Ροζασίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ροζασίτης
Calcite-Rosasite-rosa02b.jpg
Ροζασίτης. Προέλευση: Mapimi, Μεξικό
Γενικά
ΚατηγορίαΑνθρακικά. Ομάδα ροζασίτη
Χημικός τύπος(Cu, Zn)2CO3(OH)2
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα4,0 - 4,2 gr/cm3
ΧρώμαΠράσινο έως γαλαζοπράσινο
Σύστημα κρυστάλλωσηςΜονοκλινές
ΚρύσταλλοιΠρισματικοί βελονοειδείς σε σφαιρικά συσσωματώματα
ΥφήΒοτρυοειδής, συμπαγής, ενίοτε ινώδης, σε επιφλοιώσεις
ΔιδυμίαΚατά (100)
Σκληρότητα4 - 4,5
ΣχισμόςΤέλειος αλλά δεν είναι σαφής λόγω της ινώδους φύσεως των κρυστάλλων
ΘραύσηΙνώδης
ΛάμψηΥαλώδης, μεταξώδης έως αλαμπής (συμπαγή συσσωματώματα)
Γραμμή κόνεωςΑνοικτό γαλάζιο έως ανοικτό πράσινο
ΠλεοχρωισμόςΙσχυρός. Χ=ανοικτό σμαραγδοπράσινο, Ζ=σκούρο σμαραγδοπράσινο
ΔιαφάνειαΔιαφανής, ημιδιαφανής σε επιφλοιώσεις

Ο ροζασίτης (αγγλ. rosasite) είναι βασικό ανθρακικό ορυκτό του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στο μεταλλείο Rosas της Σαρδηνίας, στο οποίο πρωτοεντοπίστηκε.

Εμφάνιση, παραγενέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι ασύνηθες δευτερογενές ορυκτό σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων - ψευδαργυρούχων αποθέσεων, τυπικά σχηματιζόμενο από την επίδραση ψευδαργυρούχων διαλυμάτων σε ορυκτά του χαλκού. Συνηθέστερα απαντάται ως σχηματισμός σε μεταλλεία που δεν είναι πλέον σε χρήση. Λόγω των ορυκτών με τα οποία σχετίζεται παρέχει δείγματα με όμορφους συνδυασμούς χρωμάτων και αναζητάται από συλλέκτες.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μαλαχίτης, ο αουριχαλκίτης,[1] ο σμιθσονίτης, ο κερουσίτης, ο υδροζινκίτης, ο ασβεστίτης, ο "λειμωνίτης" και ο ημιμορφίτης.

Είναι αρκετά διαδεδομένο ορυκτό. Όμορφα δείγματά του, εκτός από τη Σαρδηνία, συναντώνται σε πολλές περιοχές της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρία, στην περιοχή των Πυρηναίων στην Ισπανία, στο Tsumeb της Ναμίμπια, τη Ζάμπια, το Ιράν, το Μεξικό (περιοχή Mapimi στο Durango), την Ιαπωνία και τις Πολιτείες Αριζόνα, Νέο Μεξικό και Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου ([[Καμάριζα, Ιλάριον αριθ. 50, Εσπεράντσα, km-3, Σιγιά (Μεγάλα Πεύκα) και Σούνιο (μεταλλείο αριθ. 06).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Συχνή η σύγχυση μεταξύ των δύο ορυκτών, λόγω υφής και χρώματος. Ξεχωρίζουν μόνο λόγω χαμηλότερης σκληρότητας του αουριχαλκίτη (2)