Ρωσική Ορθόδοξη Αποστολή Ιεροσολύμων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Είσοδος της Αποστολής.
Χάρτης της Ρωσικής Αποστολής το 1930.
Το Ρωσικό Νοσοκομείο προς το 1925.
Έμβλημα της Ρωσικής Αποστολής Ιεροσολύμων.

Η Ρωσική Αποστολή Ιεροσολύμων (ρωσικά: Русская духовная миссия в Иерусалиме‎), ευρισκόμενη πλησίον της Παλαιάς Πόλης Ιεροσολύμων περιλαμβάνει επί μίας έκτασης 6,8 εκταρίων, τον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος, τα κτίρια της Αποστολής και σειρά άλλων κτιρίων αρχικώς χτισμένων για την φιλοξενία των Ρώσων Ορθόδοξων προσκυνητών των Αγίων Τόπων.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1847, εστάλη μια πρώτη Εκκλησιαστική Αποστολή, η οποία οργανώθηκε από τον Αρχιμανδρίτη Πορφύριο (Ουσπένσκι), ωστόσο αυτή δεν αναγνωρίστηκε επισήμως από την κυβέρνηση της Υψηλής Πύλης, η οποία διοικούσε την Παλαιστίνη. Επέστρεψε στην Ρωσία κατά την περίοδο του Κριμαϊκού Πολέμου.

Αναγνωρίσθηκε, τελικώς, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1857 και κατέφθασε στους Αγίους Τόπους στις 31 Ιανουαρίου 1858. Το 1860, η Ορθόδοξη Αυτοκρατορική Εταιρεία Παλαιστίνης προχώρησε στην ανέγερση της Ρωσικής Αποστολής Ιεροσολύμων. Οι δραστηριότητές της αναπτύχθηκαν ταχέως, χάρη στις εδαφικές αγορές στις οποίες προχώρησε ο Αρχιμανδρίτης Αντωνίνος (Καπούστιν) (1817-1894).

Είχε υπό την δικαιοδοσία της 70 θρησκευτικά κτίρια και χώρους φιλοξενίας των προσκυνητών. Οι ρωσικές εκκλησίες σφραγίστηκαν από τις Οθωμανικές Αρχές (σύμμαχοι της Γερμανικής Αυτοκρατορίας) κατά τις απαρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ το έμψυχο δυναμικό της Αποστολής εκδιώχθηκε, ενώ τα κτίρια χρησιμοποιήθηκαν ως κατάλυμα για τους Τούρκους στρατιώτες.

Κατά την περίοδο της Βρετανικής Εντολής, τα επιστραμμένα στους Ρώσους κτίρια ενοικιάστηκαν και μια ζώνη ασφαλείας δημιουργήθηκε από τους Βρετανούς στην συγκεκριμένη περιοχή, προκειμένου οι τελευταίοι να εγκαταστήσουν εκεί το διοικητικό τους κέντρο. Η Αποστολή της Παναγιάς μετετράπη σε φυλακή. Η Ρωσική Αποστολή πέρασε στην κατοχή της Χαγάνα στις 15 Μαΐου 1948. Η ΕΣΣΔ, καθώς είχε αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κράτους του Ισραήλ, έλαβε από το τελευταίο την ιδιοκτησία των ρωσικών κτιρίων.

Το σύνολο των κτιρίων αυτών, με εξαίρεση τον Καθεδρικό Ναό και μία οικία της Αποστολής, πωλήθηκαν στις 17 Οκτωβρίου 1964 από τις Σοβιετικές Αρχές στην κυβέρνηση του Ισραήλ έναντι ποσού της τάξεως των 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων (η τιμή μιας αγοραπωλησίας πορτοκαλιών, σύμφωνα με τους επικριτές της συγκεκριμένης κίνησης). Την συγκεκριμένη αγοραπωλησία ανέλαβαν, από την μια πλευρά, η Γκόλντα Μέιρ και, από την άλλη, ο Πρέσβης Μιχαΐλ Μποντρόφ. Στην αγοραπωλησία περιλαμβάνονταν η Αποστολή Αγίου Βενιαμίν, η Ρωσική Αποστολή της Ναζαρέτ, καθώς και εδαφικές εκτάσεις στην Χάιφα, την Αφούλα, το Εΐν Κερέμ και το Καφρ-Κανά.

