Πλεκτρούδη
| Πλεκτρούδη | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 7ος αιώνας Αυστρασία |
| Θάνατος | 717 Κολωνία |
| Τόπος ταφής | Κολωνία |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Πεπίνος του Χέρσταλ |
| Τέκνα | Δρόγων της Καμπανίας Γριμοάλδος Β΄ |
| Γονείς | Ουγοβέρτος και Ιρμίνα του Όερεν |
| Αδέλφια | Αδέλα του Πφάλτσελ, Ρεγιντρούδη Chrodelinde |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Πλεκτρούδη (Λατινική γλώσσα : Plectrudis, γερμαν.: Plektrud, πέθανε το 718), επίσημη σύζυγος του Πεπίνου του Χέρσταλ που έγινε Μαγιορδόμος όλων των Φράγκων (670) ήταν κόρη του Ουγοβέρτου σενεσάλο του Χλωδοβίκου Δ΄, και της Ιρμίνας του Όερεν. Αυτή διετέλεσε αντιβασίλισσα στην Νευστρία, την εποχή που ήταν ανήλικος ο εγγονός της Θευδοάλδος (714 - 718).[1]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Πλεκτρούδη περιγράφεται ενεργή πολιτικά στο πλευρό του συζύγου της· έφερε τεράστια περιουσία στην οικογένεια των Αρνουλφιδών.[2] Στην διάρκεια του Πεπίνου του Χέρσταλ εμφανίζεται σε όλα τα διατάγματα μαζί με τον σύζυγό της, γεγονός σπάνιο για τις γυναίκες εκείνη την εποχή. Ο μεγαλύτερος γιος της Γκριμόαλντ δολοφονήθηκε (714). Πήρε υπόσχεση από τον σύζυγο της ότι θα τον διαδεχτεί ο εγγονός της. Π Πεπίνος του Χέρσταλ απεβίωσε την ίδια χρονιά, και τον διαδέχθηκε ο Θευδοάλδος. Ο Κάρολος Μαρτέλος, γιος τού συζύγου της με την ερωμένη του Αλπαΐδα αμφισβήτησε την διαδοχή· η Πλεκτρούδη τον φυλάκισε στην Κολωνία. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν τον Κάρολο Μαρτέλο νόθο, αλλά αυτό δεν βασίζεται στις πηγές της εποχής, καθώς η νομιμότητα των συζύγων ήταν πολύ ρευστή, επειδή συνήθως θεωρούνταν νόμιμα και τα παιδιά από τις παλλακίδες.[3][4] Η αριστοκρατία της Νευστρίας εξεγέρθηκε με τον νέο μαγιορδόμο Ραγεφρείδο· οι εξεγερμένοι νίκησαν τον εγγονό της Θευδοάλδο στην Κομπιένη (26 Σεπτεμβρίου 715). Η Πλεκτρούδη διέφυγε μαζί του στην Κολωνία, που ήταν πατρίδα των προγόνων της, και ελευθέρωσε τον Κάρολο.
Ο νέος βασιλιάς Χιλπέριχος Β΄ και ο μαγιορδόμος Ραγεφρείδος συγκέντρωσαν στρατό για εκστρατεία στην Αυστρασία, με στόχο να την καταλάβουν από τους Πεπινίδες (716). Οι Νευστρασιανοί συμμάχησαν με τον Ρέντμπαντ ηγεμόνα των Φρισίων, και έδωσε μάχη με τον Κάρολο πλησίον της Κολωνίας, την οποία διατηρούσε ακόμη η Πλεκτρούδη. Ο Κάρολος Μαρτέλος δεν πρόλαβε να συγκεντρώσει στρατό, με αποτέλεσμα να γνωρίσει την πρώτη του ήττα. Οι Φρίσιοι κράτησαν τον Κάρολο· ο Χιλπέριχος Β΄ και ο μαγιορδόμος Ραγεφρείδος πολιόρκησαν την Πλεκτρούδη στην Κολωνία, την ανάγκασαν να παραδοθεί, και να τους δώσει ένα μεγάλο μέρος του θησαυρού του Πεπίνου· μετά αποχώρησαν. Τα γεγονότα στην συνέχεια ευνόησαν σημαντικά τον Κάρολο: καταδίωξε τον Χιλπέριχο Β΄ και τον Ραγεφρείδο στο Παρίσι (717), στην συνέχεια επέστρεψε στην Κολωνία και αιχμαλώτισε την Πλεκτρόύδη (718), αλλά της επέτρεψε να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Η Πλεκτρούδη απεβίωσε την ίδια χρονιά στην Κολωνία, όπου και τάφηκε στην μονή της Παρθένου που είχε ιδρύσει η ίδια.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με τον σύζυγο της Πεπίνο του Χέρσταλ απέκτησε:
- Γριμοάλδος Β΄ (μαγιορδόμος) απεβ. 714, μαγιορδόμος στη Νευστρία.
- Δρόγων της Καμπανίας 670-708, δούκας της Καμπανίας και της Βουργουνδίας, πιο πριν μαγιορδόμος στη Βουργουνδία.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Bede (Ecclesiastical History V.11
- ↑ Papers of the British School at Rome. 73. σσ. 157–190
- ↑ Joch, Waltraud (1999). Legitimität und Integration: Untersuchungen zu den Anfängen Karl Martells. Husum, Germany: Matthiesen Verlag.
- ↑ Gerberding, Richard A. (October 2002). "Review of Legitimität und Integration: Untersuchungen zu den Anfängen Karl Martells by Waltraud Joch". Speculum. 77 (4). σσ. 1322–1323
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Βέδας, "Εκκλησιαστική Ιστορία"
- Joch, Waltraud (1999). Legitimität und Integration: Untersuchungen zu den Anfängen Karl Martells. Husum, Germany: Matthiesen Verlag.
- Gerberding, Richard A. (October 2002). "Review of Legitimität und Integration: Untersuchungen zu den Anfängen Karl Martells by Waltraud Joch". Speculum. 77 (4).