Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ο Ιππότης της Ασφάλτου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ένα από τα πρωταγωνιστικά αυτοκίνητα KITT από τη σειρά, σε φωτογραφία του 2012.

Ο Ιππότης της Ασφάλτου (πρωτότυπος τίτλος: Knight Rider)[1] ήταν αστυνομική[2] δραματική τηλεοπτική σειρά δράσης[2] και επιστημονικής φαντασίας, του Glen Albert Larson, που προβλήθηκε από το δίκτυο NBC[3] στις ΗΠΑ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1982 έως τις 4 Απριλίου 1986. Ο κεντρικός πρωταγωνιστής ήταν ο ηθοποιός Ντέιβιντ Χέισελχοφ στο ρόλο του Michael Knight (Μάικλ Νάιτ), ενός ειδικού πράκτορα καταπολέμησης του εγκλήματος και γενικώς των παράνομων δραστηριοτήτων.

Βασικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο διαμορφωτής φωνής (Voice Modulator) του KITT (πάνω σειρά, όπως εξελίχθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια της σειράς) και του KARR (του κακού αυτοκινήτου - σωσία).

Ως βασικό του όπλο, ο κύριος χαρακτήρας, Μάικλ Νάιτ, είχε στη διάθεσή του ένα εξελιγμένης τεχνολογίας ταχύτατο σπορ αυτοκίνητο υπό την κωδική ονομασία «K.I.T.T.» ή «KITT» (αρκτικόλεξο, από τα αρχικά «Knight Industries Two Thousand»), το οποίο διέθετε ηλεκτρονικό εγκέφαλο (τεχνητή νοημοσύνη) και μπορούσε να επικοινωνεί (τη φωνή του, υποδυόταν ο William Daniels), μέσω ειδικής συσκευής (διαμορφωτή φωνής, Voice Modulator) με τον οδηγό του, λαμβάνοντας, ενίοτε, αυτόνομες πρωτοβουλίες δράσης. Συγκεκριμένα, ο KITT είχε τη δυνατότητα να παίρνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου, σε κατάσταση ανάγκης ή αν το επέλεγε ο ίδιος ο Μάικλ Νάιτ.

Ένα από τα πρωταγωνιστικά αυτοκίνητα KITT από τη σειρά, στα Universal Studios, σε φωτογραφία του 1993.

Σημαντικές ιδιότητες του KITT, μεταξύ άλλων, ήταν η ικανότητά του να κάνει άλματα (με το σύστημα «turbo boost») και το γεγονός ότι διέθετε ένα αλεξίσφαιρο αμάξωμα, καθώς προστατευόταν από μια μυστική πατέντα που ονομαζόταν Σύστημα Ασπίδας Μοριακών Δεσμών. Η ίδια πατέντα, επιπρόσθετα, τον προστάτευε από τη φωτιά, από εκρήξεις και από θερμοκρασίες έως και 800 βαθμούς Φαρενάιτ, δηλαδή 426 βαθμούς Κελσίου (μια φορά μάλιστα ο KITT επιβιώνει περνώντας μέσα από επιφανειακή λάβα), ενώ σημειωτέον και ότι ο KITT ήταν αμφίβιος. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ικανότητα του KITT, ωστόσο, ήταν η δυνατότητά του να τυπώνει λεφτά, προκειμένου να τα διανείμει στον Μάικλ Νάιτ όταν τα χρειαζόταν (χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο επεισόδιο 59, «Knight by a Nose»).

Το φουτουριστικό ταμπλό του KITT σε μια aftermarket μετατροπή μιας Pontiac Trans Am σε KITT.

Σύμφωνα με σχετική αναφορά στη σειρά (Επεισόδιο 5, «Just My Bill»), το κόστος κατασκευής του KITT στο σενάριο ήταν 11,4 εκατομμύρια δολάρια με την ισοτιμία του 1982. Στην τέταρτη σεζόν, ο KITT μπορεί επίσης να μετατραπεί σε κάμπριο αν ο Μάικλ Νάιτ πατήσει το κουμπί «C» στο ταμπλό και η οροφή είναι τότε διπλωμένη στο πίσω μέρος του οχήματος.

