Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Εξώφυλλο του βιβλίου της 20ής έκδοσης, 2009

Η Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ είναι ένα μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη που αναφέρεται στη ζωή της Μεσαιωνικής Ελλάδας και πρωτοδημοσιεύθηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Η Καθημερινή (από τις 7 Νοεμβρίου 1937 μέχρι το 1938).[1] Η οριστική έκδοση (με πολλές αλλαγές) του 1945 σημείωσε μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Μέχρι τις μέρες μας (2013) έχει εκδοθεί είκοσι φορές, επιβεβαιώνοντας ότι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα συγγράμματα του συγγραφέα. Μεταφράστηκε αρχικά στα σουηδικά.

Στην Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ, που ήταν το ιστορικό πρόσωπο Ισαβέλλα Α΄ της Αχαΐας των Βιλλ(ε)αρδουίνων, κεντρικό γεγονός αποτελεί η κατάληψη του φραγκικού κάστρου της Καλαμάτας το 1293 από Έλληνες και Σλάβους χωρικούς, με ιστορικό πλαίσιο[2] την πολυτάραχη επoχή της Φραγκοκρατίας. Ο Τερζάκης συνθέτει ένα χρονικό ηρωισμού και αγάπης. Είναι το πιο παραδοσιακό στην κατασκευή του κείμενο του Τερζάκη, ενδεχομένως το πιο εύκολα αναγνώσιμο και εύληπτο, παρότι ογκώδες (564 σελίδες): το βάρος της αφήγησης κλίνει σαφώς προς τη δράση, το μυστήριο και τη περιπέτεια.[3]

Το έργο αποτελείται από τρία μέρη και πενήντα δύο κεφάλαια.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]