Πάνος Χατζηπάνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Πάνος Χατζηπάνου)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πάνος Χατζηπάνος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1888
Θάνατος 8  Ιανουαρίου 1972
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Λαϊκό Κόμμα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Εσωτερικών της Ελλάδας
Υπουργός Δικαιοσύνης της Ελλάδας
Υπουργός Συντονισμού της Ελλάδας
Υπουργός μεταφορών της Ελλάδας
Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Ευβοίας)

Ο Παναγιώτης Χατζηπάνος (1888 - 8 Ιανουαρίου 1972) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός. Παραιτήθηκε έπειτα από την εμπλοκή του σε

σκάνδαλο διαφθοράς.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1926 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Εύβοιας ως ανεξάρτητος. Με το Λαϊκό Κόμμα εξελέγη βουλευτής το 1936, το 1946 και για τελευταία φορά στις εκλογές του 1950.

Ήταν δικηγόρος στα μικτά δικαστήρια της Αιγύπτου.[1] Υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας από τις 25 Οκτωβρίου 1944 ως τις 3 Ιανουαρίου 1945.[2]

Χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 18 Απριλίου 1946 στην κυβέρνηση Τσαλδάρη ως τις 24 Ιανουαρίου 1947.

Ανέλαβε υπουργός Πολιτικού Συντονισμού στην κυβέρνηση Μαξίμου από τις 27 Ιανουαρίου ως τις 29 Αυγούστου 1947.[3] Ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 8 Νοεμβρίου 1948 ως τις 20 Ιανουαρίου 1949.Στην επόμενη κυβέρνηση Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Μεταφορών από τις 20 Ιανουαρίου 1949 ως τις 14 Απριλίου 1949[4] και ξανά από τις 14 Απριλίου 1949 ως τις 30 Ιουνίου 1949.[5]

Επίσης, στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Διομήδη υπηρέτησε ως υπουργός Μεταφορών από τις 30 Ιουνίου 1949 ως τις 6 Ιανουαρίου 1950.[6]

Ο Χατζηπάνος μετά την παραίτησή του παραπέμφθηκε από τη Βουλή το 1950 (για απευθείας ανάθεση μεταφοράς πετρελαίου) και καταδικάστηκε από Ειδικό Δικαστήριο το Φεβρουάριο του 1951 για απιστία κατά του Δημοσίου.[7]

Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1972 και κηδεύτηκε μία ημέρα μετά.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Εκείνοι που φεύγουν, Πάνος Χατζηπάνος, Νεκρολογία στην εφημερίδα "Τα Νέα", φύλλο 10-1-1972, σελ. 10.
  2. ««Κυβέρνησις Γεωργίου Παπανδρέου,(Κυβέρνησις Απελευθερώσεως – De Facto) Από 18.10.1944 έως 3.1.1945»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 8-9-2014.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  3. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004. Αθήνα, σελ. 74. http://www.jurisconsultus.gr/pubs/uploads/842.pdf. 
  4. Σπυρίδων Μαρκεζίνης (1994). Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος (1936-1975), τόμος Δεύτερος (1944-1951). Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, σελ. 316. 
  5. ««Κυβέρνησις Θεμιστοκλέους Σοφούλη Από 14.4.1949 Έως 30.6.1949»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 8-9-2014.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  6. ««Κυβέρνησις Αλέξανδρου Διομήδους, Από 30.6.1949 έως 6.1.1950»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 8-9-2014.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  7. Αφιερώματα, Υπόθεση Χατζηπάνου, sansimera.gr