Πίτερ Κλες

Πίτερ Κλες
Πίτερ Κλες
	Αυτοπροσωπογραφία του καλλιτέχνη σε ένα από τα νεκρά του φύση
Γέννηση	1596 ή 1597 (περίπου) ή Δεκαετία του 1590 (περίπου); Berchem
Θάνατος	Δεκαετία του 1660; Χάαρλεμ
Χώρα πολιτογράφησης	Κάτω Χώρες των Αψβούργων; Ολλανδική Δημοκρατία
Ιδιότητα	ζωγράφος
Τέκνα	Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ
Κίνημα	ζωγραφική της "Χρυσής ολλανδικής εποχής"
Είδος τέχνης	νεκρή φύση
Καλλιτεχνικά ρεύματα	ζωγραφική της "Χρυσής ολλανδικής εποχής"
Σημαντικά έργα	Vanitas Still Life, Still life with a lighted candle και Still life with a fish
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα (π • σ • ε )

Ο Πίτερ Κλες (φλαμανδικά: Pieter Claesz, περ. 1597 – 1 Ιανουαρίου 1660 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος νεκρών φύσεων, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Ολλανδία κατά την περίοδο της ολλανδικής Χρυσής Εποχής.

Βιογραφία

Ο Κλες γεννήθηκε στο Μπέρχεμ του σημερινού Βελγίου, κοντά στην Αμβέρσα. Το 1620 έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, αλλά το 1621 μετοίκησε στο Χάαρλεμ, όπου γεννήθηκε ο γιος του, ο επίσης ζωγράφος Νικολάες Πίτερσον Μπέρχεμ.^[1] Αυτός και ο Βίλλεμ Κλέσον Χέντα, ο οποίος επίσης εργαζόταν στο Χάαρλεμ, ήταν οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι του είδους ζωγραφικής που αποκλήθηκε "ontbijt" (απεικόνιση σκευών δείπνου). Χρησιμοποιούσαν ήπιες, σχεδόν μονοχρωματικές παλέτες, με τον λεπτό χειρισμό του φωτισμού και των υφών να αποτελούν το κύριο μέσο έκφρασης. Ο Κλες εν γένει επέλεγε αντικείμενα πιο καθημερινής χρήσης σε σχέση με τον Χέντα, αν και τα κατοπινά του έργα έγιναν περισσότερο πολύχρωμα και διακοσμητικά. Οι νεκρές φύσεις του Κλες συνήθως εξυπηρετούν αλληγορικούς σκοπούς, με τα απεικονιζόμενα κρανία να υπενθυμίζουν το θνητό του ανθρώπου. Ορισμένες συνθέσεις του ανήκουν ειδικότερα στο είδος των βάνιτας (vanitas), δηλαδή σε εκείνες τις αλληγορικές νεκρές φύσεις που συμβολίζουν τη ματαιότητα των επίγειων απολαύσεων.

Οι δυο καλλιτέχνες δημιούργησαν διακεκριμένη παράδοση στη ζωγραφική νεκρών φύσεων στο Χάαρλεμ.

Κληρονομιά

Ο Κλες καταγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ ως δάσκαλος του γιου του, Νικολάες Μπέρχεμ, το 1634 αλλά ο Νικολάες προτιμούσε να ζωγραφίζει τοπία αντί για νεκρές φύσεις και αργότερα, μετά από κάποιο ταξίδι, επέδειξε ταλέντο στη μουσική. Ο Κλες είχε, εκτός από τον γιο του, μαθητές τους Έφερτ φαν Ελστ, Φλόρις φαν Ντάικ, Κρίστιαν Μπέρεντζ, Φλόρις φαν Σχόοτεν και Γιαν Γιανς Τρεκ.^[1]