Χρήστος Λαδάς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χρήστος Λαδάς
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Χρήστος Λαδάς (Ελληνικά)
Γέννηση1891
Αθήνα
Θάνατος1  Μαΐου 1948
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚόμμα Φιλελευθέρων και Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων
Έλληνας υφυπουργός Συγκοινωνιών‎

Ο Χρήστος Λαδάς (1891 - 1 Μαΐου 1948) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός ο οποίος δολοφονήθηκε το 1948 από την ΟΠΛΑ.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1891 και σπούδασε στην Νομική σχολή Αθηνών. Διορίστηκε δικηγόρος παρά τω Πρωτοδικείω Αθηνών το 1912 και επτά χρόνια αργότερα έγινε δικηγόρος παρά τω Αρείω Πάγω. Εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1926, το 1928, το 1932 και το 1936. Διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών από το 1930 έως το 1932 στην κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Εξελέγη ξανά βουλευτής το 1946 και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης στην κυβέρνηση συνασπισμού υπό τον Θεμιστοκλή Σοφούλη.

Toν Αύγουστο του 1925 η Δικτατορία του Πάγκαλου συνέλαβε και παρέπεμψε σε δίκη 25 ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ για το "Μακεδονικό", μεταξύ των οποίων ήταν και ο Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής Παντελής Πουλιόπουλος. Η δίκη διακόπηκε και συνεχίστηκε τον Φεβρουάριο του 1926. Ο Χρήστος Λαδάς, στη λέγομενη δίκη των "αυτονομιστών" για εσχάτη προδοσία ήταν βασικός συνήγορος υπεράσπισης.

Εικοσιδύο χρόνια αργότερα, ως υπουργός δικαιοσύνης πλέον, έγινε βασικός διώκτης του ΚΚΕ. Συνυπέγραψε το ΛΖ' Ψήφισμα που προέβλεπε μαζική στέρηση της ελληνικής ιθαγένειας και εισηγήθηκε τον νόμο 509 του 1947 «περί μέτρων ασφαλείας του κράτους, του πολιτεύματος, του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών». Και κυρίως υπέγραψε ως υπουργός Δικαιοσύνης τις εκτελέσεις χιλιάδων κομμουνιστών. Γι' αυτούς τους λόγους φαίνεται ότι αποφασίστηκε η δολοφονία του Χρήστου Λαδά η οποία έγινε την πρώτη Μαΐου του 1948 από τον Ευστράτιο Μουτσογιάννη που ήταν μέλος της ΟΠΛΑ.

Η δολοφονία του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 1η Μαΐου του 1948, Μεγάλο Σάββατο, στις εννιά το πρωί, ο Χρήστος Λαδάς πήγε στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στην Πλατεία Καρύτση στο κέντρο της Αθήνας. Ένα τέταρτο μετά βγήκε από την εκκλησία και μόλις μπήκε στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο τον πλησίασε ο 22χρονος Ευστράτιος Μουτσογιάννης, που φορούσε στολή σμηνία και έριξε μέσα στο αυτοκίνητο μια χειροβομβίδα με αποτέλεσμα ο Λαδάς να τραυματιστεί βαριά στην αριστερή και στη δεξιά νεφρική χώρα και στο τριχωτό της κεφαλής. Μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό με ταξί και παρά τις προσπάθειες των γιατρών εξέπνευσε στις 10.20 το βράδυ. Ο Μουτσογιάννης συνελήφθη λίγο μετά τη δολοφονία του Λαδά, τραυματισμένος στο θώρακα και στο μηρό, και αφού προηγουμένως είχε ρίξει δύο χειροβομβίδες στους αστυνομικούς που τον καταδίωκαν, προκαλώντας το θάνατο του αστυφύλακα Αθανάσιου Πινακούλια.

Η παρουσίαση της δολοφονίας από τον τύπο και η στάση του ΔΣΕ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στυγερά απόπειρα δολοφονίας του υπουργού Δικαιοσύνης, το θύμα ετραυματίσθη σοβαρώς και ευρίσκεται εις κωματώδη κατάστασιν, ο δράστης τραυματισθείς συνελήφθη, είναι παλιός κομμουνιστής

ανέφερε στο πρωτοσέλιδο με το οποίο κυκλοφόρησε την ίδια μέρα το Βήμα. Η Καθημερινή σημείωνε:

Μια νέα αιματηρά εκδήλωσις του συνωμοτικού κομμουνισμού, η χθεσινή άγρια απόπειρα δολοφονίας του Χρήστου Λαδά υπό μέλους της ΟΠΛΑ-Οργάνωση Προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών-εκτελούντος εντολάς του ΚΚΕ

. Σύμφωνα δε με το δελτίο αριθμός 5 του Μηνιαίου Στρατιωτικού-Πολιτικού Οργάνου του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ:

1η Μαΐου 1948-Ο ελεύθερος σκοπευτής Στάθης Μουτσογιάννης σκότωσε με χειροβομβίδα το δολοφόνο υπουργό της Δικαιοσύνης στη μοναρχο-φασιστική κυβέρνηση της Αθήνας, Χρήστο Λαδά

Η δίκη των συλληφθέντων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Ιουνίου του 1948 ξεκίνησε η δίκη του Μουτσογιάννη και άλλων 8 συλληφθέντων για τη δολοφονία Λαδά. Η διαδικασία ήταν συνοπτική και στις 21 Ιουνίου βγήκε η απόφαση σύμφωνα με την οποία καταδικάστηκαν σε θάνατο 8 από τους κατηγορούμενους μεταξύ των οποίων και ο Μουτσογιάννης. Οι έξι από αυτούς εκτελέστηκαν στο Γουδί στις 25 Ιουνίου, ενώ η ποινή του Μουτσογιάννη και του άμεσου συνεργού του, Διονυσίου Καμπανίδη μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά γιατί σύμφωνα με τον αστυνομικό διευθυντή Ν. Αρχιμανδρίτη «και οι δύο προέβησαν εις ομολογίας και κατά τη διάρκεια της δίκης εξέφρασαν την ειλικρινή μεταμέλειά τους για το έγκλημα, κατέκριναν την αντεθνική και εγκληματική πολιτική του ΚΚΕ και γενικώς έδωσαν σαφή δείγματα ότι έπαυσαν να πιστεύουν εις τα κομμουνιστικά κηρύγματα». Ο Μουτσογιάννης αποφυλακίστηκε το 1964.

Οι συνέπειες της δολοφονίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίγες ώρες μετά την επίθεση κατά του Χρήστου Λαδά η κυβέρνηση κήρυξε στρατιωτικό νόμο. Το διάταγμα δημοσιεύθηκε σε έκτακτο φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στο οποίο μεταξύ άλλων οριζόταν η απαγόρευση «της καθ' οιονδήποτε τρόπον δημοσιεύσεως, ανακοινώσεως ή διαδόσεως πληροφοριών ή ειδήσεων δυναμένων να εμβάλουν εις ανησυχίαν τους πολίτας». Στις 4 Μαΐου του 1948 απαγορεύτηκε η διανυκτέρευση παντός ατόμου εκτός της κατοικίας του και την ίδια μέρα τουφεκίστηκαν 24 άτομα στην Αθήνα και 130 στην επαρχία ως αντίποινα για τη δολοφονία Λαδά.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το άρθρο βασίστηκε στο ένθετο της εφημερίδας Ελευθεροτυπία Ε/Ιστορικά (Πολιτικές δολοφονίες-μέρος δεύτερο) 15 Ιανουαρίου 2004.

Εξωτερικός σύνδεσμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]