Η νομιμότητα της συγκεκριμένης αγοραπωλησίας εξακολουθεί να αμφισβητείται, ενώ προσφυγές πραγματοποιούνται σε τακτική βάση, προκειμένου τα κτίρια αυτά να επιστρέψουν υπό τον έλεγχο της Ρωσίας.

Κτίρια της Αποστολής Ιεροσολύμων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρώσοι προσκυνητές στην Ιερουσαλήμ στην διάρκεια της δεκαετίας του 1890.
Σημερινή άποψη του πρώην ρωσικού ξενώνα.
  • Καθεδρικός Ναός Αγίας Τριάδος Ιεροσολύμων
  • Κτίρια της Αποστολής (1863), πρώην ξενώνας και έδρα της Αποστολής: ανήκουν στο Ειρηνοδικείο Ιεροσολύμων, ενώ ένα γραφείο εξακολουθεί να ανήκει στην Αποστολή
  • Αποστολή Αγίου Νικολάου (1903), πρώην ξενώνας, ο οποίος μπορούσε να φιλοξενήσει έως 1.200 προσκυνητές: σήμερα χρησιμοποιείται από την Αστυνομία Ιεροσολύμων
  • Αποστολή Αγίας Ελισάβετ (1864), πρώην ξενώνας αρρένων, ο οποίος μπορούσε να φιλοξενήσει 300 προσκυνητές: σήμερα χρησιμοποιείται από φυλακές απομόνωσης
  • Αποστολή Παναγίας (1864), πρώην ξενώνας θηλέων: σήμερα χρησιμοποιείται από το μουσείο της Χαγάνα
  • Ρωσικός Ξενώνας: χρησιμοποιείται από το Δημαρχείο Ιεροσολύμων
  • Γενικό Προξενείο της Ρωσίας (1860): παράρτημα του Δημαρχείου Ιεροσολύμων
  • Αποστολή Αγίου Σέργιου Ιεροσολύμων (1890): πρώην Υπουργείο Γεωργίας του Ισραήλ, επεστράφη στην Ρωσία τον Φεβρουάριο του 2009.

Κατάσταση της Ρωσικής Αποστολής στους Αγίους Τόπους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φωτογραφία από το μοναστήρι του Εΐν Κερέμ.
Γωνιακός πύργος της Αποστολής του Αγίου Σέργιου.
Είσοδος της Αποστολής Αγίου Αλεξάνδρου Ιεροσολύμων, η οποία δεν ανήκει πλέον στην Ρωσική Αποστολή των Αγίων Τόπων.

Το 2010, οι αποστολικές δράσεις και η υποδοχή των Ρώσων Ορθοδόξων στους Αγίους Τόπους εξαρτώνται από δύο οργανώσεις, οι οποίες επανενώθηκαν κανονικά μεταξύ τους το 2007:

Επικεφαλής της Ρωσικής Αποστολής των Αγίων Τόπων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1847-1918[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός Ρωσίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αρχιμανδρίτης Μελέτιος (Ρόζοφ): 1918 - 1923
  • Αρχιμανδρίτης Ιερεμίας (Τσερνόφ): 1923 - 1924
  • Αρχιμανδρίτης Μελέτιος (Ρόζοφ): 1924 - 1928
  • Αρχιμανδρίτης Κυπριανός (Κερν): Νοέμβριος 1928 - 1930
  • Ιερομόναχος Αθανάσιος (Πετρόφ): μικρό διάστημα
  • Αρχιμανδρίτης Μελέτιος (Ροζόφ): ορισμένο διάστημα
  • Αρχιμανδρίτης Αντώνιος (Σινκέβιτς): 1933 - 1951
  • Αρχιμανδρίτης Δημήτριος (Μπιακάι): 1951 - 1968
  • Αρχιμανδρίτης Αντώνιος (Γκράμπε): 1968 - 1986
  • Αρχιμανδρίτης Αλέξιος (Ρόζεντουλ): 1988 - 1992
  • Ηγούμενος Νικόλαος (Γιούχος): Μάιος 1992 - Νοέμβριος 1993
  • Αρχιμανδρίτης Θεοδόσιος (Κλέιρ): 1993 - 1995
  • Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος (Βορομπιόφ): 1995 - 1997
  • Ηγούμενος Αλέξιος (Μπιρόν): 1997 - 2000
  • Αρχιμανδρίτης Πέτρος (Λουκιάνοφ): 2000 - 2002
  • Ηγούμενος Ανδρόνικος (Κοτλιαρόφ): 2002 - 2007
  • Αρχιμανδρίτης Ιωάσαφ (ΜακΛίλαν): 2008 - 2009
  • Αρχιμανδρίτης Τίχων (Αμελτσένια): 2010 - 2012
  • Αρχιμανδρίτης Ρωμανός (Κρασόφσκι): 2012 -

Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία μετά το 1948[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βομβιστική επίθεση το 1945 στην πρώην Αποστολή του Αγίου Νικολάου (η οποία είχε γίνει έδρα της βρετανικής αστυνομίας).
Άποψη του εσωτερικού του παρεκκλησίου της Ρωσικής Αποστολής.
  • Αρχιμανδρίτης Λεωνίδας (Λομπατσόφ): 1948 - 1950
  • Αρχιμανδρίτης Βλαδίμηρος (Κόμπετς): 1950 - 1951
  • Αρχιμανδρίτης Πολύκαρπος (Πριγιμάκ): 1951 - 1955
  • Αρχιμανδρίτης Κυπριανός (Ζερνόφ): 1955 - 1956
  • Αρχιμανδρίτης Ποιμήν (Χμελέφσκι): 1956 - 1957
  • Αρχιμανδρίτης Νικόδημος (Ρότοφ): 1957 - 1959
  • Αρχιμανδρίτης Νικόδημος (Ρουσνάκ): 1959 - 1961
  • Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος (Γκονταρόφσκι): 1961 - 1963
  • Αρχιμανδρίτης Γιουβενάλης (Πογιαρκόφ): 1963 - 22 Δεκεμβρίου 1964
  • Αρχιμανδρίτης Ερμογένης (Ορέχοφ): 22 Δεκεμβρίου 1964 - 25 Νοεμβρίου 1966
  • Αρχιμανδρίτης Αντώνιος (Ζαβγκορόντνι): 1967 - 1970
  • Αρχιμανδρίτης Ιερεμίας (Ζινόβιεφ): 1970 - 1972
  • Αρχιμανδρίτης Κλήμης (Τολστίχιν): 1972 - 1974
  • Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ (Τίχονοφ): 1974 - 1977
  • Αρχιμανδρίτης Νικόλαος (Χρούμκο): 1977 - 1982
  • Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων (Ντολγκάνοφ): 1982 - 1986
  • Αρχιμανδρίτης Παύλος (Πονομαριόφ): 1986 - 1988
  • Αρχιμανδρίτης Νικήτας (Λατούσκο): 1988 - 1993
  • Αρχιμανδρίτης Θεοδόσιος (Βάσνεφ): 1993 - 2002
  • Αρχιμανδρίτης Ελισαίος (Γκανάμπα): 2002 - 2006
  • Αρχιμανδρίτης Τίχων (Ζαΐτσεφ): 2006 - 2009
  • Αρχιμανδρίτης Ισίδωρος (Μινάγιεφ): 31 Μαρτίου 2009 - 16 Ιουλίου 2013
  • Ηγούμενος Θεοφάνης (Λουκιάνοφ): 16 Ιουλίου - 13 Ιουλίου 2015 (προσωρινός)
  • Αρχιμανδρίτης Αλέξανδρος (Γιελίσοφ): 13 Ιουλίου 2015 -

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άποψη του καθιστικού του Ρωσικού Προξενείου των Ιεροσολύμων προς το 1900.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Русское подворье в Иерусалиме (έκδοση 19271938) της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).