Σιδηρίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σιδηρίτης
Galena-Quartz-Siderite-tuc1028e.jpg
Σιδηρίτης (καστανό) με Γαληνίτη. Προέλευση: Γερμανία
Γενικά
Κατηγορία Ανθρακικά. Ομάδα ασβεστίτη
Χημικός τύπος FeCO3
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 3,9 gr/cm3
Χρώμα Καστανό, καστανοκίτρινο, ενίοτε ερυθρό
Σύστημα κρυστάλλωσης Τριγωνικό[1]
Κρύσταλλοι Ρομβοεδρικοί, με καμπυλωμένες έδρες, σκαληνόεδροι ή πρισματικοί
Υφή Σφαιρική, σταλακτιτική, ινώδης, στιφρή κοκκώδης
Διδυμία Σπάνια {0001}, ασυνήθης {0112}, ολισθήσεως
Σκληρότητα 3,5 - 4,5
Σχισμός Τέλειος κατά {1011}
Θραύση Ανώμαλη έως κογχοειδής
Λάμψη Υαλώδης, μαργαριτώδης
Γραμμή κόνεως Λευκή, ανοικτή κίτρινη
Πλεοχρωισμός Όχι
Διαφάνεια Ημιδιαφανής ως αδιαφανής
Επεξεργασμένος σιδηρίτης

Ο σιδηρίτης (αγγλ. siderite και spathic iron) είναι ανθρακικό ορυκτό του σιδήρου. Το όνομά του αποδόθηκε το 1845 από την ελληνική λέξη σίδηρος λόγω του περιεχομένου συστατικού του. Όταν οι κρύσταλλοί του είναι καλοσχηματισμένοι, αποκαλείται spathic iron ή sparry iron, επειδή μοιάζουν με αυτούς των αστρίων, ενώ οι σφαιροειδούς υφής κρύσταλλοι αποκαλούνται «σφαιροσιδηρίτες» (spherosiderite).

Σχηματίζει δύο ισόμορφες σειρές: Μαγνησίτης - Σιδηρίτης και Ροδοχρωσίτης - Σιδηρίτης. Συγχέεται συχνά με ασβεστίτη και δολομίτες, λόγω χρώματος, σχισμού και υφής, αλλά έχει πολύ υψηλότερη πυκνότητα. Αναβράζει με την επίδραση υδροχλωρικού οξέος (HCl).

Είναι ορυκτό συχνά απαντώμενο σε ιζηματογενείς σιδηρούχες αποθέσεις και μεταμορφωσιγενείς σχηματισμούς. Εμφανίζεται επίσης σε υδροθερμικές φλέβες, ενώ είναι σπανιότερος σε γρανιτικούς και νεφελινικούς πηγματίτες. Ανευρίσκεται επίσης σε καρμπονατίτες, ενώ μια παραλλαγή του, η σιδηρομιγής άργιλος, εμφανίζεται συχνά στα όρια των φλεβών γαιάνθρακα στα ανθρακωρυχεία. Αυτή η εμφάνιση συντείνει στην εκδοχή ότι έχει και βιογενετική προέλευση, σε συνθήκες έλλειψης οξυγόνου και χαμηλού pΗ.

Σχετίζεται με χαλαζία, φθορίτη, βαρύτη και σιδηροπυρίτη.

Είναι ευρύτατα διαδεδομένο ορυκτό και απαντά σε πολλές περιοχές της Γης.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Στο βιβλίο του J. D. Dana αναφέρεται ως σύστημα κρυστάλλωσης το ρομβικό, στο Handbook of Mineralogy το εξαγωνικό.