Σανσουσί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μνημείο Παγκόσμιας
Κληρονομιάς της UNESCO
Ανάκτορα και πάρκα στο Πότσνταμ και στο Βερολίνο
Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων Π.Κ.
1000.Schloß Sanssouci(frz.sans souci = ohne Sorge) am Hang eines Weinberg 1745-1747 Steffen Heilfort.JPG
Χώρα μέλος Γερμανία Γερμανία
Τύπος Πολιτιστικό
Κριτήρια i, ii, iv
Ταυτότητα 532
Συντεταγμένες 52°24′12″N 13°2′19″E / 52.40333°N 13.03861°E / 52.40333; 13.03861Συντεταγμένες: 52°24′12″N 13°2′19″E / 52.40333°N 13.03861°E / 52.40333; 13.03861
Ιστορικό εγγραφής
Εγγραφή 1990 (14η συνεδρίαση)
Επεκτάσεις 1992, 1999

Το Σανσουσί (Sanssouci) είναι ανάκτορο το οποίο βρίσκεται στο Πότσνταμ, κοντά στο Βερολίνο. Κατασκευάστηκε ως το θερινό ανάκτορο του Φρειδερίκου του Μέγα, βασιλιά της Πρωσίας και είναι κτισμένο σε ρυθμό ροκοκό. Αναφέρεται συχνά ως το γερμανικό αντίπαλο δέος των Βερσαλλιών, παρά το πολύ μικρότερο μέγεθός του. Περιβάλλεται από ένα πάρκο όπου βρίσκονται αμπελώνες, κήποι, περίπτερα και ναοί. Τα περίτεχνα φανάρια μπροστά από το Παλάτι φτιάχτηκαν τιμής ένεκεν για τα 35α γενέθλια του βασιλιά.

Το παλάτι σχεδιάστηκε/κτίστηκε από τον Γκέοργκ Βεντσεσλάους φον Κνόμπελσντορφ ανάμεσα στο 1745 και το 1747 για να εκπληρώσει την ανάγκη του βασιλιά Φρειδερίκου για μία ιδιωτική κατοικία όπου θα μπορεί να ξεκουράζεται μακριά από το τελετουργικό και την επισημότητα της αυλής του Βερολίνου. Το όνομα του ανακτόρου δίνει έμφαση σε αυτό, καθώς προέρχεται από τη γαλλική φράση η οποία σημαίνει χωρίς έγνοιες, συμβολίζοντας το ανάκτορο ως χώρο ανάπαυσης και όχι εξουσίας.

Το Σανσουσί είναι λίγο μεγαλύτερο από μία μεγάλη βίλα. Περιλαμβάνει μόνο δέκα κυρίως δωμάτια, τα οποία κτίστηκαν στην κορυφή ενός λόφο στο κέντρο του πάρκου. Η επιρροή του βασιλιά Φρειδερίκου στη διακόσμηση και στον σχεδιασμό ήταν τόσο μεγάλη ώστε ο ρυθμός του παλατιού να αναφέρεται ως ροκοκό του Φρειδερίκου και τα αισθήματά του για το ανάκτορο ήταν τόσο έντονα ώστε είχε πει ότι «το μέρος θα πεθάνει μαζί του».[1] Εξαιτίας μιας διαφωνίας για τη θέση του παλατιού, ο Κνόμπελσντορφ απολύθηκε το 1746 και το έργο ολοκλήρωσε ο Ολλανδός αρχιτέκτονας Γιαν Μπούμαν.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το παλάτι έγινε κατοικία του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄. Προσέλαβε τον αρχιτέκτονα Λούτβιγκ Πέρσιους για να ανακαινίσει και να μεγαλώσει το παλάτι, ενώ ο Φέρντιναντ φον Άρνιμ ανέλαβε να βελτιώσει τη θέα του παλατιού. Το Πότσνταμ, με τα παλάτια του, ήταν ένα αγαπημένο μέρος διαμονής της γερμανικής αυτοκρατορικής οικογένειας μέχρι τη πτώση του Οίκου των Χοεντσόλερν το 1918.

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το παλάτι έγινε τουριστικό αξιοθέατο στην Ανατολική Γερμανία. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990, το σώμα του Φρειδερίκου επιστράφηκε στο παλάτι και θάφτηκε σε ένα νέο τάφο με θέα τους κήπους. Το Σανσουσί και οι κήποι του ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1990.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Berliner Zeitung: Spröde Fassadengeschichten, 19 February 2003.
  2. UNESCO World Heritage Sites