Kepler-90

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Kepler-90
Kepler-90 MultiExoplanet System - 20171214.jpg
Το πλανητικό σύστημα του Kepler-90
Αστερισμός: Δράκοντας
Συντεταγμένες
(εποχή ):
18h 57m 44.038s[1]
Φαινόμενο μέγεθος: 14
Φασματικός τύπος: G0V
Απόσταση από τη Γη: 2.545 [2]

Ο Kepler-90 είναι αστέρας τύπου G, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2.545 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Δράκοντα. Είναι γνωστός για το πλανητικό του σύστημα που έχει ίσο αριθμό πλανητών με το ηλιακό σύστημα.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2017, η NASA και η Google ανακοίνωσαν την ανακάλυψη του όγδοου πλανήτη Kepler-90i, στο πλανητικό σύστημα του αστέρα. Η ανακάλυψη έγινε χρησιμοποιώντας μια νέα μέθοδο με μηχανή εκμάθησης που αναπτύχθηκε από την Google.[3][4][5]

Ονοματολογία και ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν από τις παρατηρήσεις της αποστολής Κέπλερ, ο Kepler-90 είχε αριθμό καταλόγου 2MASS J18574403+4918185 από το 2MASS.

Το πλανητικό σύστημα του άστρου  ανακαλύφθηκε από την αποστολή Kepler της NASA, μια αποστολή που έχει επιφορτιστεί με την ανακάλυψη πλανητών με τη μέθοδο διέλευσης γύρω από τα άστρα τους. Η μέθοδος διέλευσης που  χρησιμοποιεί το Κέπλερ αφορά στην ανίχνευση μείωσης στη φωτεινότητα των άστρων. Αυτές οι μειώσεις στη φωτεινότητα μπορεί να ερμηνευθούν ως πλανήτες των οποίων οι τροχιές κινούνται μπροστά από τα αστέρια τους, από την οπτική γωνία της Γης. Το όνομα Kepler-90 απορρέει άμεσα από το γεγονός ότι το αστέρι είναι καταλογογραφημένο ως 90ο αστέρι που ανακαλύφθηκε από τον Κέπλερ και έχει επιβεβαιωμένους πλανήτες.

Οι λατινικοί χαρακτήρες b, c, d, e, f, g, h και i στα ονόματα των πλανητών προέρχονται από τη σειρά της ανακάλυψης. Η ονομασία «b» δίνεται στον πρώτο πλανήτη σε τροχιά γύρω από ένα συγκεκριμένο αστέρι, και ακολουθείται από τα άλλα πεζά γράμματα του λατινικού αλφαβήτου.[6] 

Αστρικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κέπλερ-90 είναι ένας αστέρας τύπου G με μάζα περίπου 120% της μάζας και της ακτίνας του Ήλιου. Έχει θερμοκρασία επιφάνειας 6080 K, και η ηλικία του υπολογίζεται σε περίπου 2 δισεκατομμύρια έτη. Σε σύγκριση, ο Ήλιος είναι περίπου 4,6 δισεκατομμυρίων ετών[7] και έχει θερμοκρασία επιφάνειας 5778 Κ.[8]

Ο αστέρας έχει φαινόμενο μέγεθος 14, (ή πόσο φωτεινό φαίνεται από την οπτική γωνία της Γης). Ως εκ τούτου, είναι πολύ αμυδρός για να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι. Το απόλυτο μέγεθος είναι περίπου -0,5, και έτσι ο αστέρας είναι εγγενώς πολύ πιο φωτεινός από τον Ήλιο.

Το πλανητικό σύστημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κέπλερ-90 είναι αξιοσημείωτος για την ομοιότητα του στη διαμόρφωση του πλανητικού του συστήματος στο οποίο οι βραχώδεις πλανήτες είναι πιο κοντά στο αστέρι και οι γίγαντες αερίου πιο μακριά (όπως και στο Ηλιακό σύστημα). Οι έξι εσωτερικοί πλανήτες είναι είτε υπεργαίες ή μίνι-Ποσειδώνες, λόγω του μεγέθους τους. Δύο από τους εξωτερικούς πλανήτες είναι αέριοι γίγαντες. Ο προτελευταίος γνωστός πλανήτης περιστρέφεται γύρω από το άστρο σε περίπου ίδια απόσταση όσο η Γη γύρω από τον Ήλιο. Οι πολύ απόκεντροι πλανήτες δεν έχουν ακόμη πλήρως ερευνηθεί.

