Πέτρος Αλεξάντροβιτς του Όλντενμπουργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πέτρος Αλεξάντροβιτς του Όλντενμπουργκ
Peter Friedrich Georg von Holstein-Gottorp.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση21  Νοεμβρίου 1868[1][2]
Αγία Πετρούπολη
Θάνατος11  Μαρτίου 1924[1][2]
Μπιάριτς
Αιτία θανάτουφυματίωση
Τόπος ταφήςναός Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Κάννες)
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜεγάλη Δούκισσα Όλγα Αλεξάντροβνα της Ρωσίας
ΓονείςΑλέξανδρος Πέτροβιτς του Όλντενμπουργκ και Ευγενία Μαξιμιλιάνοβνα του Λόιχτενμπεργκ
ΟικογένειαHouse of Oldenburg (Russia)
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςυποστράτηγος/
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι
Τάγμα της Αγίας Άννης, Α΄ Τάξη
Τάγμα του Λευκού Αετού
Τάγμα του Αγίου Στανισλάου, Α΄ Τάξη
Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου, Δ΄ Τάξη
Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου, Γ΄ Τάξη
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Πέτρος Αλεξάντροβιτς, ρωσικά Петр Александрович (21 Νοεμβρίου 1868 - 11 Μαρτίου 1924) από τον Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Όλντενμπουργκ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεανικά έτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη και ήταν ο μόνος γιος του Αλέξανδρου Πέτροβιτς, δούκα του Όλντενμπουργκ και της Ευγενίας, κόρης του Μαξιμιλιανού ντε Μπωαρναί, δούκα του Λόιχτενμπεργκ. Στην οικογένεια τον φώναζαν Πέτια[3].

Από το 1900 συνόδευε την Όλγα, κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄, αυτοκράτορα της Ρωσίας στο θέατρο και την όπερα[3]. Το επόμενο έτος της έκανε πρόταση γάμου και η Όλγα δέχθηκε[4]. Ίσως ο Πέτρος να παρακινήθηκε από τη φιλόδοξη μητέρα του[5] και μάλλον η Όλγα να δέχθηκε για να ανεξαρτητοποιηθεί από τη μητέρα της ή για να αποφύγει γάμο με ξένο πρίγκιπα[3]. O Πέτρος δεν ενδιαφερόταν για τις γυναίκες[6] και η πρόταση κατέπληξε τους οικείους τους[7]. Στο προγαμιαίο συμφωνητικό ο τσάρος υποσχέθηκε ετησίως 100.000 ρούβλια και τους τόκους από 1.000.000 ρούβλια[8]. Το 1901 παντρεύτηκαν και στην τελετή παραβρέθηκαν οι δύο οικογένειες, υπουργοί, πρέσβεις και Αυλικοί[9]. Ταξίδι έκαναν στην ιδιοκτησία τους στο Βορονέζ. Ο Πέτρος ήταν γνωστός παίκτης τυχερών παιχνιδιών[10] και τα χρήματα της συζύγου του συνήθως τα έχανε στο τραπέζι του τζόγου[11]· ο πατέρας του τον επέπληττε για αυτό[12].

Μετά τον γάμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ταξίδευσαν στο Μπιάριτς της ΝΔ Γαλλίας, αλλά πυρκαγιά στο ξενοδοχείο κατέστρεψε τη Δανική διάκριση του Ελέφαντος[13], μετάλλιο κατασκευασμένο από τον Φαμπερζέ για τον Πέτρο[14]. Από εκεί ταξίδευσαν στο Σορρέντο της Καμπανίας[15] και όταν επέστρεψαν μετακόμισαν στο 200 δωματίων ανάκτορο που τους παραχώρησε ο αυτοκράτορας στην Πετρούπολη[16].

Ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε[17] και η οικογένεια και οι φίλοι του πιστεύουν ότι ήταν ομοφυλόφιλος[18]. Δύο έτη μετά τον γάμο η Όλγα ερωτεύθηκε τον αξιωματικό του ιππικού Νικολάι Κουλικόβσκι[19] και ζήτησε διαζύγιο. Ο Πέτρος της είπε ότι ίσως το σκεφθεί σε επτά έτη[20]. Παρόλα αυτά τον όρισε βοηθό του στρατοπέδου και του επέτρεψε να μένει στο ανάκτορό τους[21]. Το ζεύγος έζησε δύο έτη χωριστά και ο γάμος τους ακυρώθηκε το 1916. Η Όλγα παντρεύτηκε τον Κουλικόβσκι τον επόμενο μήνα. Κατά την Επανάσταση του 1917 στη Ρωσία, ο Πέτρος κατάφερε να διαφύγει με τη μητέρα του από τη Ρωσία και να εγκατασταθούν στη Γαλλία[22].

Ένας γνωστός του, ο Συγκλητικός Α.Α. Παλόβτσεβ τον περιγράφει ως φιλάσθενο[23]. Εθεωρείτο υποχόνδριος, επίσης είχε ραδινό, ντελικάτο παρουσιαστικό και προτιμούσε τις δραστηριότητες σε κλειστούς χώρους παρά την άθληση και τις υπαίθριες ασχολίες[24]. Απεβίωσε το 1924 στην Αντίμπ (Αντίπολη) της Γαλλίας σε ηλικία 55 ετών. Τάφηκε στη κρύπτη του Ρωσικού Ορθόδοξου ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Κάννες.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1901 την Όλγα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄, Αυτοκράτορα της Ρωσίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Crawford, Donald; Crawford, Rosemary (1997). An Innocent Abroad. New York: Scribner. ISBN 0-684-83430-8
  • Phenix, Patricia (1999). Olga Romanov: Russia's Last Grand Duchess. Viking/Penguin. ISBN 0-14-028086-3
  • Vorres, Ian (2001) [1964]. The Last Grand Duchess. Toronto: Key Porter Books. ISBN 1-55263-302-0

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10201.htm#i102003. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. 167735013.
  3. 3,0 3,1 3,2 Phenix, p. 46
  4. Vorres (2001), p. 75
  5. Vorres (2001), pp. 75, 78
  6. Vorres (2001), p. 74
  7. Bing, Edward J. (1937). The Letters of Tsar Nicholas and Empress Marie. London: Ivor Nicholson and Watson Ltd. p. 148
  8. Phenix, p. 48
  9. Phenix, p. 49
  10. Phenix, p. 46; Vorres (2001), pp. 75–76
  11. Phenix, pp. 53, 61; Vorres (2001), p. 84
  12. Phenix, pp. 52 53
  13. Phenix, p. 53
  14. Vorres (2001), p. 77
  15. Phenix, p. 54; Vorres (2001), p. 78
  16. Phenix, p. 54; Vorres (2001), p. 81
  17. Olga said: "I shared his roof for nearly fifteen years, and never once we were husband and wife" (Vorres (2001), p. 76).
  18. Crawford and Crawford, pp. 50–52; Phenix, p. 52
  19. Crawford and Crawford, pp. 50–52; Phenix, p. 62; Vorres (2001), pp. 94–95
  20. Phenix, p. 63; Vorres (2001), p. 95
  21. Crawford and Crawford, pp. 50–52; Phenix, p. 73; Vorres (2001), pp. 94–95
  22. Phenix, p. 142
  23. Phenix, p. 51
  24. Phenix, pp. 46, 52; Vorres (2001), p. 75
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Duke Peter Alexandrovich of Oldenburg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).