Πολυφείδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πολυφείδης είναι γνωστός ο πρωτότοκος από τους δύο γιους που είχε ο Μάντιος (ο άλλος ήταν ο Κλείτος). Ο Πολυφείδης ήταν επομένως εγγονός του μάντη Μελάμποδα και της Ιφιάνασσας, και ανεψιός του Αντιφάτη. Σύμφωνα με την Οδύσσεια (ο 252-255): «Μάντη κι ο Φοίβος έκανε τον Πολυφείδη, πρώτο / στον κόσμο, αφότου ο θάνατος τον Αμφιάραο πήρε. / Με το γονιό του μάλωσε και στην Υπερησία / πήγε κι εκεί προφήτευε στους άλλους τους ανθρώπους». Ο γιος του Πολυφείδη, ο Θεοκλύμενος, διαδραματίζει ρόλο, επίσης ως μάντης, στην Οδύσσεια, καθώς γνωρίζεται με τον Τηλέμαχο στην Πύλο και τον ακολουθεί στην Ιθάκη.


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 749
  • Ομήρου Οδύσσεια, αρχαίον κείμενον - έμμετρος μετάφρασις Ζησίμου Σίδερη, εκδ. οίκος Ιωάννου & Π. Ζαχαροπούλου, Αθήναι 1939