Πολύκλειτος Ρέγκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πολύκλειτος Ρέγκος
Γέννηση 1903
Νάξος
Θάνατος 1984
Θεσσαλονίκη
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Σπουδές Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών
Ιδιότητα ζωγράφος

Ο Πολύκλειτος Ρέγκος (Νάξος, 1903 - Θεσσαλονίκη, 1984) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης του 20ού αιώνα.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1903 στη Νάξο και το 1913 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Θεσσαλονίκη.[1] Σπούδασε την περίοδο 1920-1926 στη Σχολή Καλών Τεχνών δίπλα στον Νικόλαο Λύτρα ενώ από μετά το γάμα του το 1930, συνέχισε τις σπουδές του για μια πενταετία στο Παρίσι όπου μαθήτευσε στην Ακαδημία Grande Chaumiere, στο Λούβρο αλλά και στο εργαστήριο χαρακτικής του Δημητρίου Γαλάνη. Επίσης επισκέφτηκε μουσεία διάφορων χωρών μελετώντας από κοντά έργα σπουδαίων ζωγράφων.[1][2] Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη όπου έζησε μέχρι το θάνατο του στις 3 Νοεμβρίου 1984.[1][2]

Έργο & εκθεσιακή δραστηριότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1926, χρονιά που αποφοίτησε από την ΑΣΚΤ, εξέθεσε για πρώτη φορά έργα του κατά την Έκθεση των Τεσσάρων στην Αθήνα[3] μαζί με τους Σπύρο Βασιλείου, Αντώνη Πολυκανδριώτη και Σπύρο Κόκκινο. Το 1934 εξέδωσε στο Παρίσι λεύκωμα με 21 ξυλογραφίες εμπνευσμένες από το Άγιο Όρος, το οποίο προλόγισε ο Κάρολος Ντηλ.[2] Πραγματοποίησε δεκάδες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων (ΗΠΑ, Γιουγκοσλαβία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Αυστρία, Αργεντινή κλπ) και απέσπασε αρκετές διακρίσεις όπως το χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα στο Ετήσιο Σαλόνι Χαρακτικής της Ανκόνας το 1966.[2][4] Το έργο του περιλαμβάνει εικόνες της καθημερινότητας, τοπιογραφίες, απεικόνιση νεκρής φύσης αλλά και έργα εμπνευσμένα από μυθολογικά, ιστορικά και θρησκευτικά θέματα. Στο έργο του χαρακτηρίζεται από ένα προσωπικό ύφος που συνδυάζει τις επιρροές από τη μαθητεία του, τα έργα της πρώιμης αναγέννησης, τη βυζαντινή τέχνη και τα σύγχρονα του ρεύματα.[2]

Ο Ρέγκος διακρίθηκε και σε άλλους τομείς καθώς ήταν αρθρογράφος σε περιοδικά τέχνης, ραδιοφωνικός παραγωγός, αγιογράφος, εικονογράφος λογοτεχνικών περιοδικών, μέλος διαφόρων κριτικών επιτροπών και καθηγητής σχεδίου στο ΑΠΘ από το 1951 ως το 1969.[2]

Έργα του βρίσκονται σε διάφορα μουσεία, οργανισμούς και συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού ( Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας, Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, Boston City Hall, κλπ ).[1][4]

Βιβλιογραφία (βιβλία που έγραψαν άλλοι για εκείνον και το Έργο του)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κωνσταντίνος Ρέγκος, Αυτοβιογραφική αναφορά στον ζωγράφο Πολύκλειτο Ρέγκο, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2015
  • Κωνσταντίνος Ρέγκος - Κατερίνα Περπινιώτη Αγκαζίρ, Πολύκλειτος Ρέγκος 1903-1984. Ο βίος και το έργο του. Χειρόγραφες σελίδες αυτοβιογραφίας, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2016

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Νωπογραφία τετραλογίας της ελληνικής ιστορίας από τον Πολύκλειτο Ρέγκο». Πολεμικό Μουσείο, Παράρτημα Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε στις 1/9/2015.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 «Ρέγκος Πολύκλειτος (1903 Νάξος - 1984 Θεσσαλονίκη)». Εθνική Πινακοθήκη. Ανακτήθηκε στις 1/9/2015.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  3. Ανδρόνικος, Μανόλης (1/12/1962). «Η ζωγραφική στη Θεσσαλονίκη». Νέα Εστία (850): 1723-1725. http://www.ekebi.gr/magazines/flipbook/showissue.asp?file=100429&code=4340. Ανακτήθηκε στις 1/9/2015. 
  4. 4,0 4,1 «Πολύκλειτος Ρέγκος:» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εθνικής Πινακοθήκης. Καλλιτεχνικό Πνευματικό Κέντρο Ώρα, Μάιος - Ιούνιος 1974. 1974. Ανακτήθηκε στις 1/9/2015.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)