Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σιμόν Μπάιλς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σιμόν Μπάιλς
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016
Προσωπικές Πληροφορίες
Γέννηση14 Μαρτίου 1997 (1997-03-14) (28 ετών)
Κολόμπους, Οχάιο, ΗΠΑ
ΚατοικίαΣπρινγκ, Τέξας, ΗΠΑ
Έτη δραστηριοποίησης2012 -
Ύψος1,42 μέτρα
Άθλημα
ΆθλημαΕνόργανη γυμναστική
Μετάλλια
Διοργάνωση 1ο 2ο 3ο
Ολυμπιακοί Αγώνες 7 2 2
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 23 4 3
Σύνολο 30 6 5
Ολυμπιακοί Αγώνες
ΧρυσόΡίο 2016Ομαδικό
ΧρυσόΡίο 2016Σύνθετο ατομικό
ΧρυσόΡίο 2016Άλμα
ΧρυσόΡίο 2016Ασκήσεις εδάφους
ΧρυσόΠαρίσι 2024Ατομικό
ΧρυσόΠαρίσι 2024Άλμα
ΧρυσόΡίο 2016Ομαδικό
ΑργυρόΤόκιο 2021Ομαδικό
ΑργυρόΠαρίσι 2024Ασκήσεις εδάφους
ΧάλκινοΡίο 2016Δοκός
ΧάλκινοΤόκιο 2021Δοκός

Η Σιμόν Αριάν Μπάιλς (Simone Arianne Biles, γεννήθηκε 14 Μαρτίου 1997) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής, θεωρούμενη ως μία από τις κορυφαίες του αθλήματος όλων των εποχών. Είναι η πιο επιτυχημένη γυμνάστρια στην ιστορία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ενόργανης Γυμναστικής έχοντας κατακτήσει 23 χρυσά μετάλλια και μία από τις τρεις που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό σε δύο διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων.[1][2][3] Μία από τις σημαντικότερες αθλήτριες στην ιστορία,[2][4] τον Αυγούστου του 2024 στο Παρίσι, η Διεθνής Ένωση Αθλητικού Τύπου (AIPS) την ψήφισε ως δεύτερη καλύτερη του αθλήματός της των τελευταίων 100 χρόνων μετά τη Νάντια Κομανέτσι και τρίτη μεταξύ των γυναικών όλων των αθλημάτων.[5][6][7]

Γεννήθηκε στο Κολόμπους του Οχάιο στις 14 Μαρτίου 1997.[8] Είναι η τρίτη κατά σειρά γεννημένη από τα τέσσερα αδέρφια της.[9] Στην ηλικία των 6 ετών, η μητέρα της, Σάνον Μπάιλς, δεν μπορούσε να μεγαλώσει τη Σιμόν και τα υπόλοιπα τρία αδέλφια της, επειδή πάλευε με την εξάρτηση της από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, και έδωσε τα παιδιά στους γονείς της, δηλαδή στον παππού των κοριτσιών και τη σύζυγο του, Νέλι.[9][10] Κατάγεται από το Μπελίζ από τη μεριά της μητέρας της.[11] Ξεκίνησε να προπονείται σε τακτική βάση στην ηλικία των 8 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα της στην ενόργανη γυμναστική σε ηλικία 14 ετών, τον Ιούλιο του 2011, στο American Classic στο Χιούστον, όπου κατέλαβε την τρίτη θέση στο σύνθετο άθλημα, πρώτη στο άλμα και τη δοκό ισορροπίας. Τον Ιούνιο του 2012 έκανε τη δεύτερη εμφάνισή της στο Εθνικό Πρωτάθλημα των ΗΠΑ, όπου τερμάτισε τρίτη στο σύνθετο, πρώτη στο άλμα και έκτη στους ασύμμετρους ζυγούς, τη δοκό ισορροπίας και τις ασκήσεις εδάφους. Μετά από αυτή την απόδοση, η Μπάιλς επιλέχθηκε στην Εθνική Ομάδα Νέων των ΗΠΑ.

