Χρήστης:FilipposTrains

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κουτιά χρήστη
el-N Αυτός ο χρήστης έχει ως μητρική του γλώσσα τα Ελληνικά.
en-5 This user has professional knowledge of English.
fr-5 Cet utilisateur dispose de connaissances professionnelles en français.
it-2 Questo utente può contribuire con un livello intermedio in italiano.
la-2 Hic usor lingua Latina mediae difficultatis conferre potest.
de-1 Dieser Benutzer beherrscht Deutsch auf grundlegendem Niveau.
Zuidoost-Europa.png Αυτός ο χρήστης είναι από τα Βαλκάνια.
Flag of Greece.svg Αυτός ο χρήστης ζει στην Ελλάδα.
Greece (ancient) Peloponnesus (cropped).svg Αυτός ο χρήστης ζει στον Μορέα (Πελοπόννησο).
Jesus Christ (German steel engraving)2.png
Αυτός ο χρήστης είναι Χριστιανός Ορθόδοξος.
Metropolitan building.jpg
Αυτός ο χρήστης είναι λάτρης της αρχιτεκτονικής.
ΙΣΤ Το αγαπημένο θέμα αυτού του χρήστη είναι η Ιστορία.

P globe.svg

Το αγαπημένο θέμα αυτού του χρήστη είναι η Γεωγραφία.
Pictograms-nps-misc-camera.svg Αγαπημένο θέμα χρήστη: Φωτογραφία

Καλησπέρα είμαι ο FilipposTrains και αυτή είναι η σελίδα μου στην Βικιπαίδεια. Αν επιθυμείτε να μου στείλετε μήνυμα παρακαλώ πράξτε το στην συζήτηση μου. Αλλιώς κυρίως ασχολούμαι με λήμματα γεωγραφίας που αφορούν την Ελληνική ύπαιθρο, και ιδίως την Πελοπόννησο όπου και διαμένω. Ο στόχος μου είναι να αναδείξω την ύπαιθρο και την χώρα μας και να συμβάλλω στην ποιοτική και ποσοτική βελτίωση της Βικιπαιδείας αναφορικά με αυτό το θέμα.



Στο Σταυραϊτό
Από μικρό κι απ' άφαντο πουλάκι, σταυραϊτέ μου,

παίρνεις κορμί με τον καιρό και δύναμη κι αγέρα

κι απλώνεις πήχες τα φτερά και πιθαμές τα νύχια

και μες στα σύγνεφα πετάς, μες στα βουνά ανεμίζεις·

φωλιάζεις μες στα κράκουρα, συχνομιλάς με τ' άστρα,

με την βροντή ερωτεύεσαι κι απιδρομάς και παίζεις

με τ' άγρια αστροπέλεκα και βασιλιά σε κράζουν

του κάμπου τα πετούμενα και του βουνού οι πετρίτες.

Έτσι εγεννήθηκε μικρός κι ο πόθος μου στα στήθη

κι απ' άφαντο κι απ' άπλερο πουλάκι, σταυραϊτέ μου,

μεγάλωσε, πήρε φτερά, πήρε κορμί και νύχια

και μου ματώνει την καρδιά, τα σωθικά μού σκίζει·

κι έγινε τώρα ο πόθος μου αϊτός, στοιχειό και δράκος

κι εφώλιασε βαθιά βαθιά μες στ' άσαρκο κορμί μου

και τρώει κρυφά τα σπλάχνα μου, κουφοβοσκάει τη νιότη.

Μπεζέρισα να περπατώ στου κάμπου τα λιοβόρια.

Θέλω τ' αψήλου ν' ανεβώ· ν' αράξω θέλω, αϊτέ μου,

μες στην παλιά μου κατοικιά, στην πρώτη τη φωλιά μου,

θέλω ν' αράξω στα βουνά, θέλω να ζάω μ' εσένα.

Θέλω τ' ανήμερο καπρί, τ' αρκούδι, το πλατόνι,

καθημερνή μου κι ακριβή να τα 'χω συντροφιά μου.

Κάθε βραδούλα, κάθε αυγή, θέλω το κρύο τ' αγέρι

να 'ρχεται από την λαγκαδιά, σαν μάνα, σαν αδέρφι

να μου χαϊδεύει τα μαλλιά και τ' ανοιχτά μου στήθη.

Θέλω η βρυσούλα, η ρεματιά, παλιές γλυκιές μου αγάπες

να μου προσφέρουν γιατρικό τ' αθάνατα νερά τους.

Θέλω του λόγκου τα πουλιά με τον κελαϊδισμό τους

να με κοιμίζουν το βραδύ, να με ξυπνούν το τάχυ.

Και θέλω να 'χω στρώμα μου να 'χω και σκέπασμά μου

το καλοκαίρι τα κλαδιά και τον χειμών' τα χιόνια.

Κλωνάρια απ' αγριοπρίναρα, φουρκάλες από ελάτια

θέλω να στρώνω στοιβανιές κι απάνου να πλαγιάζω,

ν' ακούω τον ήχο της βροχής και να γλυκοκοιμιέμαι.

Από ημερόδεντρον, αϊτέ, θέλω να τρώω βαλάνια,

θέλω να τρώω τυρί αλαφιού και γάλα απ' άγριο γίδι.

Θέλω ν' ακούω τριγύρω μου πεύκα κι οξιές να σκούζουν,

θέλω να περπατώ γκρεμούς, ραϊδιά, ψηλά στεφάνια,

θέλω κρεμάμενα νερά δεξιά ζερβιά να βλέπω.

Θέλω ν' ακούω τα νύχια σου να τα τροχάς στα βράχια,

ν' ακούω την άγρια σου κραυγή, τον ίσκιο σου να βλέπω.

Θέλω, μα δεν έχω φτερά, δεν έχω κλαπατάρια

και τυραννιέμαι και πονώ και σβηέμαι νύχτα μέρα.

Παρακαλώ σε, σταυραϊτέ, για χαμηλώσου ολίγο

και δώσ' μου τες φτερούγες σου και πάρε με μαζί σου,

πάρε με απάνου στα βουνά, τι θα με φάει ο κάμπος!

Κώστας Κρυστάλλης (Συρράκο 1868 - Άρτα 1894)