Πανίκος Δημητριάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πανίκος Ο. Δημητριάδης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση19 Ιανουαρίου 1959 (57 χρονών)
Χώρα πολιτογράφησηςΚύπριος
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΕκπαίδευσηΠανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ (PHD 1987), Πανεπιστήμιο του Έσσεξ (ΜΑ 1983, ΒΑ 1981)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχρηματοοικονομικά
ΎφοςΝεοκεϋνσιανά οικονομικά
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςStephenson Prize
Ιστότοπος
www2.le.ac.uk/departments/economics/people/pdemetriades
Σημειώσεις
ideas.repec.org/e/pde5.html

O Πανίκος Δημητριάδης (Αγγλικά: Panicos Ο. Demetriades), γεννηθείς στις 19 Ιανουαρίου του 1959 στη Λεμεσό της Κύπρου, είναι Κύπριος οικονομολόγος, καθηγητής χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λέστερ και επίτιμο μέλος της ακαδημίας κοινωνικών επιστημών (FAcSS). Την περίοδο 3η Μαΐου 2012- 10η Απριλίου 2014 διετέλεσε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. [1]Σύμφωνα με το RePEc, ανήκει στο 2% των κορυφαίων οικονομολόγων της Ευρώπης.

Εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 1978-1981, σπούδασε οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Essex, από όπου αποφοίτησε με άριστα (first-class honours). Συνέχισε τις σπουδές του στο Essex, και το 1982 ολοκλήρωσε το μάστερ (MA) στα οικονομικά, αποφοιτώντας με διάκριση. Την περίοδο 1982-1987 έκανε το διδακτορικό (PHD) του στο πανεπιστήμιο του Cambridge, υπό την επίβλεψη του Frank Hahn και του Hashem Perasan. Η διπλωματική του εργασία (thesis) είχε τίτλο ‘’Essays on the Costs of Inflation’’. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Cambridge, του απονεμήθηκε το βραβείο Stephenson (Stephenson Prize in Economics), ως αναγνώριση της έρευνας του για τη σχέση μεταξύ του επιπέδου και της μεταβλητότητας του πληθωρισμού. Το 2011, ο Δημητριάδης εκλέχτηκε ως επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών (Fellow of the Academy of Social Sciences – FAcSS) του Ηνωμένου Βασιλείου.[2]

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ολοκλήρωση του διδακτορικού του, εργάστηκε για 5 χρόνια στο Τμήμα Οικονομικών Ερευνών στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου. Το 1990 εντάχτηκε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Keele, όπου το 1996 έγινε Reader στα οικονομικά. Το 1997 αποχώρησε από το Keele και ανέλαβε τη θέση του Καθηγητή Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του South Bank, όπου και παρέμεινε για 3 χρόνια. Το 2000, έγινε Καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο πανεπιστήμιο του Λέστερ , θέση που κατέχει μέχρι σήμερα. Το Μάιο του 2012, ο Δημητριάδης διορίστηκε διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, με θητεία διάρκειας 5 ετών. Ως διοικητής ανέλαβε καθήκοντα μέλους στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ανεξάρτητο όργανο, υπεύθυνο για την άσκηση νομισματικής πολιτικής στη ζώνη του Ευρώ, καθώς επίσης και στο Γενικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ο Δημητριάδης παραιτήθηκε των καθηκόντων του το Μάιο του 2014, μετά από εντάσεις με τη νεοεκλεχθείσα κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη που είχε εκλεχθεί για να διαχειριστεί τη διάσωση της χώρας το Μαρτιο του 2013.[3] Η πρόωρη αποχώρησή του θεωρήθηκε ώς ένα ισχυρό πλήγμα για την ανεξαρτησία της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας στην Ευρώπη.[4]

Ακαδημαική Έρευνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ακαδημαϊκό έργο του Δημητριάδη εστιάζει στη σχέση μεταξύ των οικονομικών και της ανάπτυξης καθώς επίσης στην παραγωγικότητα του δημόσιου και ιδιωτικού κεφαλαίου. [5] Το πρώιμο έργο του πάνω στα οικονομικά (finance) και την ανάπτυξη (growth) αμφισβήτησε την παραδοχή ότι η ανάπτυξη σε ένα χρηματοοικονομικό σύστημα είναι από μόνη της αρκετή, για να οδηγήσει σε οικονομική ανάπτυξη και έδωσε έμφαση στη ανάγκη ύπαρξης ισχυρών θεσμών για τη ρύθμιση και εποπτεία του χρηματοπιστωτικού τομέα.[6] Επιπλέον, έχει υποστηρίξει ότι η συμβολή, όπου υφίσταται, του τραπεζικού συστήματος στην ανάπτυξη είναι πιο σημαντική από τη χρηματοδότηση ιδίων κεφαλαίων από τη χρηματιστηριακή αγορά. Σε πιο πρόσφατη δουλειά του αμφισβήτησε ευρέως διαδεδομένες απόψεις σχετικά με τις υπό κρατικό έλεγχο τράπεζες, αποδεικνύοντας ότι όχι μόνο δεν αποτελούν εμπόδιο, άλλα μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση και ανάπτυξη της οικονομίας. [7]Το έργο του πάνω στα δημόσια κεφάλαια αμφισβητεί τα επιχειρήματα νεοκλασικών οικονομολόγων σχετικά με την δικαιολόγηση περικοπών δημοσίων δαπανών και μείωσης του δημόσιου τομέα. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα του δείχνει ότι οι δημόσιες επενδύσεις μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν στην ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, να τονώσουν το εμπόριο και τη μακροχρόνια ανάπτυξη. Από αυτή την άποψη, το έργο του έχει μια ευδιάκριτα κευνσιανή επιρροή, επηρεαζόμενο από νεο-κευνσιανούς, όπως ο Joseph Stiglitz.[8] Αν και το έργο του μπορεί να τοποθετηθεί στη μακροοικονομική θεωρία , κάνει χρήση τόσο μικροοικονομικών όσο και μικροοινομετρικών μεθόδων. Το ακαδημαϊκό του έργο έχει μεγάλη επιρροή, και αποδεικνύεται από τις σχεδόν 6901 αναφορές (citations) στο Google Scholar, εκ των οποίων 3541 μετά το 2011. [9] Σύμφωνα με το RePEc, βρίσκεται στο 2% των πιο πολυδιαβασμένων οικονομολόγων της Ευρώπης, καθώς επίσης ανάμεσα στο 5% των κορυφαίων συγγραφέων παγκοσμίως σύμφωνα με κριτήρια όπως μέση βαθμολογία κατάταξης, αριθμό έργων, αριθμό αναφορών, αριθμό διακριτών έργων κ.α. Οι αναφορές (citations) του σύμφωνα με τον ίδιο οργανισμό φτάνουν τις 1578. [10]

