Marcantonio Bragadin (υποβρύχιο)
| Πληροφορίες | |
|---|---|
| Τύπος και κλάση | Υποβρύχιο κλάσης Bragadin. |
| Ναυπηγείο | Cantieri navali Tosi di Taranto, Τάραντας |
| Έναρξη ναυπήγησης | 3η Φεβρουαρίου 1927 |
| Καθέλκυση | 21η Ιουλίου 1929 |
| Ένταξη σε υπηρεσία | 16 Νοεμβρίου 1931 |
| Κατάληξη | Διαλύθηκε για σκραπ το 1948. |
| Γενικά χαρακτηριστικά | |
| Εκτόπισμα | 846 t (833 LT) στην επιφάνεια 997 t (981 LT) σε κατάδυση |
| Μήκος | 68 m |
| Πλάτος | 7,1 m |
| Βύθισμα | 4,3 m |
| Πρόωση | 2 ντιζελοκινητήρες των 750 bhp 2 ηλεκτροκινητήρες των 500 bhp |
| Ταχύτητα | 11,5 kn στην επιφάνεια 7 kn σε κατάδυση |
| Αυτονομία | 4180 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 4,5 kn (στην επιφάνεια) 86 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 2,2 kn (σε κατάδυση) |
| Μεγ. βάθος κατάδυσης | 90 m |
| Πλήρωμα | 56 αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες |
| Οπλισμός | 4 τορπιλοσωλήνες των 533 mm ένα πυροβόλο των 102 mm 2 πολυβόλα των 13,2 mm Δυνατότητα μεταφοράς 16-24 ναρκών |
Το Marcantonio Bragadin ήταν το πρώτο από τα δύο σκάφη της ομώνυμης κλάσης υποβρυχίων που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η πορεία του έφθασε στο τέλος της το 1948 οπότε και διαλύθηκε για σκραπ.
Περιγραφή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το σχέδιο της κλάσης Bragadin ήταν επί της ουσίας παραλλαγή της κλάσης Pisani εξειδικευμένη στην πόντιση ναρκών. Όπως και τα σκάφη της κλάσης Pisani, αντιμετώπιζαν προβλήματα ευστάθειας τα οποία επιλύθηκαν εκ των υστέρων αφού έγιναν οι αναγκαίες τροποποιήσεις. Το εκτόπισμά τους ήταν 981 t (966 LT) στην επιφάνεια και 1167 t (1149 LT) σε κατάδυση. Είχαν μήκος 71,5 m, πλάτος 6,15 m, βύθισμα 4,3 m και μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος μέχρι 90 m. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 56 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.[1]
Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο ντιζελοκινητήρες των 750 bhp ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 500 bhp. Μπορούσαν να φτάσουν τους 11,5 kn στην επιφάνεια και τους 7 kn σε κατάδυση. Η ακτίνα δράσης τους ήταν 4810 ναυτικά μίλια στην επιφάνεια, με ταχύτητα πλεύσης 6,5 kn.[1] Σε κατάδυση η ακτίνα δράσης ήταν 86 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 2,2 kn.[1]
Διέθεταν τέσσερις τορπιλοσωλήνες και μπορούσαν να μεταφέρουν έως και έξι τορπίλες. Στην πρύμνη υπήρχαν δύο σωλήνες στους οποίους μπορούσαν να μεταφερθούν 16-24 νάρκες συνολικά, αναλόγως του τύπου τους. Προκειμένου να πλήττονται στόχοι όταν το υποβρύχιο ήταν στην επιφάνεια, διέθετε επίσης ένα πυροβόλο των 102 mm. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πολυβόλα των 13,2 mm.[2]
Επιχειρησιακή ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
 |
Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη! |
Η ναυπήγηση του Marcantonio Bragadin ξεκίνησε στις 3 Φεβρουαρίου 1927 στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali Tosi di Taranto στον Τάραντα.[3] Καθελκύστηκε την 21η Ιουλίου 1929 και ολοκληρώθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1931.[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Bagnasco, Erminio (1977). Submarines of World War Two. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-962-6.
- Brescia, Maurizio (2012). Mussolini's Navy: A Reference Guide to the Regina Marina 1930–45. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 978-1-59114-544-8.
- Chesneau, Roger, επιμ. (1980). Conway's All the World's Fighting Ships 1922–1946. Greenwich, UK: Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-146-7.
- Fraccaroli, Aldo (1968). Italian Warships of World War II. Shepperton, UK: Ian Allan. ISBN 0-7110-0002-6.
- Rohwer, Jürgen (2005). Chronology of the War at Sea 1939–1945: The Naval History of World War Two (Third Revised έκδοση). Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-119-2.
