Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ούρχο Κέκονεν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 14/02/2020.
Ούρχο Κέκονεν
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Urho Kaleva Kekkonen (Φινλανδικά)
Προφορά
Γέννηση3  Σεπτεμβρίου 1900[1][2][3]
Λέπικον τόρπα[4]
Θάνατος31  Αυγούστου 1986[1][2][3]
Ταμινιέμι[5]
Τόπος ταφήςκοιμητήριο Χιετανιέμι[6]
ΚατοικίαΠιέλαβεσι (1900–1906)[5]
Κουόπιο (1906–άγνωστη τιμή)[5]
Λαπινλάχτι (άγνωστη τιμή)[5]
Ιίσαλμι (άγνωστη τιμή–1911)[5]
Καγιάανι (1911–1921)[5]
Ελσίνκι (1921–1986)[5]
Ταμινιέμι (1956–1986)[5]
ΨευδώνυμοPekka Peitsi[7] και Simo Sakari[8]
Χώρα πολιτογράφησηςΦινλανδία
ΘρησκείαΛουθηρανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΦινλανδικά[1][9]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Ελσίνκι
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[10]
αθλητής του στίβου
δικηγόρος
δημοσιογράφος
δρομέας ταχύτητας[11]
αξιωματικός της αστυνομίας[12]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚόμμα Κέντρου
Οικογένεια
ΣύζυγοςΣύλβι Κέκονεν (1926–1974)[13]
ΤέκναΤανέλι Κέκονεν
Μάτι Κέκονεν
ΓονείςJuho Kekkonen[14] και Emilia Kekkonen
ΑδέλφιαJussi Kekkonen
ΣυγγενείςEenokki Kekkonen (παππούς από την πλευρά του πατέρα)
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρόεδρος της Φινλανδίας (1956–1982)
Πρωθυπουργός της Φινλανδίας (1954–1956)
Υπουργός Εσωτερικών της Φινλανδίας (1937–1939)
Υπουργός Δικαιοσύνης της Φινλανδίας (1936–1937)
Υπουργός Εξωτερικών της Φινλανδίας (1952–1953)
Πρόεδρος του Φινλανδικού κοινοβουλίου (1948–1950)
Βουλευτής της Φινλανδίας (1936–1945, Viipuri Province Western Electoral District)
Πρωθυπουργός της Φινλανδίας (1950–1953)
Βουλευτής της Φινλανδίας (1945–1956, Όουλου)
Υπουργός Δικαιοσύνης της Φινλανδίας (1944–1946)
Υπουργός Εσωτερικών της Φινλανδίας (1950–1951)
ΒραβεύσειςCommander of the Order of Sports Merit (1933)[15]
Commander with Star of the Order of Merit of the Kingdom of Hungary (20  Μαρτίου 1943)[16]
Commander First Class of the Order of the Lion of Finland (13  Δεκεμβρίου 1947)[17]
The Great Cross of Merit of Finnish Sports and Culture of Physical Exercise (1950)[15]
μετάλλιο της στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ (1952)[15]
Finnish Olympic Cross of Merit, First Class (2  Δεκεμβρίου 1952)[18]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας (20  Μαΐου 1953)[19]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Τιμίου Αμνού (1955)[15]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σταυρού της Ελευθερίας (29  Φεβρουαρίου 1956)[20]
Μεγαλόσταυρος με Κολάρο του Τάγματος του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας (1  Μαρτίου 1956)[21]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λέοντος της Φινλανδίας (1  Μαρτίου 1956)[22]
Βασιλικό Τάγμα των Σεραφείμ (2  Οκτωβρίου 1956)[23]
Μεγαλόσταυρος με κολάρο του Τάγματος του Γερακιού (14  Αυγούστου 1957)[24]
Ιππότης του Τάγματος του Ελέφαντα (3  Σεπτεμβρίου 1957)[25]
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής (1958)[26]
Μέγας Αστέρας του Παράσημου της Τιμής για Υπηρεσίες στη Δημοκρατία της Αυστρίας (1960)[27]
Knight Grand Cross with Collar of the Order of Saint Olav‎ (1  Ιουλίου 1960)[28]
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου με Κολλάρο του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (8  Σεπτεμβρίου 1960)[29][30]
