Ταρίχευση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ταρίχευση ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία το σώμα του νεκρού αδειάζεται από τα εσωτερικά του όργανα και υφίσταται κατάλληλη επεξεργασία (αρωματίζεται, γεμίζεται με φύλλα) ώστε να καθυστερήσει η σήψη του και να είναι προετοιμασμένο για την μεταθανάτιο ζωή που θα ακολουθήσει ο νεκρός, σύμφωνα με δοξασίες που προέρχονται από την αρχαία αιγυπτιακή παράδοση και υιοθετήθηκε από διάφορες αρχαίες φυλές. Στη σημερινή εποχή, η ταρίχευση, ή βαλσάμωση γίνεται σε ζώα, κυρίως σπάνια, για την μελέτη τους και πέρα του θανάτου τους.

Ταρίχευση και Αρχαία Αίγυπτος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διατήρηση των υποστάσεων της μεταθανάτιας ύπαρξης αποτελούσε βασικό άξονα της αιγυπτιακής νεκρικής ιδεολογίας. Η διατήρηση αυτή επιτυγχάνονταν με την ταρίχευση. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι περιγράφουν την ταρίχευση όχι μεθοδολογικά αλλά τελετουργικά. Αρκούνται δηλαδή στην περιγραφή των θρησκευτικών δρώμενων που συνοδεύουν την ταριχευτική διαδικασία. Όσα μεθοδολογικά στοιχεία μας είναι γνωστά για την ταρίχευση, μας έχουν δοθεί από τον Ηρόδοτο και από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη οι οποίοι περιγράφουν την ταριχευτική διαδικασία ως εξής:

1.εξαγνισμός και πλύσιμο σώματος

2.αφαίρεση εγκεφάλου και εσωτερικών οργάνων

3.αφυδάτωση σώματος

4.επάλειψη με αρωματικά έλαια

5.περιτύλιξη σώματος με λινό ύφασμα και επίδεση προσωπείων

6.φύλαξη εσωτερικών οργάνων και προσωπείων

7.τοποθέτηση λειψάνου στην σαρκοφάγο

Την ταριχευτική διαδικασία συνοδεύουν τελετουργικά δρώμενα

1.τελετουργική πομπή κατά την οποία το νεκρό σώμα μεταφέρεται με την συνοδεία ύμνων και θρήνων, όχι πένθιμου χαρακτήρα αλλά αποχαιρετιστηριακού.

2.τελετή ανοίγματος του στόματος του νεκρού,επιτελείται από τον αρχιερέα και αποτελεί διαδικασία κατά την οποία ο ίδιος παραδίδει τις πρώτες προσφορές του νεκρού.