Σαρτ (ποταμός)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ποταμός Σαρτ
St-Céneri.jpg
ΠηγέςΠερς
48°37′39″N 00°31′44″W / 48.62750°N 0.52889°W / 48.62750; -0.52889
ΕκβολέςΜαιν
47°29′35″N 00°32′34″W / 47.49306°N 0.54278°W / 47.49306; -0.54278
Χώρες ΛεκάνηςΠεριοχή του Λίγηρα
Μήκος319,9 χιλιόμετρα
Μέση εκροή82 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο
Λεκάνη απορροής16.374 τετρ. χιλιόμετρα
ΠαραπόταμοιLoir, Huisne, Erve, Vègre, Orne Saosnoise, Sarthon, Gée, Vaige, Rhonne, Orthe, Merdereau, Briante, Deux Fonds, Fessard, Hoëne, Orne champenoise, Ornette, Roule Crottes, Taude, Vaudelle, Vieille Maine, Vézanne, Bienne και Chédouet

Η Σαρτ (γαλλικά: Sarthe) είναι ποταμός μήκους 313,9 χιλιομέτρων στα βορειοδυτικά της Γαλλίας, ο οποίος ρέει μέσω τεσσάρων νομών, Ορν, Μαγιέν, Σαρτ και Μαιν-ε-Λουάρ, στις διοικητικές περιοχές Νορμανδία και Περιοχή του Λίγηρα.

Μαζί με τον ποταμό Μαγιέν σχηματίζει τον ποταμό Μαιν, ο οποίος είναι παραπόταμος του Λίγηρα. Έδωσε το όνομά του στο νομό Σαρτ.

Γεωγραφική θέση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λίγηρας και οι παραπόταμοί του, ο ποταμός Σαρτ ψηλά, αριστερά

Οι πηγές του ποταμού Σαρτ βρίσκονται στο νομό Ορν της Νορμανδίας, κοντά στην κοινότητα Σαιν-Ακιλέν-ντε-Κορμπιόν, σε ύψος 252 μέτρων.[1]

Κατεβαίνοντας από τους λόφους του Περς, ο ποταμός ρέει προς τα νοτιοδυτικά και οριοθετεί προς νότο την πεδιάδα της Αλανσόν. Σε μεγάλο μέρος της διαδρομής του, σηματοδοτεί το όριο μεταξύ των νομών Ορν και Σαρτ (που κάποτε ήταν, το παραδοσιακό σύνορο μεταξύ Νορμανδίας και Μαιν).

Μετά από αυτή τη διαδρομή σε πεδιάδα, κατευθύνεται προς την Αλανσόν στους πρόποδες του οροπεδίου της Αρμορικής, όπου χαράσσει μια απότομη κοιλάδα στο γραφικό τοπίο των υψωμάτων των Αλπ Μανσέλ, ιδίως στο Σαιν-Σενερί-λε-Ζερέ, που κατατάσσεται ανάμεσα στα « πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας» και το Σαιν-Λεονάρ-ντε-Μπουά, όπου ο ποταμός αλλάζει σταδιακά την πορεία του προς τα νοτιοανατολικά.

Έπειτα ρέει νότια ως το Λε Μαν, όπου δέχεται τα νερά του παραπόταμου Ουίν, στη συνέχεια δυτικά έως την κοινότητα Σαμπλέ-συρ-Σαρτ και πάλι, νότια μέχρι και τη συμβολή με τον ποταμό Μαγιέν, με το οποίο σχηματίζουν τον ποταμό Μαιν, βόρεια της Ανζέ. Λίγο πριν από τη συμβολή τους (περίπου 4 χιλιόμετρα προς τα πάνω), ο ποταμός Σαρτ δέχεται τον κύριο παραπόταμο του, τον Λουάρ.

Διαδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλιός μύλος, Παρσέ-συρ-Σαρτ

Ρέει γενικά νοτιοδυτικά, μέσω των ακόλουθων νομών και πόλεων:

Ορν: Λε Μελ-συρ-Σαρτ, Σαιν-Σενερί-λε-Ζερέ, Αλανσόν

Σαρτ: Μπωμόν-συρ-Σαρτ, Λε Μαν, Σαμπλέ-συρ-Σαρτ

Μαιν-ε-Λουάρ: Σατωνέφ-συρ-Σαρτ, Τιερσέ, Ανζέ

Οι δύο κύριοι παραπόταμοί του είναι ο Λουάρ και ο Ουίν.

Ναυσιπλοΐα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ποταμός Σαρτ στο Σαμπλέ-συρ-Σαρτ

Όπως πολλοί ποταμοί στη Γαλλία, η Σαρτ χρησιμοποιήθηκε πολύ νωρίς στον Μεσαίωνα για ποταμοπλοΐα μικρών σκαφών. Το εμπόριο από την πλωτή οδό πραγματικά απογειώθηκε στο 16ο αιώνα και αργότερα, στα μέσα του 19ου αιώνα, η πλοήγηση βελτιώθηκε με την εγκατάσταση υδατοφρακτών. Για σχεδόν έναν αιώνα, ο ποταμός, από το Λε Μαν μέχρι τη συμβολή του με τη Μαγιέν, χρησίμευε για τις μεταφορές αγαθών της περιοχής (άνθρακας, σιτάρι, το ξύλο, κάνναβη, μάρμαρο, κρασί, ηφαιστειακή τέφρα). Οι παλιές φορτηγίδες σύρονταν από ανθρώπους και ζώα, κυρίως άλογα, έως το 1880, από το πρώτο μισό του 20ού αιώνα όμως χρησιμοποιήθηκαν ατμομηχανές, έπειτα ντίζελ, ή ρυμουλκά που τραβούσαν πολλές φορτηγίδες.[2] Ο ποταμός είναι ακόμη πλωτός από το Λε Μαν έως τη συμβολή του με τη Μαγιέν, σε μήκος 133 χιλιομέτρων. Η ανάπτυξη του σιδηροδρόμου οδήγησε στη σταδιακή εξαφάνιση της εμπορικής ναυτιλίας στον ποταμό, η οποία επιβίωσε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Σήμερα, η Σαρτ, όπως και η Μαγιέν, προορίζεται για ποτάμιο τουρισμό και πλοήγηση αναψυχής. Εξειδικευμένοι οδηγοί συστήνουν αυτόν τον προορισμό για αρχάριους, διότι αυτά τα ποτάμια προσφέρουν, εκτός από την πλούσια φυσική και ιστορική κληρονομιά τους, εξαιρετική ησυχία ναυσιπλοΐας, καθώς η εμπορική κίνηση έχει τελείως εξαφανιστεί. [3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Article de Max-André Brier, Guide des merveilles naturelles de la France, Sélection du Reader's Digest, 1973, p. 419.
  2. Documentation de la Maison de la rivière de Châteauneuf-sur-Sarthe.
  3. . «Le tourisme fluvial».