Στήλη του Τραϊανού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Στήλη του Τραϊανού
Columna Traiana
Trajan s column.jpg
Είδος victory column και αρχαιολογική θέση
Γεωγραφικές Συντεταγμένες 41°53′45″N 12°29′3″E
Διοικητική υπαγωγή Ρώμη
Χώρα Ιταλία
Έναρξη κατασκευής 113
Υλικά μάρμαρο
Αρχιτέκτονας Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος

Η στήλη του Τραϊανού (ιταλικά: Colonna Traiana‎, λατινικά: COLVMNA·TRAIANI‎) είναι ρωμαϊκή θριαμβευτική στήλη στη Ρώμη της Ιταλίας, η οποία τιμά τη νίκη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού στους Δακικούς Πολέμους. Κατά πάσα πιθανότητα κατασκευάστηκε υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Απολλόδωρου από τη Δαμασκό με εντολή της Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Βρίσκεται στην Αγορά του Τραϊανού, βόρεια της Ρωμαϊκής Αγοράς. Ολοκληρώθηκε το 113 μ.Χ. Είναι γνωστή για το σπειροειδές ανάγλυφο, το οποίο παριστά καλλιτεχνικά τους πολέμους ανάμεσα στους Ρωμαίους και τους Δάκες (101-102 και 105-106). Ο σχεδιασμός της έχει εμπνεύσει πολυάριθμες στήλες νίκης, αρχαίες και σύγχρονες.

Η κατασκευή είναι περίπου 30 μέτρα σε ύψος ή 35 μέτρα συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου βάθρου. Η στήλη είναι κατασκευασμένη από μια σειρά από 20 κολοσσιαία κομμάτια μάρμαρου Καρράρα. Η ζωφόρος περιστρέφεται γύρω από τον άξονα 23 φορές και έχει μήκος 190 μέτρων. Εκεί εμφανίζονται 2.662 πρόσωπα και 155 σκηνές· ο ίδιος ο Τραϊανός εμφανίζεται στη στήλη 58 φορές.[1] Μέσα στη στήλη, μια σπειροειδής σκάλα 185 σκαλοπατιών παρέχει πρόσβαση σε μια βεράντα γύρω από το άγαλμα στην κορυφή.

Τα αρχαία νομίσματα δείχνουν προκαταρκτικά σχέδια τοποθέτησης αγάλματος ενός πτηνού, πιθανώς αετού, στην κορυφή της στήλης.[2] Μετά την κατασκευή της, δημιουργήθηκε ένα άγαλμα του Τραϊανού, το οποίο εξαφανίστηκε στον Μεσαίωνα. Στις 4 Δεκεμβρίου 1587, ο Πάπας Σίξτος Ε΄ τοποθέτησε ορειχάλκινο άγαλμα του Αγίου Πέτρου, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Curry, Andrew. «Trajan's Amazing Column». National Geographic. Ανακτήθηκε στις 11 April 2018. 
  2. Platner 1929
  3. Paoletti & Radke 2005, σελ. 541

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]