Πυρήνας της Γης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τομή της γης

Ο πυρήνας αποτελεί το εσώτερο τμήμα της Γης. Με βάση σεισμικές μελέτες διακρίνεται σε εξωτερικό (υγρή/ρευστή κατάσταση κυρίως από σίδηρο) και σε εσωτερικό (στερεή κατάσταση). Χωρίζεται από τον μανδύα µε την ασυνέχεια Gutenberg. Ο εσωτερικός πυρήνας έχει ακτίνα περίπου 1.220 χιλιόμετρα[1] και πυκνότητα 12.600–13.000 kg/m3 και ο εξωτερικός πυρήνας έχει ακτίνα πάνω από 3.400 χιλιόμετρα και πυκνότητα ανάμεσα σε 9.900 και 12.200 kg/m3.[2]

Στα πρώτα στάδια του σχηματισμού της Γης, περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, η τήξη μπορεί να προκάλεσε πυκνότερες ουσίες να βυθιστούν προς το κέντρο, μια διαδικασία γνωστή ως πλανητική διαφοροποίηση, με λιγότερο πυκνά υλικά να μεταναστεύουν προς τον φλοιό. Ο πυρήνας θεωρείται ότι αποτελείται κυρίως από σίδηρο, μαζί με νικέλιο και μερικά ακόμη ελαφρά στοιχεία, ενώ άλλα πυκνά στοιχεία, όπως ο μόλυβδος και το ουράνιο είναι είτε πολύ σπάνια ή συνδέθηκαν με ελαφρύτερα στοιχεία και παρέμειναν στον φλοιό. Κάποιοι θεωρούν ότι ο εσωτερικός πυρήνας μπορεί να αποτελείται από ένα μονό κρύσταλλο σιδήρου.[3][4]

Η θεωρία του δυναμό αναφέρει ότι η μεταγωγή στον εξωτερικό πυρήνα, σε συνδυασμό με το φαινόμενο Κοριόλις οδηγούν στην δημιουργία του μαγνητικού πεδίου της Γης. Ο στερεός εσωτερικός πυρήνας είναι πολύ καυτός για να διατηρεί μόνιμο μαγνητικό πεδίο (βλέπε θερμοκρασία Κιουρί) αλλά πιθανόν σταθεροποιεί το μαγνητικό πεδίο που παράγει ο υγρός εξωτερικός πυρήνας. Η μέση ισχύς τους μαγνητικού πεδίου στον εξωτερικό πυρήνα εκτιμάται σε 25 Gauss (2.5 mT), 50 φορές ισχυρότερο από το μαγνητικό πεδίο στην επιφάνεια.[5][6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Monnereau, Marc; Calvet, Marie; Margerin, Ludovic; Souriau, Annie (May 21, 2010). «Lopsided Growth of Earth's Inner Core». Science 328 (5981): 1014–1017. doi:10.1126/science.1186212. PMID 20395477. Bibcode2010Sci...328.1014M. 
  2. Hazlett, James S.. Monroe, Reed. Wicander, Richard (2006). Physical geology : exploring the earth (6. έκδοση). Belmont: Thomson, σελ. 346. ISBN 9780495011484. 
  3. Cohen, Ronald; Stixrude, Lars. «Crystal at the Center of the Earth». http://www.psc.edu/science/Cohen_Stix/cohen_stix.html. Ανακτήθηκε στις 2007-02-05. 
  4. Stixrude, L.; Cohen, R. E. (1995). «High-Pressure Elasticity of Iron and Anisotropy of Earth's Inner Core». Science 267 (5206): 1972–5. doi:10.1126/science.267.5206.1972. PMID 17770110. Bibcode1995Sci...267.1972S. 
  5. First Measurement Of Magnetic Field Inside Earth's Core. Science20.com. Retrieved on 2012-01-27.
  6. Buffett, Bruce A. (2010). «Tidal dissipation and the strength of the Earth's internal magnetic field». Nature 468 (7326): 952–4. doi:10.1038/nature09643. PMID 21164483. Bibcode2010Natur.468..952B.