Ο ουρανός ας περιμένει

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο ουρανός ας περιμένει
HeavenCanWait1943.jpg
ΣκηνοθεσίαΕρνστ Λιούμπιτς
ΠαραγωγήΕρνστ Λιούμπιτς
ΣενάριοΣάμσον Ράφαελσον
Λέσλι Μπους-Φέκετε (Θεατρικό)
ΠρωταγωνιστέςΤζιν Τίρνεϊ
Ντον Αμίτσι
Τσαρλς Κόμπερν
Λούις Κάλχερν
Σπρινγκ Μπάινγκτον
ΜουσικήΆλφρεντ Νιούμαν
ΦωτογραφίαΈντουαρντ Κρόνιαγκερ
ΜοντάζDorothy Spencer
Εταιρεία παραγωγής20th Century Fox
Πρώτη προβολήCountry flag 11/8 /1937
Κυκλοφορία1943
Διάρκεια112 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΓλώσσαAγγλικά

Η ταινία Ο ουρανός ας περιμένει (αγγλ. Heaven Can Wait) είναι κωμωδία φαντασίας παραγωγής 1943 σε σκηνοθεσία Ερνστ Λιούμπιτς. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Τζιν Τίρνεϊ, Ντον Αμίτσι, Τσαρλς Κόμπερν, Λούις Κάλχερν και Σπρινγκ Μπάινγκτον. Η ταινία είναι βασισμένη στο θεατρικό της Λέσλι Μπους-Φέκετε με τίτλο Birthday[1] και η διασκευή του για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τον Σάμσον Ράφαελσον. Η ταινία προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το 1943.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εβδομηντάχρονος Χένρι Βαν Κλιβ (Ντον Αμίτσι), μετά το θάνατό του την ημέρα των γενεθλίων του, εισέρχεται στον προθάλαμο της κόλασης όπου πρόκειται να λογοδοτήσει με την "αυτού εξόχοτης" τον διάβολο (Λερντ Κρέγκαρ) για το αν πρέπει να πάει ή όχι στην κόλαση. Ο Βαν Κλιβ αρχίζει λοιπόν να εξιστορεί τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του: τη γέννηση του από τους Ράντολφ (Λούις Κάλχερν) και Μπέρθα (Σπρινγκ Μπάινγκτον), δυο εκκεντρικούς πλούσιους, τη σχέση του με τον παππού του Χιούγκο Βαν Κλιβ (Τσαρλς Κόμπερν) που καταλάβαινε και δικαιολογούσε τις παιδικές του αταξίες, τη συνάντησή του με τη σύζυγό του Μάρθα Στρέιμπλ (Τζιν Τίρνεϊ), η οποία επρόκειτο αρχικά να παντρευτεί τον ξάδελφό του Άλμπερτ (Έιλιν Τζόσλιν), τις απιστίες που οδήγησαν τη σύζυγό του να τον εγκαταλείψει για να επιστρέψει στο σπίτι των γονιών της και τη συμφιλίωσή τους καθώς και τη σχέση του με το γιο του Τζακ (Τοντ Άντριους), σ' ένα μαγευτικό φλασμπάκ μιας ονειρεμένης ζωής. Μετά την αφήγηση του Χένρι, ο διάβολος αποφασίζει ότι ο άνδρας δεν έχει καμιά θέση στην κόλαση.

Πληροφορίες παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έγχρωμη ταινία του 1943 σκηνοθετημένη από τον μετρ της σοφιστικέ κομεντί Ερνστ Λιούμπιτς βασισμένη στο θεατρικό της Λέσλι Μπους-Φέκετε Birthday. Πρόκειται για την πρώτη έγχρωμη ταινία του Λιούμπιτς, καθώς και την πρώτη που σκηνοθέτησε για την 20th Century Fox. Ο Λιούμπιτς είχε φύγει από την Paramount την προηγούμενη χρονιά προκειμένου να μπορέσει να σκηνοθετήσει τις ταινίες A Self-Made Cinderella και Margin for Error, φθάνοντας όμως στην 20th Century Fox, εκείνος κι ο συνεργάτης του, ο σεναριογράφος Σάμσον Ράφαελσον αποφάσισαν να διασκευάσουν το έργο της Μπους-Φέκετε Birthday, άλλο ένα φιλόδοξο εγχείρημα του σκηνοθέτη που εκείνη την περίοδο έπαιρνε διαζύγιο από την σύζυγό του.

Οι Λιούμπιτς και Ράφαελσον έγραψαν το σενάριο έχοντας στο μυαλό τους τον Φρέντρικ Μαρτς ή τον Ρεξ Χάρισον για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Χένρι Βαν Κλιβ κι απογοητεύτηκε όταν ο διευθυντής της 20th Century Fox Ντάρυλ Φ. Ζάνουκ ανέθεσε το ρόλο στον Ντον Αμίτσι[2]. Ο Αμίτσι όμως κατάφερε να κερδίσει τη συμπάθεια του Λιούμπιτς με τον επαγγελματισμό του και την αφοσίωσή του. Χρόνια αργότερα ο ηθοποιός αποκάλυψε ότι το Ο Ουρανός ας Περιμένει ήταν η αγαπημένη του ταινία από όλες όσες είχε γυρίσει. Η Τζιν Τίρνεϊ δεν μπορούσε να ανεχτεί της φωνές που της έβαζε ο σκηνοθέτης όταν δεν έμενε ικανοποιημένος από την ερμηνεία της. Αφού είχε προηγηθεί μια έντονη ημέρα ακατάπαυστων γυρισμάτων η ηθοποιός πήγε και βρήκε τον σκηνοθέτη λέγοντάς του: Κύριε Λιούμπιτς προσπαθώ να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, αλλά δε θα μπορέσω να ολοκληρώσω τα γυρίσματα αν συνεχίσετε να μου φωνάζετε μ' αυτόν τον τρόπο" κι εκείνος απάντησε: Πληρώνομαι για να σου φωνάζω. Τότε εκείνη αποκρίθηκε: Κι εγώ πληρώνομαι για να ακούω τις φωνές, αλλά όχι αρκετά. Ο Λιούμπιτς ξέσπασε σε γέλια κι έκτοτε οι δυο τους τα πήγαν μια χαρά[2]. Η ηθοποιός μάλιστα ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία προτάθηκε για 3 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας που τελικά κέρδισε η ταινία του Μάικλ Κερτίζ Καζαμπλάνκα (Casablanca, 1942).

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

Υποψηφιότητες:

  • Καλύτερης Ταινίας – Ερνστ Λιούμπιτς
  • Σκηνοθεσίας – Ερνστ Λιούμπιτς
  • Φωτογραφίας, Έγχρωμη Ταινία – Έντουαρντ Κρόντζαγκερ

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Solomon, Aubrey (1989). Twentieth Century Fox: A Corporate and Financial History. Lanham, Maryland: Scarecrow Press, p. 220, ISBN 978-0-8108-4244-1.
  2. 2,0 2,1 Heaven Can Wait στην IMDb

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]