Πάνος Καπώνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πάνος Καπώνης
Γέννηση
Αγρίνιο
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα δικηγόρος, ποιητής και κριτικός λογοτεχνίας

O Πάνος Καπώνης (25 Μαρτίου 1947) είναι Έλληνας ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας και δικηγόρος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 25 Μαρτίου του 1947. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στα Παπαστράτεια Εκπαιδευτήρια Αγρινίου, σπούδασε στα Πανεπιστήμια Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης και Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και σκηνοθεσία θεάτρου & κινηματογράφου στην Αθήνα. Είναι Δικηγόρος και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και του Ινστιτούτου Συνεταιριστικών Μελετών & Ερευνών.

Την περίοδο 1985-1989 διατέλεσε Ειδικός Νομικός Σύμβουλος στο Υπουργείο Γεωργίας & ΥΠΕΧΩΔΕ σε θέματα δασικού περιβάλλοντος. Συμμετείχε στις συζητήσεις της «Επιτροπής Φαρμάκου» του Υπ. Εμπορίου.[2] Μέχρι πρόσφατα δίδασκε ως επισκέπτης καθηγητής Φαρμακευτικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Πατρών (Τμήμα Φαρμακευτικής). Από το 1980 είναι έμμισθος νομικός σύμβουλος της Ομοσπονδίας Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδος (ΟΣΦΕ). Μετείχε σε πολλά επιστημονικά πανελλήνια συνέδρια, φόρουμ και ημερίδες ως εισηγητής και ομιλητής. Μελέτες και άρθρα του νομικού περιεχομένου έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς σε έγκριτα νομικά και κλαδικά περιοδικά και λογοτεχνικά του έργα σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες. Παράλληλα είναι συγγραφέας νομικών πανεπιστημιακών συγγραμμάτων [1] των φαρμακευτικών τμημάτων των Πανεπιστημίων Πατρών & Αθηνών [2] και συνεργάτης επιστημονικών περιοδικών. Το 2015 μετείχε στην Ομάδα Κωδικοποίησης της Φαρμακευτικής Νομοθεσίας του Υπουργείου Υγείας. (Αποφ. Υπ. Υγείας Αθήνα, Αθήνα, A1β/Γ.Π.οικ.: 87240/13 /11 / 2015) [6Κ2Μ465ΦΥΟ-Ρ26].

Ο Πάνος Καπώνης είναι ένας από τους πρώτους χρονολογικά ποιητές της Γενιάς του '70[3] Νεοελληνική λογοτεχνία, "...ένας από τους πρωταγωνιστές της γενιάς των ποιητών που εμφανίστηκαν λίγο πριν ή λίγο μετά της αρχές της δεκαετίας του 1970", όπως έγραψε το 2012 γι' αυτόν ο ποιητής Γιώργος Μαρκόπουλος στο περιοδικό "Τα Ποιητικά". Ο δε Αλέξης Ζήρας στο Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (Πατάκης), επισημαίνει ότι (ο Καπώνης) είναι ένας «από τους συνεπέστερους στο αρχικό πνεύμα της αμφισβήτησης στη νεότερη ποιητική θεματογραφία. Εικόνες καθημερινού σπαραγμού και εφιάλτη από τη ζωή των πόλεων. Ο χαρακτήρας της ελληνικής beat ποίησης, που εντοπίζεται στον Βασίλη Στεριάδη, στον Λευτέρη Πούλιο, στον Γιάννη Κοντό, στη Νατάσα Χατζιδάκι, εξακολουθεί στον Καπώνη να διατηρείται στην ίδια περίπου πυκνότητα και τραχύτητα με εκείνον του αρχικού (1970) φρονήματος για τη ζωή, αλλά και στη χρήση της γλώσσας». Ακόμη πρόσφατα, ο καθηγητής Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Θεοδόσης Πυλαρινός έγραψε [Νέα Ευθύνη 25/2014] : "ο Πάνος Καπώνης είναι ο ποιητής της Γενιάς του '70, που από ιδιοσυστασία κατέγραψε τόσο πειστικά τη διαταραχή της ισορροπίας και τις αντιφάσεις της μεταδικτατορικής πραγματικότητας". Πρωτοεμφανίσθηκε στα γράμματα με την «Ποιητική Ανθολογία Νέων» το 1968, το περιοδικό «Λωτός» (1969) και την Ποιητική Αντι-Ανθολογία του Δημήτρη Ιατρόπουλου (1971). Το 1968 μαζί με τους Δημήτρη Ποταμίτη, Έλενα Στριγγάρη, Τάκη Σπηλιάκο, Δημήτρη Ιατρόπουλο, Θωμά Γκόρπα και μερικούς άλλους νέους ποιητές, είχαν συστήσει την λογοτεχνική ομάδα "Σύγχρονη Πνευματική Συντροφιά". Ποιήματα, διηγήματα και κριτικές του,[4] έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε λογοτεχνικά περιοδικά στην Ελλάδα, Κύπρο και ΗΠΑ και σε διάφορες ανθολογίες. Συνιδρυτής του Λογοτεχνικού Σωματείου "Κοινωνία των Δεκάτων" στο οποίο υπήρξε επί σειρά ετών Γεν. Γραμματέας, συμμετείχε παράλληλα στην συντακτική ομάδα του λογοτεχνικού περιοδικού (δε)κατα. Διατέλεσε επίσης Γεν. Γραμματέας της Ένωσης Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης των λογοτεχνικών περιοδικών "(δε)κατα"[5], «Παρουσία»,Οροπέδιο"[6] και "Poetix"[7] δημοσιεύει ποιήματα, διηγήματα, δοκίμια και κριτικές βιβλίου. Από το 2012 συνεργάζεται με το ποιητικό περιοδικό «Κουκούτσι». Ποιήματα και δοκίμια του έχουν επίσης δημοσιευθεί σε εφημερίδες και στα λογοτεχνικά περιοδικά «Λωτός», «Κούρος», «Τραμ», «Σήμα», «Το Δέντρο», «(δε)κατα», «poetix» κ.α. & πρόσφατα «Οδός Πανός»,[8] «Εμβόλιμον», «Πόρφυρας»,[9] «Κουκούτσι», «Τα Ποιητικά», «Φρέαρ»,«Νέα Ευθύνη» κ. α. Το 2017 εκδόθηκε από τις εκδόσεις «Παρουσία» το πρώτο του μυθιστόρημα «Η ΥΒΡΙΣ».