Το πρωταγωνιστικό αυτοκίνητο, ήταν στην πραγματικότητα μια σειρά αυτοκινήτων Pontiac Trans Am τρίτης γενιάς, με κινητήρα 5.0 λίτρων V8, που είχαν υποστεί ειδικές αισθητικές βελτιώσεις, τόσο εξωτερικά, όσο και στο σαλόνι. Έφεραν λίγο διαφορετικό και μακρύτερο μπροστινό προφυλακτήρα, κόκκινο σκάνερ στο μπροστινό ρύγχος (το «βλέμμα» του KITT), φιμέ κάλυμμα στα πίσω φώτα, aftermarket ταμπλό με έναν εντυπωσιακό ψηφιακό πίνακα οργάνων, και ένα τιμόνι που θύμιζε πηδάλιο αεροσκάφους. Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν 23 αυτοκίνητα σε όλη τη διάρκεια της σειράς, αν και τα αρχικά ήταν 5 μοντέλα του 1982 και στη συνέχεια προστέθηκαν και αρκετά ακόμα, για διάφορες ανάγκες.

Στην ηγετική ομάδα της σειράς ανήκε ο επικεφαλής της μυστικής οργάνωσης, Devon Miles (το ρόλο ερμήνευε ο Edward Mulhare), καθώς και η όμορφη βοηθός του, η μηχανικός Bonnie Barstow (Patricia McPherson).

Απήχηση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Σύγχρονη aftermarket μετατροπή μιας Pontiac Trans Am τρίτης γενιάς σε KITT, στη Γερμανία, σε φωτογραφία του 2024.

Η σειρά γνώρισε μεγάλη επιτυχία τόσο στις ΗΠΑ όσο και παγκοσμίως, σύντομα προβλήθηκε και στην Ελλάδα ξεκινώντας από τη σεζόν 1983 - 1984 και για αρκετά χρόνια, όπου μετά, στη δεκαετία του 1990 προβλήθηκε σε αρκετές επαναλήψεις από τον ΑΝΤ1, με τελευταία επαναπροβολή το καλοκαίρι του 1997. Γενικότερα, επίσης, προβλήθηκε διεθνώς μετά σε αρκετές επαναλήψεις, ενώ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο[4] και αποδόθηκε και σε μορφή κόμικς.[5]

Από τα πρώτα έτη του 21ου αιώνα, έχει ξεκινήσει μια τάση, από αρκετούς φανατικούς οπαδούς της σειράς, συχνών aftermarket μετατροπών αρκετών αντιτύπων Pontiac Trans Am τρίτης γενιάς σε KITT, τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και σε άλλες χώρες διεθνώς, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Η σειρά στο imdb Ανακτήθηκε στις 30/12/2021
  2. 1 2 «Knight Rider». AlloCiné. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2017.
  3. ↑ Ανακτήθηκε στις 30/12/2021
  4. ↑ "KITT is back!" Ανακτήθηκε στις 30/12/2021
  5. ↑ Knight Rider Archives:Comic Strips Ανακτήθηκε στις 30/12/2021

Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Nugent, Nick (2008). The Knight Rider Companion: The Ultimate Guide to Original Knight Rider Mythology. Will Garris Publishing. ISBN 9780977450596. 
  • Huth, Joe F.· Levine, Richie F. (2002). Knight Rider Legacy: The Unofficial Guide to the Knight Rider Universe. Writers Club Press. ISBN 9780595298488. 
  • Joe Huth, David Bronstein: Knight Rider: 30 Years of a Lone Crusader and His Talking Car. ISBN 9781478221470.
  • Nickianne Moody: «A lone crusader in the dangerous world»: heroics of science and technology in KNIGHT RIDER. In: Bill Osgerby, Anna Gough-Yates (Hrsg.): Action TV. Tough Guys, Smooth Operators and Foxy Chicks. Routledge, London/New York 2001, ISBN 0-415-22621-X, pp. 69–80.
  • Nick Nugent: The Knight Rider Companion – The Ultimate Guide to Original Knight Rider Mythology. Will Garris Publishing, 2008, ISBN 978-0-9774505-9-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ο_Ιππότης_της_Ασφάλτου&oldid=11244786"