Το ντεμπούτο της Μπάιλς στην ανώτερη γυμναστική έγινε τον Μάρτιο του 2013 στο Αμερικανικό Κύπελλο. Κατά τη διάρκεια του τελικού του σύνθετου ατομικού, προηγήθηκε για δύο γύρους, αλλά μια πτώση στη δοκό ισορροπίας την οδήγησε στη δεύτερη θέση. Ακολούθησε ο τίτλος της πρωταθλήτριας των ΗΠΑ και την ίδια χρονιά συμμετείχε για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αμβέρσα του Βελγίου. Σε ατομικό επίπεδο, κατέλαβε την πρώτη θέση στο ατομικό σύνθετο, τη δεύτερη στο άλμα, την έκτη στους ασύμμετρους ζυγούς, την πέμπτη στη δοκό ισορροπίας και την πρώτη στις ασκήσεις εδάφους.[12][13] Κατά τη διάρκεια του τελικού ατομικού σύνθετου, αγωνίστηκε με εξαιρετικά δύσκολες ασκήσεις, οι οποίες της χάρισαν τον τίτλο της πρωταθλήτριας στο ατομικό σύνθετο. Από την αρχή της καριέρας της ο τρόπος που αγωνιζόταν εκπροσώπησε μια νέα γενιά αθλητριών που στην επιδίωξη ολοένα και μεγαλύτερων βαθμών δυσκολίας στις ασκήσεις τους με βάση το νέο τρόπο βαθμολόγησης, έχουν υποβάθμισαν το καλλιτεχνικό μέρος του αθλήματος.[14][15][16] Στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014, η Μπάιλς οδήγησε την αμερικανική ομάδα στο χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό με σχεδόν επτά βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη κινεζική ομάδα. Στον τελικό του ατομικού σύνθετου, τα πήγε πολύ καλά, βελτιώνοντας τους ασύμμετρους ζυγούς από τα προκριματικά, κερδίζοντας το δεύτερο συνεχόμενο τίτλο σύνθετου ατομικού. Έγινε η πρώτη αθλήτρια γυμναστικής, που επανέλαβε αυτόν τον τίτλο μετά τη Σβετλάνα Χόρκινα. Στους αγώνες οργάνων, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο άλμα, και στις ασκήσεις εδάφους για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό, ενώ έγινε η πρώτη γυμνάστρια που κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια στο σύνθετο ατομικό. Επίσης, κέρδισε χρυσά μετάλλια στη δοκό ισορροπίας και στις ασκήσεις εδάφους, και ένα χάλκινο μετάλλιο στο άλμα.[13]

Η Μπάιλς πηγαίνοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, ήταν 19 ετών. Στις 9 Αυγούστου κέρδισε μαζί με την ομάδα των ΗΠΑ το σύνθετο ομαδικό γυναικών. Στις 11 Αυγούστου κέρδισε και το σύνθετο ατομικό. Μετά από 3 ημέρες, στις 14 Αυγούστου, κέρδισε το άλμα, ενώ στις 16 Αυγούστου κέρδισε και τις ασκήσεις εδάφους. Στις 16 Αυγούστου επίσης πήρε το χάλκινο μετάλλιο στη δοκό ισορροπίας.[17] Η κατάκτηση τεσσάρων χρυσών μεταλλίων από την Μπάιλς ήταν η πρώτη φορά που μια αθλήτρια κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στη γυναικεία γυμναστική σε μια μόνο διοργάνωση από το 1984, και η πέμπτη συνολικά. Στα περισσότερα αγωνίσματα η διαφορά από τη δεύτερη ήταν σημαντική.[18] Επιλέχθηκε από την ομάδα των ΗΠΑ για να είναι η σημαιοφόρος στην τελετή λήξης και έγινε η πρώτη Αμερικανίδα γυμνάστρια που έλαβε αυτή την τιμή. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016, συνέγραψε μια αυτοβιογραφία με τη δημοσιογράφο Μισέλ Μπέρφορντ, με τίτλο Courage to Soar: A Body in Motion, A Life in Balance. Στα τέλη του 2016 επελέγη από τη γαλλική εφημερίδα L'Équipe ως αθλήτρια της χρονιάς όλων των αθλημάτων (γαλλικά: Champion des champions de L'Équipe).[19]

