Ρήγμα (γεωλογία): Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας |
+ interwikis |
||
Γραμμή 1: | Γραμμή 1: | ||
Με τον όρο '''ρήγμα''' (αγγλ. fault) ονομάζεται στη [[γεωλογία]] η διακοπή της συνέχειας μιας ομάδας στρωμάτων πετρωμάτων του στερεού φλοιού της Γης, η οποία συμβαίνει κατά επίπεδη επιφάνεια και σε μεγάλη έκταση.<ref>Π. Δρανδάκη, ''Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια'', τ. ΚΑ'</ref>. |
Με τον όρο '''ρήγμα''' (αγγλ. fault) ονομάζεται στη [[γεωλογία]] η διακοπή της συνέχειας μιας ομάδας στρωμάτων πετρωμάτων του στερεού φλοιού της Γης, η οποία συμβαίνει κατά επίπεδη επιφάνεια και σε μεγάλη έκταση.<ref>Π. Δρανδάκη, ''Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια'', τ. ΚΑ'</ref>. |
||
Ετυμολογικά ο όρος παράγεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα ''ρήγνυμι'', που σημαίνει |
Ετυμολογικά ο όρος παράγεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα ''ρήγνυμι'', που σημαίνει «ραγίζω», «σπάζω», «θραύω», «διασπώ». |
||
[[Αρχείο:Rigma01.png|right|thumb|300px|Ρήγμα: Σχηματική απεικόνιση, βασικές έννοιες. Διακρίνονται οι γραμμές ολίσθησης στο κάτοπτρο]] |
[[Αρχείο:Rigma01.png|right|thumb|300px|Ρήγμα: Σχηματική απεικόνιση, βασικές έννοιες. Διακρίνονται οι γραμμές ολίσθησης στο κάτοπτρο]] |
||
Τα ρήγματα οφείλονται κατά κύριο λόγο στις ορογενετικές δυνάμεις που αναπτύσσονται κατά την κίνηση των [[λιθοσφαιρικές πλάκες|λιθοσφαιρικών πλακών]]. Όταν, λόγω των κινήσεων αυτών, οι τάσεις που αναπτύσσονται σε ένα (ή περισσότερα) στρώμα υπερβούν το [[όριο θραύσης]] του, τότε το πέτρωμα διαρρηγνύεται και αρχίζει σχετική κίνηση μεταξύ των δύο εκατέρωθεν τμημάτων. |
Τα ρήγματα οφείλονται κατά κύριο λόγο στις ορογενετικές δυνάμεις που αναπτύσσονται κατά την κίνηση των [[λιθοσφαιρικές πλάκες|λιθοσφαιρικών πλακών]]. Όταν, λόγω των κινήσεων αυτών, οι τάσεις που αναπτύσσονται σε ένα (ή περισσότερα) στρώμα υπερβούν το [[όριο θραύσης]] του, τότε το πέτρωμα διαρρηγνύεται και αρχίζει σχετική κίνηση μεταξύ των δύο εκατέρωθεν τμημάτων. |
||
Συνήθως τα ρήγματα εμφανίζονται πολλαπλά σε μια περιοχή, οπότε και γίνεται λόγος για |
Συνήθως τα ρήγματα εμφανίζονται πολλαπλά σε μια περιοχή, οπότε και γίνεται λόγος για «πεδίο ρηγμάτων» ή «ζώνη ρηγμάτων», ορισμένες φορές παράλληλα, άλλες τεμνόμενα κατά ορθή ή και οξεία γωνία, πάντοτε όμως κάθετα προς τη διεύθυνση της δύναμης που τα προκαλεί. |
||
