Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ταξιάρχης Φούντας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ταξιάρχης Φούντας
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης4 Σεπτεμβρίου 1995 (1995-09-04) (30 ετών)
Τόπος γέννησης Μεσολόγγι, Ελλάδα
Ύψος1,70 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Πληροφορίες συλλόγου
ΟμάδαΟ.Φ.Η.
Νούμερο φανέλας11
Ομάδες νέων
2011Αχελώος Νεοχωρίου
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2011-2013Α.Ε.Κ.35(4)
2013-2016Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ0(0)
2013→Λίφερινγκ6(0)
2014→Γκρέντινγκ7(0)
2014-2015→Πανιώνιος Σμύρνης26(4)
2015-2016→Αστέρας Τρίπολης16(1)
2016-2017Πανιώνιος Σμύρνης19(2)
2017-2018Σόνενχοφ Γκρόσασπαχ14(1)
2018-2019Πέλτεν21(4)
2019-2022Ραπίντ Βιέννης68(35)
2022-2023Ντι Σι Γιουνάιτεντ38(18)
2023-2024Τράμπζονσπορ29(2)
2024-Ο.Φ.Η.50(14)
Εθνική ομάδα‡
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
2011-2012Ελλάδα Κ174(1)
2012-2014Ελλάδα Κ1911(1)
2013Ελλάδα Κ201(0)
2015Ελλάδα Κ213(1)
2015-Ελλάδα19(1)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα και έχουν ανανεωθεί έως 5 Απριλίου 2026.

† Συμμετοχές (Γκολ).

‡ Οι συμμετοχές και τα γκολ στις εθνικές ομάδες έχουν ανανεωθεί έως 20 Μαρτίου 2025.

Ο Ταξιάρχης Φούντας (Μεσολόγγι, 4 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για τον Ο.Φ.Η. ως επιθετικός και σπανιότερα ως μέσος.

Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Μαρτίου 2012, ο Φούντας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα ανδρών της ΑΕΚ ενάντια στον Αστέρα Τρίπολης και έγινε ο νεότερος παίκτης που έχει ποτέ αγωνιστεί με την ΑΕΚ στη Σούπερ Λίγκα σε ηλικία 16 ετών 6 μηνών και 13 ημερών αγωνιζόμενος για 31 λεπτά.[1][2] Στις 22 Απριλίου του ίδιου έτους ο Φούντας αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως βασικός απέναντι στη Δόξα Δράμας.

Στις 28 Οκτωβρίου 2012 έγινε ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία της ΑΕΚ καθώς όταν άνοιξε το σκορ κόντρα στον Πλατανιά ήταν μόλις 17 ετών και 54 ημερών.[3][4] Πέτυχε ακόμη ένα γκολ ενάντια στη Βέροια στις 18 Οκτωβρίου 2012 όπως και στην ισοπαλία της ΑΕΚ με τον ΠΑΣ Γιάννινα, στις 3 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, σε έναν αγώνα που ο νεαρός μέσος είχε κερδίσει το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη.

Στο τέλος της περιόδου 2012-13, με τον υποβιβασμό της η ΑΕΚ προχώρησε σε χρεωκοπία με αποτέλεσμα να μείνει ελεύθερος. Στη συνέχεια συμφώνησε με την αυστριακή Σάλτσμπουργκ, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα Κυπέλλου εναντίον της Λάνκοβιτζ, στις 25 Σεπτεμβρίου 2013. Για να αποκτήσει εμπειρία και να πάρει συμμετοχές, δόθηκε στη θυγατρική της Σάλτσμπουργκ, τη Λίφερινγκ, της 2ης κατηγορίας Αυστρίας, για την περίοδο 2013-14, όμως τον Ιανουάριο του 2014 παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός στην Γκρέντιγκ. Το καλοκαίρι του 2014 ανακοινώθηκε η παραχώρησή του (και πάλι με τη μορφή δανεισμού) για έναν χρόνο στον Πανιώνιο.[5] Την επόμενη χρονιά παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Αστέρα Τρίπολης.[6][7]

Τον Ιούλιο του 2016 επέστρεψε στον Πανιώνιο, υπογράφοντας ως ελεύθερος.[8]

Τη σεζόν 2017-18 αγωνίστηκε στη γερμανική Σόνενχοφ Γκρόσασπαχ (3η κατηγορία Γερμανίας).[9]

Τον Ιούλιο του 2018, επέστρεψε στο αυστριακό πρωτάθλημα, με την Σανκτ Πέλτεν.[10] Από το 2019 μέχρι το 2022, αγωνιζόταν στην αυστριακή Ραπίντ Βιέννης, πραγματοποιώντας 68 συμμετοχές και 38 γκολ.[11]

Τον Ιανουάριο του 2022, ανακοινώθηκε η απόκτηση του από την αμερικανική Ντι Σι Γιουνάιτεντ.[12]

Τον Αύγουστο του 2023, ανακοινώθηκε του από την τουρκική Τράμπζονσπορ.