Η Μπάιλς στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυμναστικής του 2018 στη Ντόχα, η Μπάιλς νίκησε για άλλη μια φορά το σύνθετο, ενώ κέρδισε και τους τελικούς στο άλμα και στο έδαφος και πήρε τη νίκη στην ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών, κερδίζοντας τέσσερα από τα έξι χρυσά μετάλλια, καθώς και ασημένιο στους ζυγούς και χάλκινο στη δοκό ισορροπίας.[13] Στον τελικό του σύνθετου ατομικού, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με διαφορά 1,7 πόντων, παρά την πτώση της τόσο στο άλμα όσο και στη δοκό ισορροπίας. Η μεγάλη διαφορά δυσκολίας μεταξύ αυτής και των συναγωνιστριών της της επέτρεψε να κατακτήσει τον τίτλο στην τελική βαθμολογία. Κερδίζοντας τον τέταρτο παγκόσμιο τίτλο της, σημείωσε νέο ρεκόρ για τους περισσότερους παγκόσμιους τίτλους στο σύνθετο ατομικό γυναικών, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ των τριών. Στο Πρωτάθλημα Γυμναστικής των ΗΠΑ τον Αύγουστο του 2019 η Μπάιλς πραγματοποίησε μια κίνηση που έκτοτε ονομάστηκε «Biles II» και είναι η δεξιότητα με την υψηλότερη βαθμολογία σε όλα τα όργανα στην γυναικεία ενόργανη γυμναστική.[2] Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής του 2019 στη Στουτγάρδη η ομάδα των ΗΠΑ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο για πέμπτη συνεχόμενη φορά, χαρίζοντας στην Μπάιλς το 21ο μετάλλιο στο σύνθετο και το 16ο χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ατομικά στέφθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σύνθετο ατομικό, στο άλμα, στη δοκό ισορροπίας και στις ασκήσεις εδάφους, φτάνοντας με 25 μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα, από τα οποία τα 19 ήταν χρυσά, και έγινε η πιο επιτυχημένη αθλήτρια γυμναστικής όλων των εποχών, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 23 μεταλλίων που είχε κερδίσει σε παγκόσμια πρωταθλήματα ο γυμναστής Βιτάλι Σέρμπο.[12][20]

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021, η Μπάιλς ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τον τελικό του ομαδικού, επικαλούμενη προβλήματα ψυχικής υγείας.[21][22] Οι Ηνωμένες Πολιτείες κέρδισαν στη συνέχεια το αργυρό μετάλλιο. Αφού απέτυχε επίσης στον τελικό του σύνθετου και των τριών πρώτων οργάνων, αγωνίστηκε στον τελικό της δοκού ισορροπίας, κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο.[23] Τότε είχε δηλώσει πως θα σταματούσε τον αγωνιστικό αθλητισμό.[18] Τον Ιανουάριο του 2022 τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας των ΗΠΑ, την ανώτατη τιμητική διάκριση στη χώρα, η μικρότερη σε ηλικία που στην ιστορία.[24] Έμεινε εκτός αγώνων για δύο χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, λόγω ενός ψυχολογικού προβλήματος που την εμπόδιζε να ελέγχει το σώμα της.[22][25] Επέστρεψε στους αγώνες τον Αύγουστο του 2023 στα πλαίσια ως της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024. Στα τέλη του 2023 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κατέκτησε πέντε μετάλλια με τέσσερα χρυσά, με το ένα να είναι στο σύνθετο ατομικό, το έκτο στην καριέρα της.[26] Στη διοργάνωση εκτέλεσε το πιο δύσκολο άλμα που έχει γίνει στη γυναικεία γυμναστική, που φέρει το όνομά της «Biles II» η πέμπτη αντίστοιχη στην καριέρα της.[1][22][27] Η επιτυχημένη επιστροφή της της χάρισε το τέταρτο βραβείο της αθλήτριας της χρονιάς της L'Équipe.[28] Στις αρχές Ιουνίου του 2024, δύο μήνες πριν την Ολυμπιάδα, κέρδισε το σύνθετο στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ για ένατη φορά, καθιστώντας την την πρώτη αθλήτρια γυμναστικής (άνδρα ή γυναίκα) που πέτυχε κάτι τέτοιο. Στη συνέχεια κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια και ένα ασημένιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού. Έγινε η τρίτη γυναίκα που κέρδισε δύο ολυμπιακούς τίτλους στο σύνθετο ατομικό μετά τη Λαρίσα Λατίνινα (1956–1960) και τη Βιέρα Τσασλάφσκα (1964–1968), ενώ είναι μία από τις οκτώ Ολυμπιονίκες αθλήτριες σε οποιοδήποτε σπορ που έχουν κερδίσει δύο τίτλους σε σύνθετο αγώνισμα.[1] Η νίκη της στο άλμα την έκανε τη δεύτερη γυναίκα μετά την Τσασλάφσκα που κέρδισε δύο Ολυμπιακούς τίτλους στο όργανο, ενώ το τέλος της διοργάνωσης την βρήκε στη δεύτερη θέση των γυμναστριών όλων των εποχών σε Ολυμπιακά μετάλλια από κοινού με την Τσεχοσλοβάκα. Κατά τη διάρκεια του τελικού της δοκού ισορροπίας, η Μπάιλς έπεσε από το όργανο και υπέστη μείωση βαθμολογίας επειδή δεν χαιρέτησε σωστά τους κριτές στο τέλος της άσκησης. Ως αποτέλεσμα, τερμάτισε πέμπτη.[29][30] Αυτή ήταν η πρώτη φορά στις εννέα εμφανίσεις της σε τελικούς δοκού Ολυμπιακών ή Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων που δεν κέρδισε μετάλλιο.

