Φέρητας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Φέρητας ήταν ο μικρότερος γιος του Ιάσονα και της Μήδειας και αδελφός του Μέρμερου. Σύμφωνα με μια παράδοση η Μήδεια είχε επτά γιους και επτά κόρες. Σε κάθε περίπτωση η Μήδεια σκότωσε τον Φέρητα και τα αδέλφια του παρότι είχαν καταφύγει στο ναό της θεάς Ήρας στην Κόρινθο. Για τιμωρία έπεσε λοιμός στην πόλη και για αυτό οι Κορίνθιοι διάλεγαν κάθε χρόνο επτά νέους και επτά παρθένες από τις πιο πλούσιες οικογένειες για να γίνουν ιερείς και ιέρειες της θεάς Ήρας. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι όταν πέθαναν ο Φέρητας και ο Μέρμερος τα παιδιά των Κορινθίων πέθαιναν από λοιμό. Μετά από χρησμό οι Κορίνθιοι θυσίασαν επτά αγοράκια και επτά κοριτσάκια από τις καλύτερες οικογένειες, με ξυρισμένα τα κεφάλια τους και μαυροφορεμένα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]