Φαίδρος, ο του Θυμοχάρη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φαίδρος, ο του Θυμοχάρη
Γενικές πληροφορίες
Υπηκοότητα Αρχαία Αθήνα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα στρατηγός

Ο Φαίδρος ήταν αρχαίος Αθηναίος στρατηγός, γιος του Θυμοχάρη, που πρωτοστάτησε στην στάση εναντίον του τύραννου Λαχάρη μετά την οποία ο μεν Λάχαρης κατέφυγε στη Θήβα, ο δε Δημήτριος ο Πολιορκητής κατέλαβε την Αθήνα το 297 π.Χ.. Το 291 π.Χ. μερίμνησε για την αυτονομία της Αθήνας. Επίσης ο στρατηγός Φαίδρος διακρίθηκε στους αγώνες κατά του Αντιγόνου του Γονατά και στην εκστρατεία του Πύρρου το 272 π.Χ.. Για τις υπηρεσίες που πρόσφερε συνολικά στη πόλη των Αθηνών ο Φαίδρος τιμήθηκε με ειδικό ψήφισμα.

Ο Φαίδρος, ο του Θυμοχάρη αναφέρεται έτσι προς διάκριση του παππού του, επίσης Αθηναίου στρατηγού, Φαίδρου γιου του Καλλία.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.59, σελ.115.