Μεγαλόσταυρος του Ιππότη του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου (1961)[31]
Τάγμα του Γιουγκοσλαβικού Μεγάλου Αστέρα (1963)[15]
τάγμα του Λένιν (1964)[32]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1964)[15]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λουτρού (1969)[15]
Αστέρας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ρουμανίας, 1ης κλάσης (22  Σεπτεμβρίου 1969)[33]
Κολάρο του Τάγματος του Λευκού Λέοντος (1  Οκτωβρίου 1969)[34]
Τάγμα της Φιλίας των Λαών (1973)[35]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Βάσα (24  Μαΐου 1952)[36]
μεγαλόσταυρος του τάγματος της Οράγγης-Νάσσαου (1954)[15]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Ντάνεμπρογκ (1955)[15]
Collar of the Order of the Aztec Eagle (1963)[15]
Τάγμα της Ανεξαρτησίας (1965)[15]
Order of San Marino (1971)[15]
Τάγμα του Παχλαβί (1970)[15]
Grand Cross of the Order of Merit of the Polish People's Republic (1974)[15]
κολάρο του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (2  Ιουνίου 1975)[37]
Μεγαλόσταυρος Ειδικής Τάξης του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1976)[15]
Τάγμα του Καρόλου Γ΄ (9  Δεκεμβρίου 1978)[38]
βραβείο Ειρήνης Λένιν (1980)[15]
Κολάρο του Τάγματος του Πάπα Πίου Θ' (1971)[15]
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας (20  Οκτωβρίου 1953)[39]
Medal for Military Merits (26  Μαΐου 1978)[40]
Grand Collar of the Order of the Nile (1967)[15]
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λεοπόλδου (1967)[15]
τάγμα του Γκεόργκι Ντιμιτρόφ (1967)[15]
τάγμα της σημαίας της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας (1969)[15]
Ιππότης Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λέοντος της Ολλανδίας (1972)[15]
Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος του Λέοντος της Σενεγάλης (1973)[15]
Grand Star of People's Friendship (1974)[15]
Order of St. Vladimir the Equal-to-the-Apostles (first class) (1974)[15]
Μεγαλόσταυρος του τάγματος του Μπογιακά (1980)[41]
Cross of Merit of the War Invalides (1958)[42]
d:Q123177032 (1933)[15]
Medal of Merit of the Association of Voluntary Defence Guilds (1  Δεκεμβρίου 1981)[43]
doctor honoris causa from the University of Aix-Marseille (1962)[44]
Μετάλλιο επέτειο με την ευκαιρία της 25ης επετείου από την ίδρυση της ιρανικής αυτοκρατορίας
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ουψάλα
μετάλλιο Σιμπέλιους
Gold Medal of Merit of the Reserve Officers Association (13  Αυγούστου 1970)[45]
Cross of merit with clasp of Reservists' association (1977)[46]
German Olympic Decoration 1st Class (23  Φεβρουαρίου 1937)[47][48]
Medal of Merit with clasp of the Association of the Warrant Officers’ (1983)[49]
Υπογραφή
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Ούρχο Κέκονεν (φινλανδικά: Urho Kekkonen, 3 Σεπτεμβρίου 1900 - 31 Αυγούστου 1986) ήταν Φινλανδός πολιτικός, ο όγδοος και μακροβιότερος Πρόεδρος της Φινλανδίας (1956-82). Διοίκησε τη Φινλανδία για σχεδόν 26 χρόνια και διέθετε μεγάλες εξουσίες, ωστόσο, παραμένει ένας δημοφιλής, σεβαστός και αναγνωρίσιμος πολιτικός, ακόμη και δεκαετίες μετά τον θάνατό του. Προηγουμένως είχε θητεύσει ως Πρωθυπουργός της Φινλανδίας (1950-53, 1954-56), Υπουργός Εξωτερικών (1952-53, 1954), Πρόεδρος του Φινλανδικού Κοινοβουλίου (1948-50) και Υπουργός Δικαιοσύνης (1936-37, 1944-46, 1951).

