Υκλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 50°48′N 04°20′E / 50.800°N 4.333°E / 50.800; 4.333


Υκλ
Το δημαρχείο στην Υκλ
Το δημαρχείο στην Υκλ.
Σημαία
Σημαία
Έμβλημα
Έμβλημα
ΧώραΒέλγιο Βέλγιο
ΚοινότηταFlag of Flanders.svg Φλαμανδική
ΠεριοχήFlag of Flanders.svg Φλάνδρα
ΕπαρχίαFlag of the Brussels-Capital Region.svg Περιοχή των Βρυξελλών
Διοικητικό ΔιαμέρισμαΒρυξέλλες
Διοίκηση
 • ΔήμαρχοςΜπορίς Ντιγιέ
Πληθυσμός82,307 (2016)
Έκταση3.600 χλμ²
Ταχυδρομικός κώδικας1180
Ιστοσελίδαbrugge.be
Χάρτης

Η Υκλ (ολλανδικά: Ukkel, προφέρεται: [ˈɵkəl], γαλλικά: Uccle, προφέρεται: [ykl]) είναι ένας από τους 19 δήμους της Περιφέρειας Βρυξελλών-Πρωτεύουσας του Βελγίου. Όπως και οι υπόλοιποι δήμοι των Βρυξελλών είναι δίγλωσση, επίσημες γλώσσες είναι τα γαλλικά και τα ολλανδικά.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης της Υκλ του 1777

Σύμφωνα με την παράδοση, ο ναός του Αγίου Πέτρου της Υκλ εγκαινιάστηκε και καθαγιάστηκε από τον Πάπα Λέων Γ΄, με τον Καρλομάγνο και τον Γκέρμπαλντ, επίσκοπο της Λιέγης, να παρευρίσκονται στην τελετή. Τους επόμενους αιώνες πολυάριθμες ευγενείς οικογένειες έχτισαν τις επαύλεις τους στην πόλη. Το 1467 η Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, σύζυγος του Φιλίππου Γ΄ της Βουργουνδίας ίδρυσε μοναστήρι των Φραγκισκανών μοναχών στην Υκλ. Αργότερα η Υκλ έγινε η δικαστική πρωτεύουσα της ευρύτερης περιοχής των Βρυξελλών. Ωστόσο κατά τα αρχικά στάδια της ιστορίας της ήταν ένα αγροτικό χωριού, του οποίου οι κάτοικοι ζούσαν από την καλλιέργεια της γης και την αναζήτηση τροφής στο δάσος.

Κατά το τέλος του 18ου αιώνα, λίγα χρόνια μετά την έναρξη της γαλλικής επανάστασης, η Υκλ και οι γειτονικοί οικισμοί συνενώθηκαν, ιδρύθηκε έτσι μια κοινότητα με δικό της δήμαρχο και δημοτικό συμβούλιο. Ωστόσο έπρεπε να περιμένει μέχρι το 1828, όταν οι ολλανδικές αρχές επέτρεψαν την ανέγερση του πρώτου δημαρχείου. Οι αρχές του 20ου αιώνα ήταν εποχή ανάπτυξης και οικονομικής ευμάρειας για την Υκλ, χάρη στην γεωγραφική της θέση, που συνδέει τις Βρυξέλλες με τα βιομηχανικά κέντρα του νότου. Ένα νέο και μεγαλύτερο δημαρχείο κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1872 και το 1882. Παρά την ταχεία πολεοδομική ανάπτυξη που πραγματοποιήθηκε τον 20ο αιώνα, η Υκλ κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφες πολλές περιοχές πρασίνου, οι οποίες προσελκύουν σήμερα μερικούς από τους πλουσιότερους κατοίκους τις περιοχής των Βρυξελλών.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Υκλ είναι πυκνοκατοικημένη περιοχή αλλά διατηρεί πολυάριθμα πάρκα και δασικές περιοχές, όπως τα πάρκα Ter Kamerenbos και Wolvendael και το δάσος Verrewinkel . Στο Wolvendael βρίσκεται ένα κάστρο του 1763 το οποίο έχει περάσει από τα χέρια πολλών αριστοκρατικών οικογενειών κατά τον 18ο και 19ο αιώνα.
  • Η Πλατεία του Αγίου Ιώβ και η περιοχή ανάμεσα στον Ναό του Αγίου Πέτρου και το δημαρχείο αποτελεί το παλαιότερο σημείο της πόλης. Σήμερα φιλοξενεί πολλά καταστήματα και μπιραρίες.
  • Στην Υκλ βρίσκεται ο εθνικός μετεωρολογικός σταθμός του Βελγίου, το Βασιλικό Μετεωρολογικό Ινστιτούτο. Εκεί πραγματοποιείται ο προσδιορισμός και η πρόβλεψη των μετεωρολογικών συνθηκών της χώρας. Επίσης, το αμέσως επόμενο κτήριο είναι το Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Βελγίου.[1]
  • Το νεκροταφείο της Υκλ, που συστάθηκε ύστερα από μια επιδημία χολέρας, το 1866. Παρόλο που σταμάτησαν να πραγματοποιούνται ταφές το 1958, ο τάφος του Ερζέ, δημιουργού του Τεντέν, που πέθανε το 1983 βρίσκεται εκεί.[2]
  • Το Bloemenwerf, μια έπαυλη ρυθμού αρ νουβό του 1900. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ανρί Βαν Ντε Βέλντε.
  • H Nemo 33 η δεύτερη βαθύτερη πισίνα κλειστού χώρου στον κόσμο.

[3]

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αδελφές πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Brussels - Royal Observatory - The Green Guide Michelin». travel.michelin.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2018. 
  2. «Brussels - Dieweg Cemetery - The Green Guide Michelin». travel.michelin.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2018. 
  3. «Discover Y-40 - Y-40 The Deep Joy». www.y-40.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2018. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]