1717 Αρλόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
1717 Αρλόν
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Συλβαίν Αρέντ
Ημερομηνία ανακάλυψης: 8 Ιανουαρίου 1954
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1954 AC, 1930 YU, 1941 BJ,
1946 UB, 1951 GQ, 1954 CE
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 14 Μαρτίου 2012 (Ι.Η. (JD) 2456000,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,129
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,196 AU (328,5 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 1,912 AU (286,0 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,480 AU (371,0 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1188,6 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 6,189 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

340,52 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 115,77 °
Μέση ανωμαλία (M): 338,365 °


Ο Αρλόν (Arlon) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,261. Ανακαλύφθηκε το 1954 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη βελγική πόλη.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος του Αρλόν εκτιμάται σε 9 km περίπου. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης). Ο Αρλόν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 8 λεπτά και 54 δευτερόλεπτα.

Δορυφόρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Ιανουαρίου 2006 μια ομάδα αστρονόμων στο Αστεροσκοπείο Οντρέγιοφ της Τσεχίας ανακοίνωσε ότι η ανάλυση της καμπύλης φωτός του Αρλόν παρέχει ενδείξεις για την ύπαρξη ενός δορυφόρου του, ο οποίος έχει διάμετρο περίπου 4 χλμ. και περιφέρεται σε μέση απόσταση 16 χλμ. περί τον Αρλόν, μία φορά κάθε 18 ώρες και 14 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
1716 Πέτερ 1717 Αρλόν 1718 Ναμίμπια
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1717) Arlon της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).