Renault 4

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Renault 4
Terenure, Co. Dublin - Ireland (6018047588).jpg
Δεξιοτίμονο Renault 4
Σύνοψη
ΚατασκευαστήςFlag of France.svg Renault
Εναλλακτική ονομασίαRenault R3
Renault R4
ΠαραγωγήΙούλιος 1961 — Δεκέμβριος 1992
(έως το 1994 στη Σλοβενία)
Αμάξωμα και σασί
ΚατηγορίαΟικονομικό αυτοκίνητο
Αμάξωμα5-πορτο station wagon
2-πορτο van
2-πορτο pick-up
ΔιαμόρφωσηΚινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Σχετική εξέλιξηRenault 5
Renault 6
Renault 7
Renault Rodeo
Σύστημα κίνησης
Κινητήρας603 cm³
747 cm³
782 cm³
845 cm³
956 cm³
1.108 cm³
Όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (I4)
ΜετάδοσηΑρχικά : 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Από το 1968 : 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Χωρητικότητα καυσίμου34 λίτρα
Διαστάσεις
Μεταξόνιο2.440 χιλιοστά (δεξιά)[1]
2.395 χιλιοστά (αριστερά)
Μήκος3.663 χιλιοστά
Πλάτος1.485 χιλιοστά
Ύψος1.470 χιλιοστά
Κενό Βάρος600 - 750 κιλά
Χρονολόγιο
Προηγούμενο μοντέλοRenault 4CV
Επόμενο μοντέλοRenault Twingo

Το Renault 4, γνωστό επίσης και ως 4L (γαλλικά Quatrell, Κατρέλ), ήταν μικρό οικονομικό αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Ιούλιο του 1961[2] έως τις αρχές Δεκεμβρίου του 1992, αν και η παραγωγή του ειδικά στη Σλοβενία έφτασε έως το 1994. Υπήρξε το πρώτο μη επαγγελματικό προσθιοκίνητο μοντέλο της Renault, καθώς είχε προηγηθεί το μπροστοκίνητο επαγγελματικό βαν Estafette, το 1959.

Το μοντέλο ήταν η απάντηση της Renault στο εξαιρετικά δημοφιλές Citroën 2CV και παρουσιάστηκε σε μια εποχή που η μεταπολεμική στασιμότητα είχε αρχίσει να αλλάζει σε έντονη οικονομική ανάπτυξη, με αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη ζήτηση για αυτοκίνητα, τόσο στη Γαλλία, όσο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Το πρώτο 1 εκατομμύριο αντίτυπα του Renault 4 συμπληρώθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 1966,[3] ενώ συνολικά κατασκευάστηκαν 8.135.424 αντίτυπα μέχρι τη λήξη της παραγωγής του, με αποτέλεσμα το Renault 4 να γίνει μια επίσης τεράστια εμπορική επιτυχία και μάλιστα σε περισσότερες από 100 χώρες διεθνώς.

Φωτογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η στάνταρ εκδοχή αμαξώματος, ήταν ένα πρακτικό 5-πορτο station wagon, που κυκλοφόρησε ως Berline και είχε αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,45.

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το μεταξόνιο ήταν μικρότερο στα αριστερά, καθώς οι πίσω τροχοί δεν ήταν αντικριστά μεταξύ τους.
  2. «Used Cars on test: 1962 Renault 4L». Autocar. 125 (3678): 372–373. 12 August 1966.
  3. «News and Views: 1M Renault 4». Autocar 124 (2651): 248. 4 February 1966. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Marie-Claire Lauvray et Dominique Pascal, La Renault 4 de mon Père, éditions E.T.A.I.
  • Auto Plus - La Collection, Les classiques de l'automobile, Renault 4L 1962, 2010, fascicule, no 25, éd. Hachette.
  • Revue technique automobile Renault 4. 747, 782, 845, 852 cm3, éditions E.T.A.I.
  • Revue technique automobile Renault 4. 956 et 1 108 cm3, éditions E.T.A.I.
  • Pat Perna, Juan, Mon tour du monde en 4L – De Meudon à Dakar, approximativement, Édition Vents D'Ouest.
  • Andreas Gaubatz, Jan Erhartitsch: Renault 4. 1. Auflage, Motorbuch Verlag, Stuttgart 2014, ISBN 978-3-613-03685-7.
  • Ingo Meier: Der fantastische Vier. In: Oldtimer Markt, Ausgabe Juli 2011, S. 12–20.
  • Claus V. Schraml: Der Renault R 4 – eine Legende. 1. Auflage, Runkersraith-Verlag, Starnberg 2012, ISBN 978-3-943668-00-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]