Ως πρόεδρος,ο Κέκονεν συνέχισε την πολιτική της «ενεργού ουδετερότητας» του προκάτοχού του Γιούχο Κούστι Παασικίβι, ενός δόγματος που έγινε γνωστό ως η γραμμή «Παασικίβι-Κέκονεν», με το οποίο η Φινλανδία διατηρούσε την ανεξαρτησία της διατηρώντας παράλληλα καλές σχέσεις και εκτεταμένο εμπόριο με τα μέλη τόσο του ΝΑΤΟ όσο και του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Το 1975 φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στο Ελσίνκι και θεωρήθηκε πιθανός υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης εκείνο το έτος.

  1. 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12027719w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 1 2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Urho-Kaleva-Kekkonen. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 1 2 (Αγγλικά) SNAC. w6283p2h. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. ↑ «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά)
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2018.
  6. ↑ (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2024.
  7. ↑ «KANTO – Kansalliset toimijatiedot» Εθνική βιβλιοθήκη της Φιλανδίας. 000076019.
  8. ↑ «KANTO – Kansalliset toimijatiedot» Εθνική βιβλιοθήκη της Φιλανδίας. 000073444.
  9. ↑ CONOR.SI. 155401571.
  10. ↑ Finnish MP database. Κοινοβούλιο της Φινλανδίας. 910708. Ανακτήθηκε στις 3  Απριλίου 2022.
  11. ↑ Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  12. ↑ Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  13. ↑ Ανακτήθηκε στις 19  Απριλίου 2023.
  14. ↑ www.kotiseurakuntani.fi/urho-kekkosen-isa-juho/. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2025.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 «Helsingin Sanomat» (Φινλανδικά) Sanoma Media Finland. Ελσίνκι. 3  Σεπτεμβρίου 1980. σελ. 34.
  16. ↑ Antti Matikkala: «Kunnian ruletti: korkeimmat ulkomaalaisille 1941-1944 annetut suomalaiset kunniamerkit» (Φινλανδικά) Suomalaisen Kirjallisuuden Seura. Ελσίνκι. 2017. σελ. 364. ISBN-13 978-952-222-847-5.
  17. ↑ Antti Matikkala: «Suomen Valkoisen Ruusun ja Suomen Leijonan ritarikunnat» (Φινλανδικά) Edita. Ελσίνκι. 2017. σελ. 221.
  18. ↑ ritarikunnat.fi/ritarikunnat/palkitut/suomen-olympialaisen-kunniamerkeilla-palkitut-finlands-olympiska-utmarkelsetecken-belonade/. Ανακτήθηκε στις 20  Σεπτεμβρίου 2023.
  19. ↑ Antti Matikkala: «Suomen Valkoisen Ruusun ja Suomen Leijonan ritarikunnat» (Φινλανδικά) Edita. Ελσίνκι. 2017. σελ. 490.
  20. ↑ Tom C. Bergroth: «Vapaudenristin ritarikunta: Isänmaan puolesta» (Φινλανδικά) WSOY. Ελσίνκι. 2014. σελ. 320. ISBN-13 978-951-0-40498-0.
  21. ↑ Antti Matikkala: «Suomen Valkoisen Ruusun ja Suomen Leijonan ritarikunnat» (Φινλανδικά) Edita. Ελσίνκι. 2017. σελ. 488.
  22. ↑ Antti Matikkala: «Suomen Valkoisen Ruusun ja Suomen Leijonan ritarikunnat» (Φινλανδικά) Edita. Ελσίνκι. 2017. σελ. 493.
  23. ↑ sok.riksarkivet.se/bildvisning/E0000847_00006#?c=&m=&s=&cv=5&xywh=-118%2C2007%2C3657%2C1930. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022. σελ. 4.
  24. ↑ www.forseti.is/f%C3%A1lkaor%C3%B0an/orduhafaskra. Ανακτήθηκε στις 12  Δεκεμβρίου 2022.
  25. ↑ «Google Books» (πολλαπλές γλώσσες) glw-AQAAIAAJ. σελ. 464.
  26. ↑ «Kahden presidenttikauden kunnia / Två presidentperioders heder». (Φινλανδικά, Σουηδικά) d:Q113837913. Χάμεενλινα. 2018. σελ. 19. ISBN-13 978-951-53-3708-5.