Τα δύο τμήματα εκατέρωθεν του επιπέδου του ρήγματος ονομάζονται '''σκέλη''' ή πτέρυγες του ρήγματος. Η επιφάνεια που προκύπτει από τις σχετικές μετακινήσεις των δύο σκελών ονομάζεται '''κάτοπτρο''' του ρήγματος. Στο κάτοπτρο του ρήγματος και υπό την προϋπόθεση ότι αυτό δεν έχει υποστεί έντονη διάβρωση, παρατηρούνται σχεδόν πάντα οι '''γραμμές ολίσθησης''', οι οποίες αποτυπώνουν την κίνηση των σκελών στη ρηξιγενή επιφάνεια. Σχηματίζονται από την τριβή σκληρών υλικών (κόκκων χαλαζία, κροκαλών κ.ά), τα οποία λόγω της αντίθετης κίνησης των δυο σκελών εκατέρωθεν του ρήγματος, σύρθηκαν πάνω στη ρηξιγενή επιφάνεια.<ref>[http://www.geo.auth.gr/537/ch5.htm Γεωλογικό Τμήμα Α.Π.Θ.]</ref> Όπως είναι φυσικό, στο επίπεδο του ρήγματος τα πετρώματα θρυμματίζονται δημιουργώντας μια ζώνη από θραύσματα, η οποία ονομάζεται '''ζώνη μυλωνίτη''' ή μυλωνιτική ζώνη. |
Τα δύο τμήματα εκατέρωθεν του επιπέδου του ρήγματος ονομάζονται '''σκέλη''' ή πτέρυγες του ρήγματος. Η επιφάνεια που προκύπτει από τις σχετικές μετακινήσεις των δύο σκελών ονομάζεται '''κάτοπτρο''' του ρήγματος. Στο κάτοπτρο του ρήγματος και υπό την προϋπόθεση ότι αυτό δεν έχει υποστεί έντονη διάβρωση, παρατηρούνται σχεδόν πάντα οι '''γραμμές ολίσθησης''', οι οποίες αποτυπώνουν την κίνηση των σκελών στη ρηξιγενή επιφάνεια. Σχηματίζονται από την τριβή σκληρών υλικών (κόκκων χαλαζία, κροκαλών κ.ά), τα οποία λόγω της αντίθετης κίνησης των δυο σκελών εκατέρωθεν του ρήγματος, σύρθηκαν πάνω στη ρηξιγενή επιφάνεια.<ref>[http://www.geo.auth.gr/537/ch5.htm Γεωλογικό Τμήμα Α.Π.Θ.]</ref> Όπως είναι φυσικό, στο επίπεδο του ρήγματος τα πετρώματα θρυμματίζονται δημιουργώντας μια ζώνη από θραύσματα, η οποία ονομάζεται '''ζώνη μυλωνίτη''' ή μυλωνιτική ζώνη. |
||
Γραμμή 20: | Γραμμή 20: | ||
{{γεωλογία-επέκταση}} |
{{γεωλογία-επέκταση}} |
||
[[ar:فالق]] |
|||
[[ast:Falla]] |
|||
[[bn:ভূ-চ্যুতি]] |
|||
[[bg:Разлом]] |
|||
[[ca:Falla]] |
|||
[[cs:Zlom]] |
|||
[[da:Forkastningszone]] |
|||
[[de:Verwerfung (Geologie)]] |
|||
[[en:Fault (geology)]] |
|||
[[es:Falla]] |
|||
[[et:Murrang]] |
|||
[[eo:Faŭlto]] |
|||
[[eu:Faila]] |
|||
[[fa:گسل]] |
|||
[[fr:Faille]] |
|||
[[gl:Falla]] |
|||
[[ko:단층]] |
|||
[[hi:भ्रंश (भूविज्ञान)]] |
|||
[[id:Sesar]] |
|||
[[it:Faglia]] |
|||
[[he:העתק]] |
|||
[[la:Falla]] |
|||
[[lv:Lūzuma zona]] |
|||
[[hu:Törés (geológia)]] |
|||
[[nl:Breuk (geologie)]] |
|||
[[ja:断層]] |
|||
[[no:Forkastning]] |
|||
[[nn:Forkasting]] |
|||
[[oc:Falha]] |
|||
[[pl:Uskok]] |
|||
[[pt:Falha geológica]] |
|||
[[ru:Разлом]] |
|||
[[simple:Faulting]] |
|||
[[sk:Tektonický zlom]] |
|||
[[sr:Расед]] |
|||
[[su:Sésar]] |
|||
[[fi:Siirros]] |
|||
[[sv:Förkastning]] |
|||
[[th:รอยเลื่อน (ธรณีวิทยา)]] |
|||
[[tr:Kırık]] |
|||
[[uk:Геологічний розлом]] |
|||
[[vi:Đứt gãy (địa chất)]] |
|||
[[zh:斷層]] |
Έκδοση από την 08:12, 4 Μαΐου 2010
Με τον όρο ρήγμα (αγγλ. fault) ονομάζεται στη γεωλογία η διακοπή της συνέχειας μιας ομάδας στρωμάτων πετρωμάτων του στερεού φλοιού της Γης, η οποία συμβαίνει κατά επίπεδη επιφάνεια και σε μεγάλη έκταση.[1]. Ετυμολογικά ο όρος παράγεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα ρήγνυμι, που σημαίνει «ραγίζω», «σπάζω», «θραύω», «διασπώ».
