Συσκευή Λοράν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η συσκευή LORAN είναι εξειδικευμένη συσκευή προσδιορισμού γεωγραφικών συντεταγμένων και περιλαμβάνεται στον ηλεκτρονικό εξοπλισμό πλοίων και αεροπλάνων. Το όνομά της προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις Long Range Navigation (Ναυσιπλοΐα {δια} μακράς εμβελείας).

Πρόκειται για ηλεκτρονική εγκατάσταση δέκτη ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων που εκπέμπονται κατά διαστήματα από συγκεκριμένους σταθμούς εκπομπής, που συνήθως είναι παράκτιοι ή και πλωτοί, και αποτελούν μεταξύ τους δίκτυο. Η λειτουργία της συσκευής αυτής βασίζεται στη χρονομέτρηση των εκπεμπομένων σημάτων των σταθμών εκπομπής του δικτύου. Επιλέγονται κάθε φορά τρεις τέτοιοι σταθμοί εκ των οποίων ο ένας χρακτηρίζεται "κύριος" και οι άλλοι δύο "δευτερεύοντες" ή "υποταγμένοι".

Η συσκευή δέκτης ΛΟΡΑΝ χρονομετρώντας την διακοπή (διάλειμμα) των λαμβανομένων σημάτων του κύριου και ενός δευτερεύοντος σταθμού προσδιορίζει τη γραμμή θέσεως του πλοίου (ή αεροπλάνου) και η οποία γραμμή είναι μόνο κατά διόπτευση. Στη συνέχεια επαναλαμβανόμενης της χρονομέτρησης με τον "κύριο" και τον άλλο "δευτερεύοντα σταθμό πομπό" προσδιορίζεται η δεύτερη θέση γραμμή. Μεταφερόμενες αυτές οι ευθείες στο χάρτη, το σημείο τομής αποτελεί την ακριθή θέση του γεωγραφικού στίγματος του πλοίου (ή αεροπλάνου).

Η διαφορά της συσκευής αυτής με το ραδιογωνιόμετρο είναι ότι η πρώτη χρονομετρεί εκπομπές ενώ η δεύτερη διόπτευση λήψης. Επίσης βασικές διαφορές μεταξύ Λοράν και Ραντάρ είναι ότι στο Λοράν δεν απαιτείται εκπομπή εκ του πλοίου, όπως στο ραντάρ. Ενώ το ραντάρ μετρά τον χρόνο εκπομπής ενός συρμού ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και επιστροφής της ηχούς των, το λοράν μετρά τη διαφορά χρόνου λήψεως δύο σημάτων που προέρχονται από δύο πομπούς σταθμούς Λοράν. Επίσης σημειώνεται ότι τα σήματα Λοράν καλύπτουν πολύ μεγαλύτερη απόσταση από εκείνα του ραντάρ.

Οι συσκευές αυτές καθώς και οι επί της ίδια βάσεως λειτουργίας τύπου Τζι (Gee) επινοήθηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1941 και τέθηκαν σε εφαρμογή το 1942 όπου και παρείχαν πολύ μεγάλες υπηρεσίες χάρις των οποίων έγινε δυνατή η λεγόμενη "τυφλή πτήση" των βομβαρδιστικών αεροπλάνων που κατευθύνονταν κάθε βράδυ από αγγλικά αεροδρόμια κατά στόχων του γερμανικού εδάφους και επέστρεφαν στις βάσεις τους ανεξάρτητα των συνθηκών ορατότητας.

Η σημασία των συσκευών αυτών καθίσταται εμφανής στις περιπτώσεις αδυναμίας αστρονομικής ναυτιλίας λόγω νέφωσης και όταν ο πλούς ή η πτήση γίνεται πολύ μακριά των ακτών (ωκεανοπλοΐα). Για την καλύτερη δε χρήση των συσκευών αυτών εκδίδονται ειδικοί ναυτικοί χάρτες που περιέχουν τους σταθμούς-πομπούς LORAN, με κωδικοποιημένα στοιχεία συχνότητας, εμβέλειας και τύπων των εκπεμπομένων σημάτων τους.
Σήμερα σχεδόν όλοι οι σπουδαιότεροι θαλάσσιοι οδοί καλύπτονται με δίκτυα Λοράν.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]