Τάσος Καλούτσας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τάσος Καλούτσας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Τάσος Καλούτσας (Ελληνικά)
Γέννηση 20  Δεκεμβρίου 1948
Θεσσαλονίκη[1]
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ελληνικά
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Σπουδές Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
φιλόλογος

O Τάσος Καλούτσας (Θεσσαλονίκη, 20 Δεκ. 1948) είναι φιλόλογος και συγγραφέας. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών σπουδών),και εργάστηκε αρχικά στη Διεύθυνση Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης, ως ημερομίσθιος. Το 1979, μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, διορίστηκε στη Δημόσια Μέση Εκπαίδευση (Γυμνάσιο Σ.Σ. Μουριών του νομού Κιλκίς). Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία με το διήγημα ‘’Το κελεπούρι’’ (περιοδικό Διαγώνιος, 1983). Έχει γράψει 6 συλλογές διηγημάτων, μία μελέτη και διάφορα κριτικά σημειώματα. Συνεργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά (Παραφυάδα, Το Τραμ, η λέξη, Εντευκτήριο, Φρέαρ, Το δέντρο, Νέα Εστία, δίοδος, diastixo, oanagnostisκά.) και εφημερίδες. Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί σε πέντε ευρωπαϊκές γλώσσες και συμπεριληφθεί σε ανθολογίες (στα ιταλικά, ολλανδικά και γερμανικά). εχει βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή του «Το τραγούδι των σειρήνων» (Νεφέλη, 2000) και με το αντίστοιχο βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» (2001) [3] . Επίσης, το 2011 τιμήθηκε με το βραβείο Διηγήματος από το Ίδρυμα Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο του «Η ωραιότερη μέρα της»[4] . Είναι μέλος της Εταιρείας συγγραφέων [5] και ζει στη Θεσσαλονίκη.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συλλογές διηγημάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το κελεπούρι και άλλα διηγήματα (Διαγώνιος 1987, Νεφέλη 1997)
  • Το κλαμπ και άλλα διηγήματα, (Διαγώνιος, 1990)
  • Το καινούριο αμάξι, (Νεφέλη, 1995)
  • Το τραγούδι των σειρήνων (Νεφέλη, 2000)
  • Η ωραιότερη μέρα της (Μεταίχμιο,2010)
  • Υπό το κράτος του τρόμου(Μεταίχμιο,2018)

= Μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αλήθεια και βίωμα στα διηγήματα της ‘’Κάτω βόλτας’’ του Ντ.

Χριστιανόπουλου, (Τα τραμάκια, 1994), καθώς και στο ‘’Η κριτική για τα πεζογραφήματα του Ντ. Χριστιανόπουλου 1964-2005, Επιλογή’’, επιμ. Δ.Κόκορη, INFOPRINT 2005.

= Συμμετοχή σε συλλογικά_έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Επτά διηγηματογράφοι της Θεσσαλονίκης, Εκδ. Σχήμα και χρώμα, 1989, επιμ. Π. Σφυρίδη.
  • Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο, (Ανθολογία, Κέδρος, 1997).
  • Κύμινο και κανέλα, (Ανθολογία, Εκδ. Πατάκης, 1998).
  • Εν Θεσσαλονίκη:13 σύγχρονοι πεζογράφοι, (Ιανός, 2001).
  • Να μαθαίνω γράμματα (Μεταίχμιο, επιμ. Κ.Ακρίβος, 2004).
  • Νάνι, τ’ άνθι των ανθώ, (Ίνδικτος, 2005).
  • Οικοεγκλήματα, (επιμ. Χρ. Σπυροπούλου, Κέδρος, 2008).
  • Ενδοσκεληδόν, ( επιμ. Σπ. Λαζαρίδης, Ζήτρος, 2008).
  • Η Θεσσαλονίκη των συγγραφέων, Ιανός ,2η έκδοση(1η 1996).
  • Το αποτύπωμα της κρίσης, (επιμ. Ελ. Μπούρα- Μ.Χαρτουλάρη, Μεταίχμιο, 2013).
  • Η τρέλα και το παράλογο στην ελληνική λογοτεχνία (επιμ. Γιάννης Η. Παππάς, Εκδ. Διαπολιτισμός, 2014).
  • 83 Ιστορίες Μπονζάι για το Σημείο Μηδέν, (επιμ. Β. Μανουσάκης, Ηρώ Νικοπούλου, Έλ. Σταγκουράκη), εκδ. Μιχ. Σιδέρη, Αθήνα, 2017.
  • Διαφορετικότητα, (επιμ. Θωμά Κοροβίνη), Μουσείο ελιάς και λαδιού Πηλίου, 2017.
  • Μικροκύματα 99+1, επιμ. Ηρώ Νικοπούλου, Η εφημερίδα των συντακτών, 2018

