InterCity Express

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
ICE τρίτης γενεάς
Σιδηροδρομικός σταθμός για ICE στο Αεροδρόμιο Φρανκφούρτης
Το δίκτυο του ICE * κόκκινο: Γραμμές υψηλών ταχυτήτων για έως 300 χλμ/ω * πορτοκαλί: Γραμμές υψηλών ταχυτήτων για ταχύτητες μεταξύ 250 χλμ/ω και 280 χλμ/ω * μπλε: Αναβαθμισμένες γραμμές για ταχύτητες έως 200 χλμ/ω ή έως 230 χλμ/ω * γκρι: Συμβατικές γραμμές, με δυνατότητα αναβάθμισης για ταχύτητες 160 χλμ/ω

Το Intercity-Express (ICE, προφέρεται Ι - ΤΣΕ - Ε) είναι ένα σύστημα τραίνων υψηλών ταχυτήτων που χρησιμοποιείται κυρίως στην Γερμανία, αλλά και σε γειτονικές χώρες, όπως η Ελβετία, η Αυστρία, η Ολλανδία και το Βέλγιο. Το ICE θεωρείται στη Γερμανία ως η ναυαρχίδα της εταιρίας Deutsche Bahn.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Intercity-Express αντικατέστησαν το 1993 πολλά τραίνα InterCity που ήταν τα ταχύτερα των σιδηροδρόμων της Δυτικής Γερμανίας Deutsche Bundesbahn. Οι συρμοί ICE απαιτούν ειδικές γραμμές για να αναπτύξουν υψηλές ταχύτητες, αλλά μπορούν επίσης να κινηθούν σε συμβατικές διαδρομές με κανονικές ταχύτητες.

Η τρίτη γενιά πλέον αποτέλεσε αντικείμενο εξαγωγής σε διάφορες χώρες, ως προϊόν της Siemens και της Bombardier. Ο Ισπανικός Οργανισμός Σιδηροδρόμων RENFE χρησιμοποιεί στο δίκτυο της AVE επίσης συρμούς βασισμένους στους συρμούς ICE 3 (Siemens Velaro) κυρίως στην γραμμή Μαδρίτη - Βαρκελώνη οι οποίοι αναπτύσσουν ταχύτητες έως 310 χλμ/ώρα. Οι ευρύτερες εκδόσεις παραγγέλθηκαν από την Κίνα για τη σιδηροδρομική γραμμή Πεκίνο - Τιαντζίν (CRH 3) και από την Ρωσία για τη διαδρομή Μόσχα - Αγία Πετρούπολη και τη διαδρομή Μόσχα - Νίζνι Νόβγκοροντ (Velaro RUS).

Τύποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι σήμερα (2015), έχουν κατασκευαστεί 4 κύριοι τύποι τραίνων ICE. Αυτοί είναι:

Τύποι τραίνων ICE
Ονομασία Έτος κυκλοφορίας Τελική ταχύτητα
ICE 1 1991 280 km/h
ICE 2 1996 280 km/h
ICE 3 2000 330 km/h
ICE 4 2015 250 km/h

Η δεύτερη γενεά ICE είναι βασικά η ίδια με την πρώτη γενεά, αλλά τα τραίνα έχουν μόνο το μισό μήκος αυτών της πρώτης γενεάς και μπορούν να συνδεθούν σε πολλαπλές συνθέσεις. Έτσι παρέχεται μεγαλύτερη ευελιξία στον αριθμό διαθεσίμων θέσεων σε κάθε διαδρομή.

Το ICE τρίτης γενεάς (σειράς 403) έχει διαφορετική φιλοσοφία κατασκευής: ολόκληρος ο εξοπλισμός έλξης είναι εγκατεστημένος υποδαπέδια, διαθέτοντας έναν μεγαλύτερο αριθμό λιγότερο ισχυρών κινητήρων. Μία μονάδα ICE 3 αποτελείται από οκτώ οχήματα, τέσσερα από τα οποία είναι κινητήρια, ενώ τα υπόλοιπα φέρουν άλλο ηλεκτρικό εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων παντογράφων. Αυτή η διάταξη επιτρέπει την τοποθέτηση καθισμάτων σε όλα τα μέρη του τραίνου, συμπεριλαμβανομένων «πολυθρόνων» στις δύο άκρες του συρμού που χωρίζονται από τον θάλαμο οδήγησης μόνο από ένα γυάλινο χώρισμα.

Το ICE 3M (σειράς 406) είναι μια πολυρρευματική παραλλαγή του ICE 3 που εξυπηρετεί αυτήν την περίοδο δρομολόγια προς την Ολλανδία, το Βέλγιο και την Ελβετία. Η παροχή άδειας για την εκτέλεση δρομολογίων προς τη Γαλλία έλαβε χώρα στα τέλη του 2005.

Το ICE τέταρτης γενιάς (σειράς 412) αποτελεί την πιο πρόσφατη γενιά τρένων Intercity-Express η οποία παρουσιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2015. Η παραγωγή των τρένων αυτών πρόκειται να ξεκινήσει μέσα στο 2016 και στην συνέχεια να τεθούν σε υπηρεσία τον Δεκέμβριο του 2017.[1]

Άλλα τραίνα υψηλής ταχύτητας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα