Πικτική γλώσσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η πικτική γλώσσα είναι μια νεκρή γλώσσα που ομιλούνταν από τους Πίκτους, ένα λαό που ζούσε στη σημερινή βόρεια και κεντρική Σκωτία στον πρώιμο Μεσαίωνα (5ος - 10ος αι μ.Χ). Δεν υπάρχει άμεση επιβεβαίωση των πικτικών πέρα από ονομασίες ανθρώπων και περιοχών που βρέθηκαν σε μνημεία και αρχεία στην περιοχή που ήταν το βασίλειο των Πίκτων. Όμως αυτές οι ελάχιστες ενδείξεις μαρτυρούν ότι είναι συγγενική με τη βρυθονική γλώσσα. Μερικοί μελετητές λένε ότι εν μέρει ανήκει στην ινδοευρωπαϊκή ομάδα γλωσσών ή ότι συνυπήρχε με μια ινδοευρωπαϊκή. Η πικτική γλώσσα αντικαταστάθηκε από την γαελική προς τους τελευταίους αιώνες της πικτικής περιόδου.

Η ύπαρξη της πικτικής γλώσσας κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα βεβαιώνεται από τον αγιο Βέδα (Βενεδικτίνο μοναχό) στην Εκκλησιαστική Ιστορία του γένους των Άγγλων που γράφτηκε στις αρχές του 8ου αιώνα μ.Χ. Εκεί ονοματίζει την πικτική ως γλώσσα ξέχωρη από αυτή που μιλούσαν οι Βρύθονες, οι Ιρλανδοί και οι Άγγλοι.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]