Τον Αύγουστο του 2024, επέστρεψε στην Ελλάδα υπογράφοντας στον ΟΦΗ ως ελεύθερος για 2 χρόνια. Στις 25 Απριλίου 2026, σκόραρε το πρώτο από τα τρία συνολικά τέρματα της ομάδας του στον τελικό Κυπέλλου απέναντι στον ΠΑΟΚ, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει το τρόπαιο για πρώτη φορά έπειτα από 39 έτη.[13]

Στις εθνικές ομάδες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων (Κ-21) το 2015, με την Παίδων (Κ-17) την περίοδο 2011-2012 και με τη Νέων (Κ-19) (2012-2014).

Τον Ιούνιο του 2015 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών, από τον Σέρχιο Μαρκαριάν.[14] Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουνίου 2015 στην εκτός έδρας αναμέτρηση εναντίον των Νήσων Φερόε για τα προκριματικά του Euro 2016, όταν αντικατέστησε τον Παναγιώτη Κονέ. Μέσα στο 2015 πραγματοποίησε τρεις συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδος. Μετά από αυτές τις συμμετοχές όμως δεν έλαβε καμία κλήση έως τον Αύγουστο του 2020, όπου κλήθηκε ξανά από τον τότε προπονητή Τζον φαν ΄τ Σχιπ.[15]

Στατιστικά καριέρας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Περίοδος Ομάδα Πρωτάθλημα Συμμ. Γκολ
2011-2013 Α.Ε.Κ. Superleague Greece 35 4
2013-2016 Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ Austrian Bundesliga 0 0
2013 → Λίφερινγκ (δανεικός) 2. Liga 6 0
2014 → Γκρέντινγκ (δανεικός) Austrian Bundesliga 7 0
2014-2015 → Πανιώνιος (δανεικός) Superleague Greece 26 4
2015-2016 → Αστέρας Τρίπολης (δανεικός) Superleague Greece 16 1
2017-2018 Σόνενχοφ Γκρόσασπαχ 3. Liga 14 1
2018-2019 Σαντκ Πέλτεν 2. Liga 21 4
2019-2022 Ραπίντ Βιέννης Austrian Bundesliga 68 35
2022-2023 Ντι Σι Γιουνάιτεντ MLS 38 18
2023-2024 Τράμπζονσπορ Süper Lig 29 2
2024- Ο.Φ.Η. Superleague Greece 50 14

Διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΟΦΗ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ατομικές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Φούντας, ο νεότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της ΑΕΚ, www.onsports.gr
  2. ↑ Φούντας ο νεότερος, www.gazzetta.gr
  3. ↑ «Ο Φούντας έγινε ο νεότερος σκόρερ της ΑΕΚ, www.difernews.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2013.
  4. ↑ Ο Φούντας έγραψε ιστορία στην ΑΕΚ, www.sport24.gr[νεκρός σύνδεσμος]
  5. ↑ Υπέγραψε στον Πανιώνιο ο Φούντας, www.a-sports.gr
  6. ↑ Στον Αστέρα ο Φούντας, www.sport-fm.gr
  7. ↑ Ανακοινώθηκε από τον Αστέρα ο Φούντας, www.sport-fm.gr
  8. ↑ Επέστρεψε στον Πανιώνιο ο Φούντας, www.ethnos.gr
  9. ↑ «Πήγε στην Σόνενχοφ ο Φούντας». SDNA. 20 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
  10. ↑ Ρουχωτάς, Άγγελος (13 Ιουλίου 2018). «Στη Ζανκτ Πέλτεν ο Φούντας». sportime.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
  11. ↑ «Για τέσσερα χρόνια στη Ραπίντ ο Ταξιάρχης Φούντας!». Sportsup.gr. 9 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
  12. ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα newsit.gr.
  13. ↑ «ΠΑΟΚ - ΟΦΗ (τελικός): Ο Φούντας ισοφάρισε και έβαλε... φωτιά στο πέταλο των Ομιλιτών | Gazzetta». www.gazzetta.gr. 25 Απριλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2026.
  14. ↑ Μέσα Νίνης - Ταυλαρίδης, πρώτη για Φούντα, www.sport-fm.gr
  15. ↑ «Εθνική: Με το "σπαθί" του ο Φούντας!». novasports.gr. 27 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2022.

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ταξιάρχης_Φούντας&oldid=11592191"