Σοφιστές

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Με τον όρο σοφιστής εννοείται στην αρχαιότητα ο εκπρόσωπος της Σοφιστικής κίνησης, δηλαδή ο επ’ αμοιβή διδάσκαλος της ρητορικής, της εριστικής και της πολιτικής τέχνης, καθώς επίσης της φιλοσοφίας, της λογικής και των επιστημών. Εισήγαγαν στη φιλοσοφία τον ανθρωποκεντρισμό και τη γνωσιολογία[1], εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα του ανθρώπου να γνωρίσει τον υλικό κόσμο μέσω της σύγκρισης, της παρατήρησης και της επαγωγής, απαλλαγμένο από την επέμβαση υπερφυσικών παραγόντων.

Έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στη μελέτη του κόσμου βάσει των αισθήσεων, δίνοντας έμφαση στη διαδικασία του «σκεπτικισμού», διαμορφώνοντας παράλληλα την άποψη ότι η γνώση, η αλήθεια και οι αξίες είναι έννοιες σχετικές. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη επιδόθηκαν προοδευτικά στη διατύπωση σοφισμάτων, μέσω των οποίων υποστήριζαν παράδοξες απόψεις, παραβιάζοντας συγκαλυμμένα τους νόμους της λογικής[2]. Ιδιαίτερη ανταπόκριση βρήκε η Σοφιστική ανάμεσα στους οπαδούς της εριστικής τέχνης, μέλη της Μεγαρικής σχολής

Σημαντικοί σοφιστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πλέον περίφημοι σοφιστές της αρχαιότητας ήταν οι:

Σημειώσεις παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αλατζόγλου-Θέμελη, Γραμματική, «Γνωσιολογικές απόψεις των Σοφιστών». Φιλοσοφία 10-11 (1980-81), 241-262.
  2. Πελεγρίνης Θ. 2004, Λεξικό της Φιλοσοφίας, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 524, λήμμα Σοφιστική κίνηση.
  3. Πανέρης, Ιωάννης, «Ο σοφιστής Αντιφών ως πρώτος θεωρητικός της κατάργησης των φυλετικών διακρίσεων». Ηπειρωτική Εστία 30 (1981), 47-57


Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αλατζόγλου-Θέμελη, Γραμματική: «Γνωσιολογικές απόψεις των Σοφιστών». Φιλοσοφία 10-11 (1980-81), 241-262.
  • Τσεκουράκης, Δαμιανός: «Η στάση των σοφιστών απέναντι στο λεγόμενο ‘δίκαιο του ισχυρότερου’». Επιστημονική επετηρίδα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 22 (1984), 637-685
  • Παπανοῦτσος, Εὐάγγελος Π., «Σοφιστὲς καὶ Σωκράτης . Τὸ ἠθικὸ πρόβλημα στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία» , Νέα Ἑστία, 33, 383 (1943), σσ. 585-589
  • Classen, Carl Joachim, «Σοφιστικὴ καὶ σοφιστὲς στὸν Ἀριστοτέλη » , Παλίμψηστον, 9-10 (1989-1990), σσ. 69-92
  • Guthrie, William Keith Chambers, Οἱ σοφιστές, μτφρ. Τσεκουράκης Δαμιανός, Ἀθήνα, Μορφωτικὸ Ἵδρυμα Ἐθνικῆς Τραπέζης, 1991
  • Kerferd, G. B., Ἡ Σοφιστικὴ Κίνηση, Ἀθήνα, Καρδαμίτσα, 1996