Σουλάρι Αρκαδίας
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
Συντεταγμένες: 37°19′N 22°11′E / 37.317°N 22.183°E
| Σουλάρι | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Περιφέρεια | Πελοποννήσου |
| Περιφερειακή Ενότητα | Αρκαδίας |
| Δήμος | Μεγαλόπολης |
| Δημοτική Ενότητα | Φαλαισίας |
| Γεωγραφία | |
| Νομός | Αρκαδίας |
| Υψόμετρο | 540 μέτρα |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 34 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Ταχ. κώδικας | 220 21 |
Το Σουλάρι είναι οικισμός της Αρκαδίας στον Δήμο Μεγαλόπολης,[1] κτισμένο στους πρόποδες του Ταΰγετου σε υψόμετρο 540 μέτρων[2]. Βρίσκεται μεταξύ Λεονταρίου και Βουτσαρά στον επαρχιακό δρόμο Λεονταρίου - Σπάρτης. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Φαλαισίας.
Κοντά του είναι το χωριό Φαλαισία και η Μονή Μπούρα. Κατά την απογραφή του 1991 απογράφησαν 61 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 2001 απογράφησαν 109.
Τοποθεσία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το χωριό βρίσκεται στην κοιλάδα του Αλφειού, κοντά στις πηγές του ποταμού Θειούντα, γνωστού σήμερα ως Κουτουφαρίνα, παραποτάμου του Αλφειού.
Ονομασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το όνομα του χωριού προέρχεται από την τουρκική λέξη sular, που σημαίνει νερά, καθώς το χωριό βρίσκεται κοντά στα νερά των πηγών του Κεφαλόβρυσου και της Κολοκύθας.[3]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αρχικά πρέπει να αποτελούσε περιφέρεια χωριών, σύμφωνα με τα βενετικά αρχεία. Ένα από τα χωριά της περιφέρειας ταυτίζεται με το σημερινό Σουλάρι.
Με το όνομα αυτό, το χωριό εμφανίζεται για πρώτη φορά κατά τον Κρητικό Πόλεμο Τούρκων και Ενετών (1658-1669 για τον έλεγχο της Μεσογείου, συμμετέχοντας στις επαναστάσεις των Ενετών στο βόρειο Ταΰγετο. Ωστόσο, το Σουλάρι και τα άλλα χωριά που επαναστάτησαν παρέμειναν υπό τουρκικό ζυγό.
Κατά την επανάσταση του 1821 φαίνεται στα αρχεία του κράτους ότι το Σουλάρι συμμετείχε στον αγώνα με τους: Παναγιώτη Μπαρουτά, Αθανάσιο Κουμπαρόπουλο και Νικόλαο Σακούλα κ.ά.
Στην τοποθεσία Παλαιό Σουλάρι βρισκόταν ο αρχαίος αγροτικός οικισμός της Παλιοδραμπάλας, από όπου περνούσε ο οδικός άξονας της ανατολικής Φαλαισίας, που οδηγούσε από την Μεσσηνία προς το Ορεσθάσιο. Γειτονικός οικισμός του Σουλαρίου ήταν και το Κληματερό, για το οποίο όμως δεν υπάρχουν στοιχεία μετά την Επανάσταση, οπότε και ενώθηκε με το Σουλάρι.
Τα περισσότερα σπίτια του χωριού είναι λιθόκτιστα μέχρι τη δεκαετία του '60, οπότε και το χωριό απέκτησε ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ τα πρώτα οχήματα έκαναν την εμφάνισή τους την επόμενη δεκαετία.
Ο πληθυσμός του χωριού ήταν μεγαλύτερος κατά το 19ο αιώνα. Μετά το Β' Παγκόσμιο και τον Εμφύλιο Πόλεμο, πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν σε μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις ή σε χώρες του εξωτερικού, όπως οι ΗΠΑ.
Ιστορικό πληθυσμού
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι η εξής:
| Έτος | Πληθυσμός |
|---|---|
| 1991 | 56 |
| 2001 | 49 |
| 2011 | 83 |
| 2021 | 34 |
Απασχόληση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Σουλάρι Αρκαδίας». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ «ΣΟΥΛΑΡΙ (Χωριό) ΦΑΛΑΙΣΙΑ - Greek Travel Pages». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ DigiServices/Twinnet 2013-2015. «EG | Σουλάρι (Χωριό) [ΑΡΚΑΔΙΑ, ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ]». www.exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2025.