Προπατορικό αμάρτημα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Τόσο κατά την Ιουδαϊκή όσο και τη Χριστιανική και την μετέπειτα Μουσουλμανική θρησκεία, τις λεγόμενες Μονοθεϊστικές ή Αβρααμιστικές θρησκείες, ως προπατορικό αμάρτημα αναφέρεται το πρώτο αμάρτημα του ανθρώπου, δηλαδή των προπατόρων που έπλασε ο Θεός, του Αδάμ και της Εύας, όπου παρακούοντας την εντολή του, ακολούθησε η πρώτη Θεοδικία με την έξωσή τους από τον αισθησιακό Κήπο της Εδέμ, που τους είχε προηγουμένως εγκαταστήσει και τούτο υπό θεϊκές κατάρες.
Η ιστορία αυτή αναφέρεται στο πρώτο βιβλίο (Γένεση) της Παλαιάς διαθήκης, με φερόμενο όνομα του Θεού Ελωχείμ.

Βίβλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τη Βίβλο, όταν ο Θεός τοποθέτησε τους πρωτόπλαστους στον κήπο της Εδέμ, τους επέτρεψε να τραφούν από όλους τους καρπούς αυτού του κήπου, εκτός από τον καρπό του λεγόμενου δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού, το οποίο βρισκόταν στο κέντρο του Κήπου. Όμως ο όφις ο αρχαίος, δηλαδή ο διάβολος, που ήταν και αυτός εγκατεστημένος εκεί, παραπλάνησε την Εύα λέγοντας της ότι, τρώγοντας από αυτόν τον συκεκριμένο καρπό, θα μπορούσε και αυτή και ο Αδάμ να γίνουν παντοδύναμοι. Υποστήριξε ότι αυτός ήταν ο λόγος της απαγόρευσης από το Θεό να δοκιμάσουν τους καρπούς εκείνου του δέντρου. Έτσι η Εύα, παραπλανημένη από το φίδι, δάγκωσε και γεύτηκε την αμαρτία και παρότρυνε και τον Αδάμ. Αφού το γεύτηκε και ο Αδάμ, ο Θεός τους φώναξε να εμφανιστούν μπροστά του. Εκείνοι αρνήθηκαν λόγω της ντροπής που ένιωθαν επειδή ήταν γυμνοί, ντροπή που απέκτησαν όμως αφού έφαγαν από το απαγορευμένο δέντρο. Όταν ο Θεός ρώτησε, τότε η Εύα κατηγόρησε το φίδι και ο Αδάμ με τη σειρά του την Εύα, διαπράττοντας έτσι και δεύτερη αμαρτία, αφού δεν αναγνώρισαν τη συγχώρεση. Έτσι λοιπόν οργισμένος τους τιμώρησε, μαζί με το φίδι.

Στο φίδι είπε:

ότι εποίησας τούτο, επικατάρατος συ από πάντων των κτηνών και από πάντων των θηρίων των επί της γης· Επί τώ στήθει σου και τη κοιλία πορεύση και γήν φάγη πάσας τας ημέρας της ζωής σου. 15 και έχθραν θήσω ανά μέσον σου και ανά μέσον της γυναικός και ανά μέσον του σπέρματός σου και ανα μέσον του σπέρματος αυτάς· αυτός σου τηρήσει κεφαλήν, και συ τηρήσεις αυτού πτέρναν.

Στην Εύα είπε:

πληθύνων πληθύνω τας λύπας σου και τον στεναγμόν σου· Εν λύπαις τέξη τέκνα, και προς τον ανδρα σου η αποστροφή σου, και αυτός σου κυριεύσει

Στον Αδάμ είπε:

Οτι ηκουσας της φωνης της γυναικός σου και εφαγες απο του ξύλου, ου ενετειλάμην σοι τούτου μόνου μη φαγειν, απο αυτου εφαγες, επικατάρατος η γη ην τοις αργοις σου· Εν λύπαις φαγη αυτην πάσας τας ημέρας της ζωης σου· 18 Ακάνθας και τριβόλους ανατελει σοι, και φαγη τον χόρτον του αγρου. 19 Εν ιδρωτι του προσώπου σου φαγη τον άρτον σου, πως του ἀαποστρέψαι σε εις γην γην, εξ ης ελήφθης, ότι γη ει και εις γην απελεύση·(Γεν Γ' 14-20)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νικολίτσα Γεωργοπούλου-Νικολακάκου, «Το πρόβλημα της Θεοδικίας και η Βιβλική διήγησις της πτώσεως», Δελτίο Βιβλικών Μελετών, τομ.3 (Δεκέμβριος 1995), σελ.146-157