Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν
(Иваново детство)
Ivans Childhood poster.jpg
Σκηνοθεσία Αντρέι Ταρκόφσκι
Παραγωγή G. Kusnezow
Σενάριο Μιχαήλ Παπάβα
Βλαντιμίρ Μπολομόλοβ
Πρωταγωνιστές Valentin Zubkov ... Λοχαγός Χόλιαν
Yevgeni Zharikov ... Υπολοχαγός Γκάλτσεφ
Stepan Krylov ... Δεκανέας Κατασόνοφ
Nikolai Grinko ... Αντισυνταγματάρχης Γκριαζνόφ
Dmitri Milyutenko ...ένας γέρος
Valentina Malyavina ... Μάσια
Irma Raush ... μητέρα του Ιβάν
Andrei Konchalovsky ... στρατώτης
Ivan Savkin
Vladimir Marenkov
Vera Miturich ... κοριτσάκι
Μουσική Βιάτσεσλαβ Οβτσινίκοβ
Πρώτη προβολή 1962
Διάρκεια 95'
Γλώσσα ρώσικα
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (ρωσ. Иваново детство) είναι κινηματογραφικό έργο του 1962 σε σκηνοθεσία του Αντρέι Ταρκόφσκι.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρισκόμαστε στο Ανατολικό Μέτωπο του δεύτερου παγκοσμίου. Ο Κόκκινος Στρατός αμύνεται εναντίον της Γερμανικής Βέρμαχτ. Πρωταγωνιστής είναι ο Ιβάν, ένα δωδεκάχρονο παιδάκι. Η ιστορία του διηγείται μέσα από μια σειρά ονείρων και συζητήσεων. Ο Ιβάν είναι ορφανός, αφού οι γονείς του και την αδερφή του σκοτώθηκαν από τα πυρά μιας επίθεσης των Γερμανών, ενώ ο Ιβάν έμεινε σώος επειδή κατά τύχη είχε κατεβεί μέσα στο πηγάδι για να παίξει. Ο Ιβάν διέφυγε και έφτασε στις θέσεις των Σοβιετικών Παρτιζάνων, όπου με στρατιωτική ακρίβεια επιμένει να δηλωθεί. Οι Ρώσοι όμως τον στέλνουν πίσω για να γλυτώσει και να πάει σχολείο μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος. Ο Ιβάν όμως το σκάει γρήγορα και επιστρέφει στο μέτωπο όπου και δηλώνεται εθελοντής. Στον πόλεμο ο Ιβάν αφοσιώνεται στην πολεμική τέχνη και ιδίως στην ανιχνευτική και την κατασκοπεία, ενώ παράλληλα είναι πολύ μορφωμένος και διαβάζει βιβλία όποτε βρίσκει χρόνο. Ο Γκριαζνόφ που τον αγαπάει σαν παιδί του, τον προορίζει για την στρατιωτική σχολή. Ο Ιβάν όμως αρνείται και για να μην τον ξαναστείλουν πίσω το ξανασκάει και πάει στους Παρτιζάνους για να πολεμήσει. Το κίνητρο του Ιβάν είναι η εκδίκηση για τον χαμό των δικών του. Έκτοτε χάνονται τα ίχνη του Ιβάν. Μετά τον πόλεμο, ένας στρατιώτης που περιεργάζεται τα αρχεία μιας πρώην Γερμανικής φυλακής στο Ανατολικό Βερολίνο βρίσκει έναν φάκελο που περιέχει το δελτίο της ανάκρισης του Ιβάν που τον είχαν πιάσει αιχμάλωτο οι Ναζί και τον εκτελέσανε.

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας 1962

San Francisco International Film Festival 1962

  • Golden Gate Award στην κατηγορία καλύτερης σκηνοθεσίας για τον Ταρκόφσκι

Σχόλια για το έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ έγραψε σε μια κριτική του για το φιλμ που δημοσιεύτηκε στην ιταλική εφημερίδα L'Unita ότι είναι η πιο ωραία ταινία που είχε δει ποτέ.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σαρτρ, Ζαν-Πωλ. «Discussion on the criticism of Ivan's Childhood». www.nostalghia.com. http://www.ucalgary.ca/~tstronds/nostalghia.com/TheTopics/Sartre.html. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκ. 2007. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Iwans Kindheit της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).