Φαβέλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η Ροσίνια είναι η μεγαλύτερη ορεινή φαβέλα στο Ρίο ντε Τζανέιρο και τη Βραζιλία, καθώς και η δεύτερη μεγαλύτερη παραγκούπολη στην Λατινική Αμερική. Φαβέλες βρίσκουμε σε όλη τη Βραζιλία, αλλά πιο γνωστές είναι αυτές του Ρίο ντε Τζανέιρο.

Οι φαβέλες (πορτογαλικά: favela) είναι όρος ο οποίος αναφέρεται στις φτωχές συνοικίες του Ρίο ντε Τζανέιρο καθώς συνδέεται με τον όρο παραγκουπόλεις που βρίσκονται σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Βραζιλία επί πολλά χρόνια επικρατούν ανισότητες ανάμεσα στους πιο εύπορους και στους φτωχότερους, με αποτέλεσμα οι πλουσιότεροι να συγκεντρωθούν σε συγκεκριμένες περιοχές των πόλεων και οι οικονομικά κατώτεροι να διαφύγουν σε φτωχογειτονιές. Η μετανάστευση από τις αγροτικές περιοχές και οι ελλείψεις κατοικιών οδήγησε στην ανάπτυξη τους. Οι γειτονιές αυτές σημειώνουν αρκετά προβλήματα σχετικά με την ύδρευση, την αποχέτευση και ως δεύτερο πρόβλημα διακρίνεται η εγκληματικότητα για προφανείς λόγους.

Η πρώτη φαβέλα δημιουργήθηκε αρχές του 1900 με την επιστροφή 20.000 στρατιωτών από τον εμφύλιο πόλεμο της Βραζιλίας, οι οποίοι αναζητούσαν καταφύγιο. Έτσι προέκυψε η εγκατάσταση τους σε έναν λόφο δίπλα από το Rio de Janeiro. Επιπλέον στην διαμόρφωση των ''παραγκουπόλεων'', συνέβαλε και το τέλος της δουλείας, όπου χιλιάδες μετανάστες και πρώην σκλάβοι αποχώρησαν από τις επαρχιακές πόλεις που ζούσαν και εγκαταστάθηκαν δίπλα στις μεγαλουπόλεις.

Σήμερα, σύμφωνα με στατιστικά αρχεία, ο πληθυσμός ανέρχεται στους 11.000.000 κατοίκους, δηλαδή το 6% του συνόλου.Το 1937 οι φαβέλες αναγνωρίστηκαν ως πολεοδομικό πρόβλημα και μέχρι και σήμερα ο πληθυσμός αυξάνεται όλο και περισσότερο. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα οι αρχές της πόλης να σκοπεύουν να υψώσουν τείχη ύψους 3,5 μέτρα με στόχο την αναστολή της ύπαρξης τους.

Χαρακτηριστικά:

Οι φαβέλες διακρίνονται για τις έντονες κοινωνικές ανισότητες σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό και την ανυπαρξία κατάλληλων υποδομών και υπηρεσιών. Ακόμη, ο αναλφαβητισμός των κατοίκων, το εμπόριο ναρκωτικών και το χαμηλό προσδόκιμο ζωής (ειδικότερα ανέρχεται στα 48 έτη έναντι του υπόλοιπου πληθυσμού που είναι κατά μέσο όρο τα 68 έτη), υποβιβάζουν την ποιότητα του κοινωνικού κεφαλαίου και έχουν μετατρέψει τις περιοχές σε κρησφύγετα διακινητών και άλλων εγκληματιών. Η ύπαρξη της φαβέλας υποδηλώνει την κοινωνική ανισότητα και την διάκριση ανάμεσα στους οικονομικά ασθενέστερους και επιφανείς. [1]

Σημερινή ανασκόπηση:

Η ζωή στις φαβέλες τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια μορφή βελτίωσης και αυτό οφείλεται στην ύπαρξη διαφόρων μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως για παράδειγμα η Community in action, η οποία εστιάζει στην αειφόρο ανάπτυξη της κοινότητας. Η πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες είναι πιο εύκολη πλέον και οι κάτοικοι απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα του διαδικτύου, όπως η ακρόαση μουσικής hip hop, funk και samba που αποτελεί μια διέξοδο από τις δυσκολίες της καθημερινότητας.

Τέλος αξίζει να αναφερθεί η προσπάθεια ίδρυσης μιας τράπεζας αλληλεγγύης για τους κατοίκους των παραγκουπόλεων από δέκα Βραζιλιάνες φαβέλες. Η τράπεζα θα παρέχει δάνεια με χαμηλά επιτόκια, βασικές τραπεζικές υπηρεσίες στους κατοίκους και ένα μέρος των κερδών προορίζεται για την χρηματοδότηση κοινωνικών προγραμμάτων.[2]


  1. «Φαβέλες: Φαινόμενα Κοινωνικής Ανισότητας». Crime Times. 25 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2021. 
  2. «Βραζιλία: Οι φάβελες αντιστέκονται - Δημιουργούν την τράπεζα αλληλεγγύης G10 Bank». Crime Times. 25 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2021.