Παναγιώτης Γιατράκος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Παναγιώτης Γιατράκος
Panagiotis Giatrakos 2.JPG
Ο Παναγιώτης Γιατράκος στο Ημερολόγιον του Αγώνος του Χρήστου Βλασσόπουλου (1930)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Παναγιώτης Γιατράκος (Ελληνικά)
Γέννηση 1781[1]
Άρνα Λακωνίας
Θάνατος 25 Οκτωβρίουιουλ. / 6  Νοεμβρίου 1851γρηγ.
Αθήνα[2]
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Ελλάδα
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα στρατιωτικός
πολιτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχες Ελληνική Επανάσταση του 1821
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα γερουσιαστής

Ο Παναγιώτης Γιατράκος (1781 - 25 Οκτωβρίου 1851)[3] ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821. Στις 16 Ιουνίου 1844 διορίστηκε γερουσιαστής, ενώ είχε διατελέσει και βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καταγωγή του ήταν από τo χωριό Άρνα της επαρχίας του Μυστρά. Η οικογένεια των Γιατρακαίων προσέφερε πολλά στην πατρίδα. Ο δε Παναγιωτάκης ήταν από όλους τους αδελφούς του πιο ενθουσιασμένος και πιο δραστήριος και διέπρεψε κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς παραμένοντας ως της αλώσεώς της. Αργότερα πήγε στην Αργολίδα και την Κορινθία και πολέμησε εκεί στην πτώση του φρουρίου. Πολέμησε επίσης και στο Μεσολόγγι βοηθώντας τους εκεί αδελφούς του.

Η επαρχία του Μυστρά ανάδειξε πολλούς καλούς στρατιώτες, ο Παναγιωτάκης Γιατράκος όμως ήταν ο μόνος ισχυρός αρχηγός που υπήρξε στην περιοχή του. Αποδυναμώθηκαν όταν μέλος του οίκου των Γιατρακαίων εκτέλεσε τον "πιστό προσκυνημένο" της κυβέρνησης (έτσι αποκαλούσαν οι Αρκάδες και οι Μανιάτες τους συνεργάτες της κυβέρνησης) Παναγιώτη Κρεββαττά.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. id.loc.gov/authorities/names/n2002043245.html. Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2018.
  2. pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/58561. Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2018.
  3. Μητρώο Βουλευτών 1822-1935, ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 16-3-2013