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/el/thumb/e/e4/Rigma01.png/300px-Rigma01.png)
Τα ρήγματα οφείλονται κατά κύριο λόγο στις ορογενετικές δυνάμεις που αναπτύσσονται κατά την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών. Όταν, λόγω των κινήσεων αυτών, οι τάσεις που αναπτύσσονται σε ένα (ή περισσότερα) στρώμα υπερβούν το όριο θραύσης του, τότε το πέτρωμα διαρρηγνύεται και αρχίζει σχετική κίνηση μεταξύ των δύο εκατέρωθεν τμημάτων.
Συνήθως τα ρήγματα εμφανίζονται πολλαπλά σε μια περιοχή, οπότε και γίνεται λόγος για «πεδίο ρηγμάτων» ή «ζώνη ρηγμάτων», ορισμένες φορές παράλληλα, άλλες τεμνόμενα κατά ορθή ή και οξεία γωνία, πάντοτε όμως κάθετα προς τη διεύθυνση της δύναμης που τα προκαλεί.
Τα δύο τμήματα εκατέρωθεν του επιπέδου του ρήγματος ονομάζονται σκέλη ή πτέρυγες του ρήγματος. Η επιφάνεια που προκύπτει από τις σχετικές μετακινήσεις των δύο σκελών ονομάζεται κάτοπτρο του ρήγματος. Στο κάτοπτρο του ρήγματος και υπό την προϋπόθεση ότι αυτό δεν έχει υποστεί έντονη διάβρωση, παρατηρούνται σχεδόν πάντα οι γραμμές ολίσθησης, οι οποίες αποτυπώνουν την κίνηση των σκελών στη ρηξιγενή επιφάνεια. Σχηματίζονται από την τριβή σκληρών υλικών (κόκκων χαλαζία, κροκαλών κ.ά), τα οποία λόγω της αντίθετης κίνησης των δυο σκελών εκατέρωθεν του ρήγματος, σύρθηκαν πάνω στη ρηξιγενή επιφάνεια.[2] Όπως είναι φυσικό, στο επίπεδο του ρήγματος τα πετρώματα θρυμματίζονται δημιουργώντας μια ζώνη από θραύσματα, η οποία ονομάζεται ζώνη μυλωνίτη ή μυλωνιτική ζώνη.
Τις περισσότερες φορές το ρήγμα συνοδεύεται από μετάπτωση, δηλαδή άνοδο ή κάθοδο του ενός σκέλους ως προς το άλλο. Η σχετική υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο σκελών ονομάζεται άλμα του ρήγματος.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα του ρήγματος είναι, επίσης, η έκτασή του. Ορισμένες φορές το ρήγμα μπορεί να καταλαμβάνει τεράστια έκταση, όπως το ρήγμα του Αγίου Ανδρέα (San Andreas fault), στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, το οποίο εκτείνεται σε μήκος περίπου 1.300 χιλιομέτρων φθάνοντας μέχρι την επιφάνεια. Δεν είναι, όμως, απαραίτητο ένα ρήγμα να φθάνει μέχρι την επιφάνεια της Γης.
Όπως είναι φυσικό, η ρήξη των πετρωμάτων και η συνακόλουθη μετάπτωση απελευθερώνουν τη συσσωρευμένη ενέργεια, η οποία εκδηλώνεται ως σεισμός. Στην περίπτωση αυτή γίνεται λόγος για σεισμογόνο ρήγμα.
Σημειώσεις, αναφορές
- ↑ Π. Δρανδάκη, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τ. ΚΑ'
- ↑ Γεωλογικό Τμήμα Α.Π.Θ.
![]() |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τη Γεωλογία χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |