1769 Καρλοστόρες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
1769 Καρλοστόρες
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Zenon Pereyra
Ημερομηνία ανακάλυψης: 25 Αυγούστου 1966
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1966 QP, 1937 RF
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 14 Μαρτίου 2012 (Ι.Η. (JD) 2456000,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,142
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,179 AU (326,0 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 1,869 AU (279,6 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,489 AU (372,3 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1174,9 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 1,590 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

319,37 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 24,245 °
Μέση ανωμαλία (M): 63,10 °


Ο Καρλοστόρες (Carlostorres) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1966 από τον Αργεντινό αστρονόμο Θένον (Ζήνωνα) Περέιρα, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο της Κόρντομπα στην Αργεντινή. Ο Καρλοστόρες υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανακάλυψε ο Περέιρα.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Καρλοστόρες είναι άγνωστα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
1768 Απεντσέλλα 1769 Καρλοστόρες 1770 Σλέσινγκερ
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1769) Carlostorres της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).