Επιλεγμένη Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "The Changing Face of Financial Development", with Peter L. Rousseau, Economics Letters, Elsevier, vol. 141(C), pages 87-90, 2015
  • "Why Do African Banks Lend so Little?", with Svetlana Andrianova and Badi H. Baltagi and David Fielding, Oxford Bulletin of Economics and Statistics, Department of Economics, University of Oxford, vol. 77(3), pages 339-359, 06, 2015
  • "Financial Restraints And Private Investment: Evidence From A Nonstationary Panel", with Mauro Costantini and Gregory A. James and Kevin C. Lee, Economic Inquiry, Western Economic Association International, vol. 51(1), pages 248-259, 01, 2013
  • "Government ownership of banks, institutions and economic growth", with S Andrianova, Economica, London School of Economics and Political Science, vol. 79(315), pages 449-469, 07, 2012
  • "Sources and legitimacy of financial liberalization", with Burgoon, Brian and Underhill, Geoffrey R.D., European Journal of Political Economy, Elsevier, vol. 28(2), pages 147-161, 2012
  • "Political Economy Origins of Financial Development in Europe and Asia", with S.Andrianova and C.Xu, World Development doi:10.1016/j.worlddev.2010.10.001, 2010
  • "Financial Development and Openness: Evidence from Panel Data", with B.Baltagi and S.H.Law, Journal of Development Economics, Vol 89, 2009
  • "Government Ownership of Banks, Institutions and Financial Development", with S.Andrianova and A.Shortland, Journal of Development Economics, Vol 85, 2009
  • "Monetary Policy and the Exchange Rate during the Asian Crisis: Identification through Heteroskedasticity", with A.Cipollini and G. Carpole, Journal of International Money and Finance, Vol 24, 2005
  • "Finance and growth: what we know and what we need to know", with S Andrianova, Financial Development and Economic Growth, 38-65, 2004
  • "International Aspects of Public Infrastructure Investment", with S.Bougheas and E.Morgenroth, Canadian Journal of Economics, Vol 36, No 4, 2003
  • "Financial Restraints in the South Korean Miracle", with K.Luintel, Journal of Development Economics, Vol 64, No 2, April, 2001
  • "Financial Development and Economic Growth: the Role of Stock Markets", with P.Arestis and K.Luintel, Journal of Money, Credit and Banking, Vol 33, No 1, 2001
  • "Intertemporal Output and Employment Effects of Public Infrastructure Capital: Evidence from 12 OECD Economies", with T. Mamuneas, The Economic Journal, Vol 110, No 465, 2000
  • "Infrastructure, Transport Costs and Trade", with S.Bougheas and E. Morgenroth, Journal of International Economics, Vol 47, No 1, 1999
  • "The Direct Costs of Financial Repression: Evidence from India", with K.Luintel, The Review of Economics and Statistics, Vol 79, No 2, 1997
  • "Financial Development and Economic Growth: Assessing the Evidence", with P.Arestis, The Economic Journal, Vol 107, 1997
  • "Does Financial Development Cause Economic Growth: Time Series Evidence from 16 Countries", with K.Hussein, Journal of Development Economics, Vol 51, No2, 1996

References[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «bbc news». bbc.com. 
  2. «Leicester University-Panicos Demetriades». http://www2.le.ac.uk/. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2016.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο |website= (βοήθεια)
  3. «Cyprous Central bank Independence Attacked. Officials says». Bloomberg. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2016. 
  4. «A Blow Against independence». the Economist. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2016. 
  5. Demetriades, P.; Law, S. (2006). Finance, institutions and economic development (PDF). International Journal of Finance and Economic. 
  6. Demetriades, P.; Philip, A. (2009). Finance and Growth: Institutional Considerations, Financial Policies and Causality. NBER. 
  7. «There should be no rush to privatise government owned banks». voxeu.org. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2016. 
  8. Demetriades, P.; Spiros Bougheas , (1998). International Aspects of Public Infrastructure Investment. Canadian Journal of Economics. 
  9. «Google scholar citations». scholar.google.com. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2016. 
  10. «Economist Rankings at IDEAS». ideas.repec.org. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2016. 

Εξωτερικές Συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]