Πύλη του Καίλιου λόφου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πύλη του Καίλιου λόφου
Porte Caelimontane interne.JPG
Είδοςπύλη της πόλης
Γεωγραφικές συντεταγμένες41°53′8″N 12°29′43″E
Διοικητική υπαγωγήΡώμη
ΧώραΙταλία
Commons page Πολυμέσα
Οι λόφοι της Ρώμης και τα τείχη του βασιλιά Σέρβου


Η Πύλη στον Καίλιο λόφο, (λατιν.: Porta Caelimontana), ήταν πύλη των Σέρβιων τειχών στην πλαγιά του Καίλιου λόφου (Caelius Mons). [1] Την πύλη διέσχιζε η ομώνυμη οδός. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αι., ανακαλύφθηκαν ρωμαϊκοί τάφοι κατά μήκος του νότιου άκρου της, μερικοί από τους οποίους έχουν εξαφανιστεί. [2]

Η πύλη ξανακτίστηκε κατά τη διάρκεια που πρίγκιπας της Συγκλήτου ήταν ο Αύγουστος. [3] Σύμφωνα με επιγραφή, η αψίδα των Δαλαβέλλα και Σιλανού κτίστηκε στην περιοχή το 10 μ.Χ., επί υπατειών Δολαβέλλα και Σιλανού, αλλά υπάρχει διαφωνία, για το αν αυτή η αψίδα ήταν η ανακατασκευή της Πόρτα Καιλιμοντάνα. [4] Η αψίδα ενσωματώθηκε στη δομή στήριξης του κλάδου του υδραγωγείου του Άκουα Κλαούντια ,που φτιάχτηκε κατά τη βασιλεία του Νέρωνα. Εικάζεται ότι αυτό έγινε κατά τη διάρκεια του προγράμματος ανοικοδόμησης, που ακολούθησε τη Μεγάλη Πυρκαγιά του 64. [5]

Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης η Πόρτα Καιλιμοντάνα ήταν μία πύλη με διόδια. [6]

Βιβλιογραφικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Lawrence Richardson, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome (Johns Hopkins University Press, 1992), pp. 304–305; Hodder Michael Westropp, Early and Imperial Rome (London, 1884), p. 59.
  2. Jocelyn M.C. Toynbee, Death and Burial in the Roman World (Johns Hopkins University Press, 1971), p. 117.
  3. Eireann Marshall, Death and Disease in the Ancient City (Routledge, 2000), p. 87.
  4. Thomas H. Dyer, "Roma," in Dictionary of Greek and Roman Geography, edited by William Smith (London, 1873), vol. 2, p. 817. The Arch of Dolabella is identified with the Porta Caelimontana by Arturo Zaragoza Catalán, "Inspiración bíblica y presencia de la Antiguedad en el episodio tardogótico valeniano," in Territorio, sociedad y patrimonio: una visión arquitectónica de la historia (Universitat de València, 2002), p. 171; Donatella Cerulli, Il giro delle sette chiese (Edizioni Mediterranee, 1999), p. 57.
  5. Peter J. Aicher, Guide to the Aqueducts of Ancient Rome (Bolchazy-Carducci, 1995), pp. 61ff, especially p. 67.
  6. Gotthold Ephraim Lessing, Lessing's Laokoon (Oxford: Clarendon Press, 1878), p. xii.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χάρτης που δείχνει την Porta Caelimontana στο Leonardo Benevolo, Historie de la ville (Editions Parenthèses, 1975, 2004), σελ. 95 σε απευθείας σύνδεση.