Έχει δυο γιους, τον Δημοσθένη και τον Φίλιππο.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λογοτεχνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Ποιητική Ανθολογία Νέων» (Αθήνα 1968).
  • «Ανθολογία Νέας Ελληνικής Γενιάς Αγκύρας» (Αθήνα 1971).
  • «Αντι Ανθολογία» (Δ. Ιατρόπουλου, Αθήνα 1971).
  • «Κοκτέιλ» (Αθήνα 1972), έκδοση εκτός εμπορίου.
  • «Μεταμορφώσεις του Ιερεμία» (San Francisco 1977), εκδόσεις Wire Press (ποιήματα 1971-1975).
  • «Ποίηση '80» (Θ. Νιάρχου-Αντ. Φωστιέρη, ανθολογία Θεσσαλονίκη 1980), εκδόσεις Εγνατία.
  • «Αρχιπέλαγος Αϋπνίας» (Αθήνα 1993) εκδόσεις Αίολος, συγκεντρωτική έκδοση.
  • «Ζωγραφιά Λαλούσα» (Δ. Πιστικού, ανθολογία Αθήνα 1997), εκδόσεις Δωδώνη.
  • «Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών» (Αθήνα 2002), εκδόσεις ΕΑΛ.
  • «Κοκτέιλ Β» 2η έκδοση (Αθήνα 2008), εκδόσεις ΓΚΟΝΗ,(ποιήματα 1966-1972).
  • «Αφετηρίες Μνήμης» (επιμέλεια Αθήνα 2008). Έκδοση της Ένωσης Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (διηγήματα - αφηγήματα).
  • «Τα ποιήματα του 2007» (Αθήνα 2008), εκδόσεις Κοινωνία των (δε)κάτων [ανθολογία].
  • «Σπινθήρες Καλωδίου» (Αθήνα 2009), εκδόσεις Τυπωθήτω-Γ. Δαρδανός. (ποιήματα 1994-2004).
  • «Τα ποιήματα του 2008» (Αθήνα 2009), εκδόσεις Κοινωνία των (δε)κάτων [ανθολογία].
  • "Ναρκωτικά Σύννεφα" (Αθήνα 2010), εκδόσεις ΓΚΟΝΗ, (ποιήματα 1979-1989).
  • "Τα ποιήματα του 2009" (Αθήνα 2010), εκδόσεις Κοινωνία των (δε)κάτων, [ανθολογία].
  • «Κύβος» (Αθήνα 2011), εκδόσεις Κοινωνία των (δε)κάτων, [ποιήματα 2005-2008].
  • «Πρόσωπα στην Ομίχλη» (Αθήνα 2012), εκδόσεις "Απόπειρα", [δοκίμια].
  • «Το μελάνι φωνάζει-η 17 Νοέμβρη στη λογοτεχνία» (Αθήνα 2013), εκδόσεις Γαβριηλίδης [ανθολογία].
  • «Αντί Ναυαγίου» (Αθήνα 2014), εκδόσεις Κουκούτσι, [ποιήματα 2009-2012].
  • «Ξένων αιμάτων τρύγος» (Αθήνα 2014), εκδόσεις Γαβριηλίδης [ανθολογία ποιημάτων Γιώργος Χ. Θεοχάρης].
  • «Χνάρια στο φιλιατρό των φίλων» (Αθήνα 2015), εκδόσεις Γαβριηλίδης [ανθολογία ποιημάτων Γιώργος Χ. Θεοχάρης].
  • «Ο ταχυδρόμος φέρνει γράμματα ποιήματα» (Αθήνα 2017), εκδόσεις ΕΛΤΑ [ανθολογία ποιημάτων Ηλίας Γκρης].
  • «Η ΥΒΡΙΣ» (Αθήνα 2017), εκδόσεις Παρουσία [μυθιστόρημα].
  • «Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Χάρη Πάτση» (Αθήνα 2017), εκδόσεις Χ. Πάτση [ανθολογία Λογοτεχνίας 2016].

Έργα επιστημονικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Συστήματα Οργάνωσης Συνεταιρισμών» (Αθήνα 1999), έκδοση ΠΑΝΚΟ.
  • «Επίτομος Φαρμακευτική Νομοθεσία» (Αθήνα 2003), εκδόσεις Φαρμακευτικός Κόσμος.
  • «Επίτομος Φαρμακευτική Νομοθεσία Ι», 2η έκδοση (Αθήνα 2005), εκδόσεις Φαρμακευτικός Κόσμος.
  • «Επίτομος Φαρμακευτική Νομοθεσία ΙΙ - οι αλλαγές στο νέο Εθνικό & Κοινοτικό Δίκαιο» (Αθήνα 2006), εκδόσεις Φαρμακευτικός Κόσμος.
  • «Φαρμακευτικό Δίκαιο» τόμος Α' (Αθήνα 2007), εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα.
  • «Φαρμακευτικό Δίκαιο» τόμος Β' "Η αγορά φαρμάκου" (Αθήνα 2010), εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Χάρη Πάτση», Αθήνα 2017.[Χρειάζεται σελίδα]
  2. Περιοδικό "Αίτιον" τχ 4, Μάρτιος-Μάϊος 2016.
  3. Περιοδικό "Νέα Ευθύνη" τχ 31, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2015.
  4. Περιοδικό "Πόρφυρας" τχ 156-157, Ιούλιος-Δεκέμβριος 2015.
  5. Περιοδικό "Πόρφυρας" τχ 154, 2014.
  6. Περιοδικό "Νέα Ευθύνη" τχ 25, Σεπτέμβριος 2014 Θεοδόσης Πυλαρινός
  7. Περιοδικό "Τα Ποιητικά" τχ 8, Δεκέμβριος 2012 Γιώργος Μαρκόπουλος
  8. Περιοδικό "Εμβόλιμον" τχ 65-66, Καλοκαίρι-Φθινόπωρο 2012.
  9. Εφημερίδα Realnews φύλλο 211/02-12-2012, σελ. 20 (Μαρίνα Τσικλητήρα).
  10. Τα ποιήματα του 2009, εκδόσεις Κοινωνία των (δε)κατων, Αθήνα 2010
  11. Τα ποιήματα του 2008, εκδόσεις Κοινωνία των (δε)κατων, Αθήνα 2009
  12. Τα ποιήματα του 2007, εκδόσεις Κοινωνία των (δε)κατων, Αθήνα 2008
  13. Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας,εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ, Αθήνα 2007, σελ. 1017
  14. Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών (έκδοση «Ε.Α.Λ.») Αθήνα 2002
  15. Modern Greek Poetry (περιοδική αγγλόφωνη έκδοση «ITHACA» του ΕΚΕΒΙ) τεύχος 10 Ιούλιος-Αύγουστος 2001
  16. Γενιά του ‘70, εκδόσεις Όμβρος, Αθήνα 2001
  17. Ζωγραφία Λαλούσα (Δημήτρης Πιστικός), εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα 1997
  18. «Διαβάζω» # 316, Αθήνα 1993
  19. «Φιλολογική», Αθήνα 1993, τρίμηνη έκδοση της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων
  20. Ποίηση '80 (Θ. Νιάρχου-Αντ. Φωστιέρη)Νεοελληνική λογοτεχνία εκδόσεις Εγνατία, Θεσσαλονίκη 1980
  21. ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ (Άγγελος Φουριώτης), 08-11-1979
  22. «Τομές», # 40/43 (Γ. Μαρκόπουλος) Νεοελληνική λογοτεχνία, Αθήνα 1978
  23. «Manroot» # 9, San Francisco 1973
  24. «Ποιητική Αντι-Ανθολογία», Αθήνα 1971.
  25. Ποιητική Ανθολογία Νέας Ελληνκής Γενιάς «ΑΓΚΥΡΑΣ», Αθήνα 1971.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]