Στυλίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εικόνα του Συμεών Στυλίτη του πρεσβύτερου, μαζί με τον Συμεών Στυλίτη τον νεότερο.

Ο στυλίτης (κλασικά συριακά: ܐܣܛܘܢܐʼasṯonáyé) είναι τύπος Χριστιανού ασκητή που ζει σε πυλώνες και κάνει κήρυγμα, νηστεία και προσευχή. Οι Στυλίτες πιστεύουν ότι η εξολόθρευση του σώματός τους θα βοηθούσε στη διασφάλιση της σωτηρίας της ψυχής τους. Οι στυλίτες ήταν συνηθισμένοι στα πρώτα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο πρώτος γνωστός στυλίτης ήταν ο Άγιος Συμεών ο Στυλίτης ο Λέσβιος ο οποίος ανέβηκε σε στύλο στη Συρία το 423 και παρέμεινε εκεί μέχρι το θάνατό του 37 χρόνια αργότερα.

Ασκητικά προηγούμενα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παλλαδίος της Γαλατίας μιλά για τον Επείδιο, ερημίτη στην Παλαιστίνη που κατοικούσε σε κορυφή σπηλαίου για είκοσι πέντε χρόνια μέχρι το θάνατό του.[1] Στη Patrologia Graeca 37, 1456 αναφέρεται ένας μοναχός που στέκεται όρθιο εδώ και πολλά χρόνια, απορροφάται με περισυλλογή, χωρίς ποτέ να ξαπλώνει. Ο Θεόδωρος ισχυρίστηκε ότι είδε έναν ερημίτη που είχε περάσει δέκα χρόνια σε μια μπανιέρα αναρτημένη σε πόλους (Φιλόθεος, κεφάλαιο 28).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Palladius of Galatia (1918). The Lausiac History Of Palladius. trans., W. K. Lowther Clarke. The Macmillan Company. σελίδες 154–155. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2016.