Πιοτρ Βιάζεμσκι

Πιοτρ Βιάζεμσκι
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	12ιουλ. / 23 Ιουλίου 1792γρηγ.; Μόσχα
Θάνατος	10ιουλ. / 22 Νοεμβρίου 1878γρηγ.; Μπάντεν-Μπάντεν
Τόπος ταφής	κοιμητήριο Τίκβιν
Χώρα πολιτογράφησης	Ρωσική Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα	Ρωσικά
Ομιλούμενες γλώσσες	Ρωσικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	ποιητής; μεταφραστής; γλωσσολόγος; συγγραφέας; κριτικός λογοτεχνίας; ιστορικός; συγγραφέας απομνημονευμάτων; Πολωνόφιλος
Οικογένεια
Σύζυγος	Vera Vyazemskaya
Τέκνα	Pavel Vyasemsky, Maria Petrovna Valueva (nee Vyazemskaya), Praskoviya Petrovna Vyazemskaya; Nadezhda Petrovna Vyazemskaya
Γονείς	Andrey Vyazemsky
Αδέλφια	Αικατερίνα Αντρέεβνα Κολυβάνοβα
Οικογένεια	House of Vyazemsky
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	member of the State Council of the Russian Empire
Βραβεύσεις	Τάγμα της Αγίας Άννης, Α΄ Τάξη; Τάγμα της Αγίας Άννης, Β΄ Τάξη; Τάγμα του Λευκού Αετού; Τάγμα του Αγίου Στανισλάου, Α΄ Τάξη; Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου, Δ΄ Τάξη; Τάγμα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι; Ταξιάρχης του Τάγματος της Αγίας Άννης
Υπογραφή
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Πιοτρ Αντρέγεβιτς Βιάζεμσκι (ρωσική γραφή: Пётр Андреевич Вяземский, προφορά στα ρωσικά: Πιοτρ Αντριέγιεβιτς Βιάζιεμσκιι), (23 Ιουλίου 1792 – 22 Νοεμβρίου 1878), ήταν Ρώσος ποιητής, μεταφραστής, κριτικός λογοτεχνίας και υψηλός αξιωματούχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία

Γεννημένος σε παλιά οικογένεια ευγενών, τους Βιάζεμσκι, απόγονους της δυναστείας των Ρουρικιδών βασιλέων και ενός Ιρλανδού αριστοκράτη, δέχεται νωρίς πλήγμα στη ζωή του με το θάνατο του πατέρα του, πρίγκιπα Αντρέ Ιβάνοβιτς Βιάζεμσκι, το 1807.^[1] Η οικογένειά του είχε λαμπρή θέση στην αριστοκρατία της Αγίας Πετρούπολης.

Η αδελφή του Εκατερίνα, γίνεται σύζυγος του Νικολάι Μιχάιλοβιτς Καραμζίν. Ο Καραμζίν τον εισάγει στους μοσχοβίτικους λογοτεχνικούς κύκλους. Αργότερα πολεμά ως νεαρός αξιωματικός του τσαρικού στρατού στους ναπολεόντειους πολέμους εναντίον των γαλλικών στρατιών. Μετά το τέλος των πολέμων κριτικάρει τον Λέοντα Τολστόι για την περιγραφή που κάνει στο έργο Πόλεμος και Ειρήνη της μάχης της Μόσχας και εμπλέκεται σε χρόνια λογοτεχνική και ιστοριογραφική διαμάχη με το μεγάλο συγγραφέα.

Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα στη Βαρσοβία, το 1819, όπου συμμετείχε στην Πολωνική Δίαιτα (Κοινοβούλιο).

Παραπομπές

↑ S. M. Newerkla. Das irische Geschlecht O'Reilly und seine Verbindungen zu Österreich und Russland: Von Noahs Sohn Jafet bis zum russischen Nationaldichter Puškin [Ирландская семья О'Рейли и их связи с Австрией и Россией: от сына Ноя Иафета до русского национального поэта Пушкина]. In: Jasmina Grković-Major – Natalia B. Korina – Stefan Michael Newerkla – Fedor B. Poljakov – Svetlana M. Tolstaja (eds.): Diachronie – Ethnos – Tradition: Studien zur slawischen Sprachgeschichte [Диахрония – этнос – традиция: исследования по истории славянских языков]. Brno: Tribun EU, 2020. Σ. 259–279 (Ψηφιακό αντίγραφο), εδώ σ. 272–273. (Γερμανικά)

[1] S. M. Newerkla. Das irische Geschlecht O'Reilly und seine Verbindungen zu Österreich und Russland: Von Noahs Sohn Jafet bis zum russischen Nationaldichter Puškin [Ирландская семья О'Рейли и их связи с Австрией и Россией: от сына Ноя Иафета до русского национального поэта Пушкина]. In: Jasmina Grković-Major – Natalia B. Korina – Stefan Michael Newerkla – Fedor B. Poljakov – Svetlana M. Tolstaja (eds.): Diachronie – Ethnos – Tradition: Studien zur slawischen Sprachgeschichte [Диахрония – этнос – традиция: исследования по истории славянских языков]. Brno: Tribun EU, 2020. Σ. 259–279 (Ψηφιακό αντίγραφο), εδώ σ. 272–273. (Γερμανικά)

[1]