Το πλανητικό σύστημα του Kepler-90 είναι το μόνο υποψήφιο σύστημα στην αποστολή Kepler για οκτώ πλανήτες και το δεύτερο μετά από το Ηλιακό Σύστημα. Ήταν επίσης ένα από τα δύο πλανητικά συστήματα με επτά πλανήτες μαζί με αυτό του TRAPPIST-1 πριν βρεθεί ο όγδοος τον Δεκέμβριο του 2017. Επιπλέον, έχει έξι εσωτερικούς πλανήτες (b ,c, i, d, e , f)που κυμαίνονται σε μέγεθος από το μέγεθος της Γης για τον μικρότερο μέχρι και τον Ποσειδώνα για τον μεγαλύτερο, ενώ οι δύο εξωτερικοί πλανήτες έχουν το μέγεθος γιγάντων αερίου. Και οι οκτώ γνωστοί υποψήφιοι πλανήτες είναι σε απόσταση το πολύ μία AU από τον Κέπλερ-90. Μία δοκιμή σταθερότητας Hill και μια τροχιακή ολοκλήρωση του συστήματος δείχνουν ότι το πλανητικό σύστημα είναι σταθερό. [9]

Το πλανητικό σύστημα του Κέπλερ-90 σε σύγκριση με το Ηλιακό Σύστημα

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Cutri, R. M. (2003). «2MASS All-Sky Catalog of Point Sources». VizieR On-line Data Catalog. Bibcode2003yCat.2246....0C. 
  2. «Kepler-90». NASA Exoplanet Archive. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2016. 
  3. Shallue, Christopher J.; Vanderburg, Andrew (16 December 2017). «Identifying Exoplanets With Deep Learning: A Five Planet Resonant Chain Around Kepler-80 And An Eighth Planet Around Kepler-90» (PDF). https://www.cfa.harvard.edu/~avanderb/kepler90i.pdf. Ανακτήθηκε στις 14 December 2017. 
  4. Chou, Felecia; Hawkes, Alison; Northon, Karen (14 Δεκεμβρίου 2017). «Release 17-098 - Artificial Intelligence, NASA Data Used to Discover Eighth Planet Circling Distant Star». NASA. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2017. 
  5. Chou, Felicia; Hawkes, Alison; Landau, Elizabeth (14 Δεκεμβρίου 2017). «Artificial Intelligence, NASA Data Used to Discover Eighth Planet Circling Distant Star». NASA. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2017. 
  6. Hessman, F. V.; Dhillon, V. S.; Winget, D. E.; Schreiber, M. R.; Horne, K.; Marsh, T. R.; Guenther, E.; Schwope, A. και άλλοι. (2010). «On the naming convention used for multiple star systems and extrasolar planets». arXiv:1012.0707 [astro-ph.SR]. 
  7. Fraser Cain (16 Σεπτεμβρίου 2008). «How Old is the Sun?». Universe Today. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2011. 
  8. Fraser Cain (15 Σεπτεμβρίου 2008). «Temperature of the Sun». Universe Today. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2011. 
  9. Schmitt, J. R.; Wang, J.; Fischer, D. A.; Jek, K. J.; Moriarty, J. C.; Boyajian, T. S.; Schwamb, M. E.; Lintott, C. και άλλοι. (2014-06-26). «Planet Hunters. VI. An Independent Characterization of KOI-351 and Several Long Period Planet Candidates From the Kepler Archival Data». The Astronomical Journal 148 (28). doi:10.1088/0004-6256/148/2/28. Bibcode2014AJ....148...28S. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kepler-90 (έκδοση 815713471) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).