47 Αγλαΐα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
47 Αγλαΐα
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): K.T.R. Luther
Ημερομηνία ανακάλυψης: 15 Σεπτεμβρίου 1857
Εναλλακτικές ονομασίες B:
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 31 Δεκεμβρίου 2006 (Ι.Η. (JD) 2454100,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,135
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,878 AU (430,5 εκατομ.km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,488 AU (372,2 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,267 AU (488,7 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1783,0 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 4,985 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

3,244 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 314,589 °
Μέση ανωμαλία (M): 225,007 °


Η Αγλαΐα (Aglaja) είναι ένας μεγάλος αλλά σκοτεινόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,84. Ανακαλύφθηκε το 1857 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και έλαβε το όνομα μιας από τις τρεις Χάριτες της ελληνικής μυθολογίας.

Η μέση διάμετρος της Αγλαΐας υπολογίσθηκε σε 127 km, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αγλαΐας εκτιμάται σε 3,55 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 276 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 67,1 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Αγλαΐας είναι C. Το άλβεδό της είναι 0,080 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 109 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Είναι άγνωστο το αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αγλαΐα γύρω από τον εαυτό της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Αστεροειδείς
46 Εστία 47 Αγλαΐα 48 Δωρίς
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 47 Aglaja της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).