  1. 1 2 3 «IOC : Simone BILES». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2025.
  2. 1 2 3 «Who is Simone Biles, when does she compete next and what is the 'Biles II'?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2024.
  3. ↑ «Top 20: Οι κορυφαίοι Ολυμπιονίκες της ιστορίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2024.
  4. ↑ «Wie sie strahlen». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις |archive-url= requires |archive-date= (βοήθεια). Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2024.
  5. ↑ «Serena Williams and Muhammad Ali crowned AIPS Best Champions of the Century: As voted by 913 journalists». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2024.
  6. ↑ «Plebiscyt AIPS - Serena Williams i Muhammad Ali najlepsi na stulecie organizacji». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2025.CS1 maint: Unfit url (link)
  7. ↑ «「過去100年のベスト・アスリート　Top10」発表　913人のジャーナリストの投票によリ決定　羽生結弦選手が6位（AIPS）». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2025.
  8. ↑ «The Official Website of Simone Biles». 6 Μαρτίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2018.CS1 maint: Unfit url (link)
  9. 1 2 «Spring's Biles poised for perfection in Rio Games». www.houstonchronicle.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2018.
  10. ↑ «Σιμόν Μπάιλς: Το μεγάλο αστέρι της ενόργανης και η απίθανη ζωή της». TVXS - TV Χωρίς Σύνορα. https://tvxs.gr/news/athlitika/simon-mpails-megalo-asteri-tis-enorganis-kai-i-apithani-zoi-tis. Ανακτήθηκε στις 2018-11-29.
  11. ↑ «belize tourism scores gold with simone biles tweet». www.haitigazette.com (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2018.
  12. 1 2 «Η Σιμόν Μπάιλς κατέκτησε το 20ο της χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο πρωτάθλημα». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  13. 1 2 3 «Simone Biles». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021.
  14. ↑ «Lost art: Powerhouse physiques winning out over spellbinding grace». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2024.
  15. ↑ «Comaneci: "La Biles è unica, ha fame e passione. Brave le italiane"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2021.
  16. ↑ «Why the Women's Gymnastics Team's Greatness Is Revolutionary». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2020.
  17. ↑ «Ρίο 2016: Το… φαινόμενο Σιμόν Μπάιλς». CNN.gr. 2016-08-15. https://www.cnn.gr/news/sports/story/42835/rio-2016-to-fainomeno-simon-mpails. Ανακτήθηκε στις 2018-11-29.
  18. 1 2 «Simone Biles' Olympic trilogy: Super. Human. Transcendent». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2024.
  19. ↑ «L'Équipe Champion of Champions Winners». Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2022.
  20. ↑ «Σιμόν Μπάιλς: Κορυφαία γυμνάστρια όλων των εποχών με 25 μετάλλια». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  21. ↑ «Τόκιο: Η σταρ της γυμναστικής Σιμόν Μπάιλς αποσύρθηκε από το ομαδικό- Για ιατρικούς λόγους». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  22. 1 2 3 «Η Σιμόν Μπάιλς λυτρώθηκε από τους «δαίμονές» της». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  23. ↑ «Ολυμπιακοί Αγώνες - Ενόργανη: Επέστρεψε και πήρε χάλκινο μετάλλιο η Μπάιλς, το χρυσό η Κινέζα Τανγκ». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  24. ↑ «Simone Biles awarded Presidential Medal of Freedom». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2024.
  25. ↑ «Τι ακριβώς συνέβη στη Σιμόν Μπάιλς και πόσο επικίνδυνο είναι». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  26. ↑ «Simone Biles' sixth world title puts her out in front in gymnastics hall of fame». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2023.
  27. ↑ «Σιμόν Μπάιλς: Επέστρεψε με θεαματικό άλμα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και γράφει ιστορία – Δείτε βίντεο». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.
  28. ↑ «L' ÉQUIPE: La gymnaste américaine Simone Biles et le tennisman serbe Novak Djokovic sont sacrés Champions des champions Monde 2023 de L'Équipe». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2023.
  29. ↑ «Le Monde : Paris 2024 Olympics: Biles takes silver on floor after missing balance beam medal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2024.
  30. ↑ «Παρίσι 2024: Ανατροπή στη δοκό ισορροπίας – Χρυσό μετάλλιο για την Ντ' Αμάτο, έπεσε η Σιμόν Μπάιλς». Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Simone Biles στο Wikimedia Commons
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Σιμόν_Μπάιλς&oldid=11222089"