Σκοροδίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σκοροδίτης
Scorodite-266115.jpg
Σκοροδίτης μπλε χρώματος. Προέλευση: Ντουράνγκο, Μεξικό.
Γενικά
ΚατηγορίαΦωσφορικά [1]. Ομάδα βαρισκίτη
Χημικός τύποςFeAsO4 . 2H2O
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα3,2 gr/cm3
ΧρώμαΠράσινο πράσου, γκριζοπράσινο, καστανέρυθρο, μπλε, γαλάζιο, κίτρινο, ενίοτε άχρωμο
Σύστημα κρυστάλλωσηςΡομβικό
ΚρύσταλλοιΠυραμιδικοί, τραπεζοειδείς ή πρισματικοί επιμηκυσμένοι
ΥφήΣυμπαγής, κοκκώδης, γαιώδης, ενίοτε πορώδης
ΔιδυμίαΔεν παρατηρείται
Σκληρότητα3,5 - 4
ΣχισμόςΑτελής {201}
ΘραύσηΑτελώς κογχοειδής
ΛάμψηΥαλώδης έως αδαμάντινη, ρητινώδης (σε γαιώδη συσσωματώματα)
Γραμμή κόνεωςΛευκή
ΠλεοχρωισμόςΑσθενής, μπλε-ιώδης ή μπλε-πράσινος
ΔιαφάνειαΔιαφανής έως ημιδιαφανής
ΠαρατηρήσειςΑναβράζει με υδροχλωρικό οξύ, δεν φθορίζει
ΑνευρίσκεταιΛαύριο

Ο σκοροδίτης (αγγλ. scorodite) είναι ορυκτό ένυδρο αρσενικικό άλας του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στην αρχαία ελληνική λέξη σκόροδον ( = σκόρδο), λόγω της οσμής σκόρδου που αναδύει όταν θερμανθεί και η οποία οφείλεται στο περιεχόμενο αρσενικό.

Εμφάνιση, παραγενέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι δευτερογενές ορυκτό, σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης σουλφιδίων (κυρίως μικτών θειούχων) που περιέχουν αρσενικό. Είναι δίμορφος με τον παρασκοροδίτη (ίδια χημική σύσταση, τριγωνικό σύστημα), ενώ σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον μανσφιλντίτη (mansfieldite, AlAsO4 . 2H2O) και τον ιανομανίτη (Yanomanite, InAsO4 . 2H2O).

Απαντά, σε μικρές συνήθως ποσότητες, σε πολλά σημεία του κόσμου. Δεν χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα, λόγω, όμως, χρωμάτων και διαφάνειας είναι δείγμα περιζήτητο από τους συλλέκτες. Πολύ όμορφα δείγματα κρυστάλλων του ανευρίσκονται στη Γερμανία (Σαξωνία και Μέλας Δρυμός), τη Βρετανία (Κορνουάλλη), την Τσεχία, την Αυστρία (Καρινθία), τη Γαλλία, τη Βραζιλία (περιοχή Minas Gerais), τις περιοχές Zacatecas και Mapimi του Μεξικού, την περιοχή Kiura της Ιαπωνίας, την Αλγερία, την Αυστραλία και τις Πολιτείες Γιούτα και Νεβάδα.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Καμάριζα, Πιθαροπούσι και Πασαλιμάνι).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κατατάσσεται σε αυτά λόγω ομοιότητας δομής