Πάμπλο Κασάδο
_(cropped).jpg)
Ο Πάμπλο Κασάδο (Pablo Casado Blanco, Παλένθια, 1η Φεβρουαρίου 1981) είναι Ισπανός δικηγόρος και πολιτικός, νυν πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος.
Έχει αποτελέσει μέλος του κόμματος από το 2003 και έχει υπάρξει σύμβουλος του τέως πρωθυπουργού Χοσέ Μαρία Αθνάρ, βουλευτής στο Κοινοβούλιο της περιφέρειας της Μαδρίτης και το Ισπανικό Κοινοβούλιο και υπεύθυνος επικοινωνίας του Μαριάνο Ραχόι. Από το 2015 έως το 2018 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Επικοινωνίας του Λαϊκού Κόμματος. Από τον Ιούλιο του 2018 είναι πρόεδρος του κόμματος όταν αναδείχθηκε νικητής στις ενδοκομματικές εκλογές έναντι της τέως αντιπροέδρου Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία.
Ιδεολογικά είναι κοινωνός των ιδεών του Αθνάρ, συντηρητικός φιλελεύθερος με θέσεις αντίστοιχες των νεοσυντηρητικών των ΗΠΑ[1] και θεωρείται ότι το Λαϊκό Κόμμα με την εκλογή του τοποθετείται ακόμη πιο δεξιά σε σχέση με τον προκάτοχό του, Μαριάνο Ραχόι[2][3].
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κασάδο γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1981 στην Παλένθια. Ο πατέρας του είναι καθηγητής φυσικής και η μητέρα του ακαδημαϊκός. Η οικογένειά του διατηρεί μια οφθαλμολογική κλινική στην Παλένθια. Φοίτησε στη Σχολή Ντουάι στην Αγγλία και στο Κολέγιο της Καστίλης, ενώ ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ξεκίνησε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στην νομική στο ICADE (ίδρυμα στην Μαδρίτη που αποτελεί μέρος του Παπικού Πανεπιστημίου Κομίγιας) το 1999, αλλά άλλαξε ίδρυμα και το 2004 εισήχθη στο Κέντρο Ανώτατων Σπουδών Θισνέρος, ένα ιδιωτικό ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης υπό την εποπτεία του Πανεπιστημίου Κομπλουτένσε της Μαδρίτης, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 2007.
Εγγράφηκε στο Λαϊκό Κόμμα το 2003[4] και μεταξύ 2005 και 2013 υπήρξε πρόεδρος της νεολαίας του κόμματος στην περιφέρεια της Μαδρίτης[5]. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά στις περιφερειακές εκλογές της Μαδρίτης το 2007, θέση που διατήρησε για δύο χρόνια[6]. Έκτοτε εργάστηκε ως υπεύθυνος του γραφείου του τέως πρωθυπουργού Χοσέ Μαρία Αθνάρ (μέχρι το 2012) ενώ ίδρυσε το φιλοσιωνιστικό think tank Πρωτοβουλία Φίλων του Ισραήλ[1] και συμμετείχε στο έτερο φιλοσιωνιστικό λόμπυ των ΗΠΑ Αμερικανική Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων Ισραήλ.
Εκλέχθηκε τρεις φορές βουλευτής στο Ισπανικό Κοινοβούλιο για την Άβιλα στις εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2011, 2015 και 2016. Μετά την έξωση του Μαριάνο Ραχόι από την πρωθυπουργία λόγω της πετυχημένης πρότασης μομφής του Σοσιαλιστικού Κόμματος τον Μάιο του 2018, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του κόμματος έναντι της τέως αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία και έχοντας λάβει την υποστήριξη σημαντικών μελών του κόμματος όπως της Μαρία Ντολόρες δε Κοσπεδάλ[7].
Εκλογική ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Εκλογές | Κόμμα | Επικράτεια | Κατάταξη | Αποτέλεσμα |
|---|---|---|---|---|
| Περιφερειακές εκλογές της Μαδρίτης 2007 | PP | - | 40ος (από 120)[8] | Εξελέγη |
| Εθνικές βουλευτικές εκλογές Ισπανίας 2011 | PP | Άβιλα | 2ος (από 3)[9] | Εξελέγη |
| Εθνικές βουλευτικές εκλογές Ισπανίας 2015 | PP | Άβιλα | 1ος (από 3)[10] | Εξελέγη |
| Εθνικές βουλευικές εκλογές Ισπανίας 2016 | PP | Άβιλα | 1ος (από 3)[11] | Εξελέγη |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Pablo Casado, ultraliberal, anticastrista, antiprogresista... y encendido prosionista». El Plural (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
- ↑ «Νέος ηγέτης της ισπανικής δεξιάς ο 37χρονος Κασάδο». euronews. 21 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2018.
- ↑ Junquera, Natalia (22 Ιουλίου 2018). «Por qué ganó Pablo Casado y por qué perdió Soraya Sáenz Santamaría». El País (στα Ισπανικά). ISSN 1134-6582. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
- ↑ «Casado, el joven que venció a la todopoderosa Cospedal». La Vanguardia. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
- ↑ «Así es Pablo Casado, la nueva sensación del PP». ELMUNDO (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
- ↑ Asamblea de Madrid (23 de julio de 2009). «5.1 Constitución, Composición y Designación de los Miembros y Órganos de la Cámara» Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.. Boletín Oficial de la Asamblea de Madrid (Asamblea de Madrid). VIII Legislatura (145): 13115.
- ↑ «Cospedal da su 'más sincera enhorabuena' a Casado: 'Nos hará volver a ganar elecciones'» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
- ↑ Junta Electoral Provincial de Madrid: «Elecciones a la Asamblea de Madrid 2007. Candidaturas proclamadas». Boletín Oficial de la Comunidad de Madrid (102): 107. 1 May 2007. ISSN 1889-4410. http://www.juntaelectoralcentral.es/cs/jec/documentos/MADRID_2007_Candidaturas.pdf.
- ↑ Juntas Electorales Provinciales: «Candidaturas proclamadas para las elecciones al Congreso de los Diputados y al Senado, convocadas por Real Decreto 1329/2011, de 26 de septiembre». Boletín Oficial del Estado (257): 111240. 25 October 2011. ISSN 0212-033X. http://www.juntaelectoralcentral.es/cs/jec/documentos/GENERALES_2011_Candidaturas.pdf.
- ↑ Juntas Electorales Provinciales: «Candidaturas proclamadas para las elecciones al Congreso de los Diputados y al Senado,convocadas por Real Decreto 977/2015, de 26 de octubre». Boletín Oficial del Estado (281): 110625. 24 November 2015. ISSN 0212-033X. http://www.juntaelectoralcentral.es/cs/jec/documentos/GENERALES_2015_CandidaturasProclamadas.pdf.
- ↑ Juntas Electorales Provinciales: «Candidaturas proclamadas para las elecciones al Congreso de los Diputados y al Senado, convocadas por Real Decreto 184/2016, de 3 de mayo». Boletín Oficial del Estado (131): 35517. 31 May 2016. ISSN 0212-033X. http://www.juntaelectoralcentral.es/cs/jec/documentos/GENERALES_2016_CandidaturasProclamadas.pdf.