  27. ↑ «Tasavallan Presidentti Urho Kaleva Kekkosen kunniamerkit kronologisessa saamisjärjestyksessä 1.7.1980». Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2025.
  28. ↑ www.kongehuset.no/tildelinger.html?tid=28028&sek=27995&q=kekkonen&type=&aarstall=. Ανακτήθηκε στις 8  Δεκεμβρίου 2022.
  29. ↑ Antti Matikkala: «Suomen Valkoisen Ruusun ja Suomen Leijonan ritarikunnat» (Φινλανδικά) Edita. Ελσίνκι. 2017. σελ. 275.
  30. ↑ 32888.
  31. ↑ «Kahden presidenttikauden kunnia / Två presidentperioders heder». (Φινλανδικά, Σουηδικά) d:Q113837913. Χάμεενλινα. 2018. σελ. 21. ISBN-13 978-951-53-3708-5.
  32. ↑ «Kahden presidenttikauden kunnia / Två presidentperioders heder». (Φινλανδικά, Σουηδικά) d:Q113837913. Χάμεενλινα. 2018. σελ. 17. ISBN-13 978-951-53-3708-5.
  33. ↑ lege5.ro/Gratuit/g43tonrt/decretul-nr-637-1969-privind-conferirea-ordinului-steaua-republicii-socialiste-romania-clasa-i-excelentei-sale-dr-urho-kekkonen-presedintele-republicii-finlanda. Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2022.
  34. ↑ www.prazskyhradarchiv.cz/file/edee/vyznamenani/cs_rbl.pdf. Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2022. σελ. 89.
  35. ↑ «Helsingin Sanomat» (Φινλανδικά) Sanoma Media Finland. Ελσίνκι. 6  Απριλίου 1973. σελ. 17.
  36. ↑ sok.riksarkivet.se/bildvisning/E0000847_00196#?c=&m=&s=&cv=195&xywh=2745%2C-84%2C3431%2C1880. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022. σελ. 287.
  37. ↑ BOE-A-1975-11355.
  38. ↑ BOE-A-1979-325.
  39. ↑ 32119.
  40. ↑ «Kunniamerkkikirja» (Φινλανδικά) Ajatus Kirjat. Ελσίνκι. 2003. σελ. 68. ISBN-10 951-9440-23-2.
  41. ↑ Finna. museovirasto.BC68BE8322B43503AE6130282825FF42. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2023.
  42. ↑ www.facebook.com/suursavon.museo/posts/pfbid08aG2JfwYNvqiRaDVYb8x1f4rrV2J1QymJZKVCAUZWBj1VFX3tKnAeVV1PbXP7Jzxl. Ανακτήθηκε στις 11  Οκτωβρίου 2023.
  43. ↑ web.jr56jajr60.fi/publichtml/wp-content/uploads/2018/Audio/JR_19860416.pdf. Ανακτήθηκε στις 21  Φεβρουαρίου 2024.
  44. ↑ «Le Monde» (Γαλλικά) Societe Editrice Du Monde, Louis Dreyfus, Jérôme Fenoglio. Παρίσι. 25  Ιουλίου 1962. σελ. 5.
  45. ↑ «Suomen reserviupseeriliiton kultainen ansiomerkki 13.8.1970 - Urho Kekkosen Arkisto». Ανακτήθηκε στις 1  Οκτωβρίου 2024.
  46. ↑ «Helsingin Sanomat» (Φινλανδικά) Sanoma Media Finland. Ελσίνκι. 6  Δεκεμβρίου 1994. σελ. D10.
  47. ↑ yksa.fi/100208/151189202401100. Ανακτήθηκε στις 19  Μαΐου 2025.
  48. ↑ yksa.disec.fi/Yksa4/id/151189109119700?_displayStart=0&_sort=1%2Casc#tab/basic. Ανακτήθηκε στις 19  Μαΐου 2025.
  49. ↑ «Päällystö-lehti». Οκτώβριος 2019. Ανακτήθηκε στις 28  Οκτωβρίου 2025. σελ. 19.


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ούρχο_Κέκονεν&oldid=9456203"