Παλεμπάνγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 2°59′28″S 104°45′24″E / 2.99111°S 104.75667°E / -2.99111; 104.75667

Παλεμπάνγκ
Montage of Palembang.jpg
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Χώρα Ινδονησία
Διοικητική διαίρεση Νότια Σουμάτρα
Υψόμετρο m
Πληθυσμός 1548064[1]
Ταχυδρομικός κώδικας 0711
Ιστοσελίδα http://www.palembang.go.id
Ο ποταμός Μούσι και η γέφυρα Αμπέρα

Το Παλεμπάνγκ (ινδονησιακά: Palembang) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Νότια Σουμάτρα, Ινδονησία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, το Παλεμπάνγκ έχει πληθυσμό 1.535.952, δηλαδή είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη στη Σουμάτρα και η 7η μεγαλύτερη στη χώρα. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μούσι, ο οποίος χωρίζει την πόλη στα δύο, στα νοτιοανατολικά του νησιού. Οι δύο όχθες συνδέονται με τη γέφυρα Αμπέρα, ένα από τα ορόσημα της πόλης. Η πόλη ήταν και εξακολουθεί να είναι πολιτικό, πολιτιστικό, εμπορικό και καλλιτεχνικό κέντρο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο παρελθόν το Παλεμπάνγκ ήταν πρωτεύουσα του βουδιστικού βασιλείου Σριβιτζάγια, το οποίο έλεγχε μεγάλο μέρος της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η πόλη αναφέρεται από ένα Κινέζο μοναχό, τον Άι-Τσινγκ, ο οποίος ταξίδεψε στην πόλη τον 671. Tο 14ο αιώνα το βασίλειο κατακτήθηκε από την ινδουιστική αυτοκρατορία Ματζαχαμπίπ και το 1500 βρέθηκε στη σφαίρα του Ισλαμισμού, όταν σχηματίστηκε το σουλτανάτο του Παλεμπάνγκ. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Βρετανούς και λειτουργούσε ως διπλωματικό κέντρο ανάμεσα σε Βρετανούς και Ολλανδούς. Το Νοέμβριο του 1942 κοντά στην πόλη έγινε η μάχη του Παλεμπάνγκ, ανάμεσα στους Ιάπωνες και τους Συμμάχους, με τους πρώτους να θέλουν την περιοχή εξαιτίας των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου και των διυλιστηρίων της Royal Dutch Shell. Τον Αύγουστο του 1945 υπέστη τεράστιες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων.

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H πόλη βρίσκεται κοντά στα πιο πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της Ινδονησίας και γι´αυτό και στο Παλεμπάνγκ βρίσκονται αρκετές εταιρείες πετροχημικών. Άλλες βιομηχανικές μονάδες κατασκευάζουν υφάσματα, χημικά, ελαστικά, κεραμικά, μηχανικά και ηλεκτρικά εξαρτήματα. Ο ποταμός Μούσι έχει εμβαθυνθεί μέχρι το Παλεμάνγκ και έχει βάθος 6,5 μέτρα, με αποτέλεσμα να είναι πλωτός για μεγάλα πλοία μέχρι το λιμάνι του Παλεμπάνγκ, όπου γίνονται κυρίως εξαγωγές πετρελαίου, ελαστικών και άνθρακα. Στην πόλη λειτουργεί από το 1960 πανεπιστήμιο Σριβιτζάγια.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]