Βιβλιογραφία (Επιλογή)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σπύρος Τσακνιάς, Επί τα ίχνη,Σοκόλης, Αθήνα 1990, σ 70-74.
  • Αλέξης Ζήρας, «Ο ανεξάντλητος μικρόκοσμος της καθημερινότητας», περ. Ρεύματα 11 (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1993) σ 114-115.
  • Ελισάβετ Κοτζιά-Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Σύγχρονοι Έλληνες πεζογράφοι 1974-1990, Πατάκης, Αθήνα 1994, σ…116-127.
  • Μάρη Θεοδοσοπούλου, «Το διήγημα, ο εκθρονισμένος θεός», Εποχικά, Νεφέλη, Αθήνα 1995, σ 81-85.
  • Γιώργος Αράγης, Το καινούριο αμάξι, περ. Πλανόδιον 24 (Δεκέμβριος 1996) 602-607.
  • Ελισάβετ Κοτζιά, «Τάσος Καλούτσας, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Ηλίας

Κουτσούκος: Η αφηγηματική φωνή και ποικίλες όψεις της πραγματικότητας», Συνέδριο «Παραμυθία Θεσσαλονίκης», 1997.

  • Γ.Δ. Παγανός, «Η πεζογραφία του Τάσου Καλούτσα», Αφιέρωμα, Βιβλιοθήκη της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, Αθήνα 1997, σ. 11-30.
  • Γιώργος Αράγης και Γ.Δ. Παγανός, «Δύο συμπληρωματικές κριτικές

προσεγγίσεις της συλλογής διηγημάτων To τραγούδι των σειρήνων του Τάσου Καλούτσα», περ. Νέα Εστία 1734 (Μάιος 2000) 848-852 και 852-858.

  • Μάρη Θεοδοσοπούλου, «Της πίκρας, της στέρησης», εφ. «Το Βήμα» (28-1-2001).
  • Περικλής Σφυρίδης, Εν Θεσσαλονίκη. 13 σύγχρονοι πεζογράφοι, Μελέτη-Ανθολογία, Ιανός, Θεσσαλονίκη 2001, σ. 148-173.
  • Μισέλ Φάις, «Ψηλαφιστός και αψηλάφιστος κόσμος», περ. Εντευκτήριο 55 (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2002) 135-136.
  • Σωτηρία Σταυρακοπούλου “Επ’ αφορμή”, εκδ.Ιανός,2011,σελ.183-200).
  • Γιώργος Κορδομενίδης, Τάσος Καλούτσας, Θεσσαλονικέων πόλις,2013/21{44
  • Θανάσης Μαρκόπουλος, Τάσος Καλούτσας, Η εκκωφαντική σιωπή του ασήμαντου, περ. ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ, τ.χ.159, Ιαν. Φεβρουαρ. Μαρτιος 2015
  • Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Η κίνηση του εκκρεμούς (Άτομο και κοινωνία

στη νεότερη ελληνική πεζογραφία: 1974-2017), εκδ.Πόλις,2018, σελ.373-376.


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]